บทที่ 12 การรับรู้ร่วมกัน! การโจมตีจากวิญญาณ!

แถบประสบการณ์ใกล้จะเต็มแล้ว

"เกิดอะไรขึ้น?"

ในขณะที่หลินฉางเฟิงกำลังจะเลื่อนระดับอีกครั้ง เขาก็รู้สึกถึงบางสิ่งขึ้นมาทันที จึงออกจากสมาธิ

คิ้วของเขาขมวดเข้าหากัน

"อ้อ เข้าใจแล้ว"

เมื่อครู่นี้ หลินฉางเฟิงพบว่าพันธะระหว่างเขากับอสูรร้างแห่งความพินาศอ่อนลง

หลินฉางเฟิงสั่งให้พวกมันเคลื่อนที่เข้าไปในป่าลึกอีกหน่อย แต่หลังจากออกคำสั่งนี้

อสูรร้างแห่งความพินาศกลับไม่ขยับเขยื้อนเลย!

เรื่องนี้เขาเคยเรียนมาที่โรงเรียน ในฐานะนักเรียกวิญญาณ เมื่อสิ่งมีชีวิตที่ถูกเรียกของตนห่างไกลจากตัวเองในระยะหนึ่ง ก็จะสูญเสียการควบคุม

หลินฉางเฟิงสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า อสูรร้างแห่งความพินาศที่เคยเชื่อมโยงกันอย่างแนบแน่นถูกจำกัดระยะการเคลื่อนที่ และมีความรู้สึกเลือนรางว่ากำลังจะสูญเสียการควบคุม

ดวงตาของเขาฉายแววประหลาดใจ หลินฉางเฟิงรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย

นอกเหนือจากความแปลกใจ

เขาหลับตาลง ค่อยๆ รู้สึกถึงการเชื่อมโยงกับอสูรร้างแห่งความพินาศในใจ และตัดสินว่าระยะนี้ไม่ใกล้และไม่ไกลเกินไป

นั่นหมายความว่า สิ่งมีชีวิตที่ถูกเรียกไม่สามารถอยู่ห่างจากตัวเขามากเกินไปได้

"งั้นก็ไปเดินเล่นกันเถอะ"

หลินฉางเฟิงปัดฝุ่นบนตัว แล้วลุกขึ้นยืนทันที

เนื่องจากการทำสมาธิเป็นเวลานาน ตอนนี้สมองของหลินฉางเฟิงแจ่มใสเป็นพิเศษ และพลังจิตที่ฟื้นฟูก็สามารถเรียกอสูรร้างแห่งความพินาศได้อีกหนึ่งตัว!

ทักษะถูกเรียกใช้! หมุนวนสีดำปรากฏขึ้นอีกครั้ง!

เร็วกว่าครั้งที่แล้ว อสูรร้างแห่งความพินาศปรากฏขึ้นกลางอากาศ!

อำนาจราชาถูกเรียกใช้! คุณสมบัติพุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง!

เมื่อหลินฉางเฟิงเดินหน้า เขาก็ได้รับการควบคุมเหนือวิญญาณอีกครั้ง เขาจัดวางอสูรร้างแห่งความพินาศทั้งเจ็ดตัวไว้ห่างจากตัวเองไปทางด้านหน้าหนึ่งร้อยเมตร

กองกำลังเรียงตัวเป็นรูปพัด เคลื่อนที่ไปพร้อมกับเขา

ในที่สุด หลังจากพบกับสัตว์ร้ายที่โชคร้ายอีกตัวหนึ่ง

ระดับของหลินฉางเฟิงก็ได้รับการเลื่อนขั้นอีกครั้ง!

"ติ๊ง! ค่าประสบการณ์ของคุณถึง 100% แล้ว! คุณได้เลื่อนระดับเป็นระดับ 3!"

หลังจากขึ้นระดับ 3 การเปลี่ยนแปลงแรกที่หลินฉางเฟิงรู้สึกได้กลับมาจากสิ่งมีชีวิตที่ถูกเรียกทั้งแปดตัวของเขา!

หลินฉางเฟิงรู้สึกว่าในช่วงเวลาที่เลื่อนระดับ ระหว่างตัวเขากับสิ่งมีชีวิตที่ถูกเรียกเหมือนมีโซ่ทางจิตที่แข็งแกร่งขึ้นผูกมัดอยู่!

หลินฉางเฟิงสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนถึงความรู้สึกของอสูรร้างแห่งความพินาศแต่ละตัวในตอนนี้! รวมถึงประสาทสัมผัสทั้งห้า!

หลินฉางเฟิงพิจารณาอย่างละเอียด และพบว่าตัวเองราวกับได้เข้าไปอยู่ในร่างของอสูรร้างแห่งความพินาศ สามารถรู้สึกถึงทุกสิ่งที่พวกมันรู้สึก

แม้จะเป็นเพียงการรับรู้ ไม่สามารถเห็นมุมมองของพวกมันได้ชัดเจน แต่ในใจกลับรู้สึกชัดเจนยิ่งกว่าการมองเห็นเสียอีก!

นี่หมายความว่าเขาสามารถควบคุมอสูรร้างแห่งความพินาศได้อย่างสมบูรณ์!

หลังจากสัมผัสถึงสิ่งนี้ หลินฉางเฟิงก็ตระหนักถึงคุณค่าของการรับรู้นี้ทันที!

ในการสำรวจดันเจี้ยน นี่เป็นทักษะวิเศษที่หาได้ยากยิ่ง!

หากเจอพื้นที่ที่ไม่สามารถสำรวจได้ แต่มีทั้งความเสี่ยงและโอกาสมหาศาล ไม่สามารถตัดสินใจได้ ตัวเขาก็สามารถทำเช่นนี้ได้ ให้อสูรร้างแห่งความพินาศเข้าไปตรวจสอบ

ทั้งได้รับการรับรู้ และไม่ต้องเผชิญกับความเสี่ยงใดๆ!

แม้ว่าตอนนี้ความสามารถนี้สำหรับเขาจะเป็นเพียงการเพิ่มพลังให้กับสิ่งที่แข็งแกร่งอยู่แล้ว เพราะเขามีทักษะแบบพาสซีฟ แม้จะได้รับความเสียหายก็จะถ่ายโอนไปยังร่างของวิญญาณ

ทันใดนั้น ผ่านระบบการรับรู้ของอสูรร้างแห่งความพินาศตัวหนึ่ง หลินฉางเฟิงเห็นลิงภูเขาอัปมงคลตัวหนึ่งที่ก่อนหน้านี้รอดพ้นจากการถูกสังหารไปอย่างหวุดหวิด

ดูเหมือนว่ามันจะรู้สึกถึงความไม่ปลอดภัย และกำลังวิ่งหนีออกจากที่นี่อย่างบ้าคลั่ง!

หลินฉางเฟิงยิ้มมุมปาก ดวงตาฉายแววตื่นเต้นอยากลอง

แม้ว่าที่ระยะนี้ อสูรร้างแห่งความพินาศจะสามารถไล่ตามและฆ่ามันได้อย่างง่ายดาย แต่ตอนนี้เขากลับนึกถึงทักษะอีกอย่างที่ยังไม่เคยลองใช้

การรุกรานทางจิต!

ทักษะนี้ไม่ได้ระบุว่ามีข้อจำกัดด้านระยะหรือไม่ และหลินฉางเฟิงยังไม่เคยรู้ว่าความเสียหายเป็นอย่างไร

ตอนนี้เป็นโอกาสดี สามารถใช้ลิงภูเขาอัปมงคลระดับ 4 นี้เป็นการทดลองได้!

มุมปากของเขายกขึ้นเป็นรอยยิ้มชั่วร้าย

แล้วก็ใช้ทักษะโจมตีลิงภูเขาอัปมงคลทันที!

ในช่วงเวลาที่ทักษะถูกเรียกใช้!

ในดวงตาของหลินฉางเฟิงราวกับมีปีศาจร้ายคำราม! ทำให้ลิงภูเขาอัปมงคลที่กำลังวิ่งอยู่ชะงักทันที ดูเหมือนว่ามันจะรู้สึกถึงทักษะ มันหันกลับมามองหลินฉางเฟิงด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว

และในช่วงเวลาที่ลิงภูเขาอัปมงคลหันหน้ามา หลินฉางเฟิงสามารถเห็นได้อย่างชัดเจนว่าในดวงตาของมัน มีปีศาจนับพันนับหมื่นกำลังกัดกินวิญญาณของลิงภูเขาอัปมงคลอย่างไม่หยุดหย่อน

ลิงภูเขาอัปมงคลถูกโจมตี

มันล้มลงกับพื้นทันที เริ่มกุมหัวร้องด้วยความเจ็บปวด!

เสียงร้องของมันแหลมเสียดแก้วหู ดังก้องไปทั่วฟ้า!

แต่มันคงอยู่ได้เพียงไม่กี่วินาที ลิงภูเขาอัปมงคลก็หยุดดิ้นรน

ดวงตาของมันค่อยๆ หมองลงท่ามกลางความหวาดกลัว และหลินฉางเฟิงก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนการสังหารในสมองของเขา!

มองดูลิงภูเขาอัปมงคลที่ไม่มีบาดแผลแม้แต่แห่งเดียวบนร่างกาย แต่มีสภาพการตายที่น่าเวทนาอย่างยิ่ง

หลินฉางเฟิงเข้าใจแจ่มแจ้ง นี่คือการโจมตีทางจิตใจสินะ?

ทะลุผ่านร่างกายภายนอกของสิ่งมีชีวิต ไปถึงวิญญาณโดยตรง!

ไม่มีอะไรสามารถขัดขวางได้! ไม่มีอะไรสามารถต้านทานได้!

และทักษะนี้ยังไม่มีข้อจำกัดในการใช้งานใดๆ

ไม่เหมือนกับการโจมตีด้วยเวทมนตร์ของพ่อมดอย่างลูกไฟหรือหนามน้ำแข็ง ที่ต้องยิงโดนคนถึงจะเกิดความเสียหาย

การโจมตีทางจิตไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้นเลย!

แค่เลือกเป้าหมายแล้วปล่อยพลังออกไปก็พอ!

หลินฉางเฟิงรู้สึกตกใจอย่างบอกไม่ถูก!

"อาชีพซ่อนเร้นที่มีเพียงหนึ่งเดียวงั้นหรือ ช่างทรงพลังเหลือเกิน..."

"แม้จะมีเพียงทักษะนี้เท่านั้น ราชาแห่งวิญญาณก็ไม่ด้อยไปกว่าอาชีพในตำนานใดๆ เลย!"

เมื่อสงบใจลงจากความตื่นเต้น

หลินฉางเฟิงตรวจสอบหน้าต่างข้อมูลของตัวเองอีกครั้ง

พลังจิตได้รับการเพิ่มขึ้นและฟื้นฟูอีกครั้ง

มาถึง 60 แต้ม!

คุณสมบัติอื่นๆ ก็เพิ่มขึ้น 10 แต้มเช่นกัน มาถึง 30 แต้ม

"นักเรียกวิญญาณ" และ "การรุกรานทางจิต" ต่างก็เลื่อนระดับขึ้นเป็นระดับ 3

การใช้พลังจิตในการเรียกวิญญาณก็เพิ่มขึ้นเป็น 20 แต้ม เขาโบกมือใหญ่ ใช้พลังจิตที่เพิ่งฟื้นฟูจนหมดอีกครั้ง

เขาเรียกอสูรร้างแห่งความพินาศระดับ 3 อีก 3 ตัว

หลังจากผ่านการเสริมพลังด้วย "อำนาจราชา" ของหลินฉางเฟิง

คุณสมบัติก็พุ่งสูงขึ้นถึง 380 แต้ม!

รวมทั้งหมด 11 ตัวของอสูรร้างแห่งความพินาศ

คราวนี้ หลินฉางเฟิงสามารถท่องไปในดันเจี้ยนได้อย่างไร้กังวลอย่างแท้จริง!

และหลินฉางเฟิงก็ละทิ้งวิธีการนั่งสมาธิเพื่อฟื้นฟูพลังจิต

เพราะการเลื่อนระดับนั้นเร็วมาก หลังจากเลื่อนระดับก็สามารถฟื้นฟูพลังจิตได้อย่างสมบูรณ์

วิธีนี้สะดวกกว่าการนั่งสมาธิฟื้นฟูพลังจิตอย่างทรมานมากนัก!

"ติ๊ง! อสูรร้างแห่งความพินาศของคุณได้สังหารงูเหลือมหยกเขียวระดับ 4 หนึ่งตัว!"

"ติ๊ง! อสูรร้างแห่งความพินาศของคุณได้สังหารหมาป่าสีเทายักษ์ระดับ 3 หนึ่งตัว!"

"ติ๊ง! อสูรร้างแห่งความพินาศของคุณได้สังหารลิงแดงระดับ 5 หนึ่งตัว!"

แม้แต่สัตว์ร้ายระดับ 5

ก็ถูกอสูรร้างแห่งความพินาศสังหารในคราวเดียวเช่นกัน!

ไม่จำเป็นต้องให้หลินฉางเฟิงลงมือเลย

แค่เดินตามไปอย่างสบายๆ ก็พอ!

ในขณะที่เดินไปเรื่อยๆ

หลินฉางเฟิงก็คำนวณในใจอย่างต่อเนื่อง

ตามอัตราการเพิ่มระดับในปัจจุบัน

เขาคงไม่ต้องใช้เวลาถึงครึ่งชั่วโมงก็จะสามารถเลื่อนระดับได้อีกครั้ง!

ส่วนทีมห้าคนเหล่านั้น ตอนนี้คงส่วนใหญ่ยังไม่ถึงระดับ 2 ด้วยซ้ำ

การเลื่อนถึงระดับ 5 ภายในสิบสองชั่วโมงก็ถือว่าดีมากแล้ว

นี่คือข้อได้เปรียบของการบุกดันเจี้ยนคนเดียว

แน่นอนว่า มีเพียงหลินฉางเฟิงเท่านั้นที่ทำได้เช่นนี้!

......

โลกภายนอก

บนหอคอยในสวนสาธารณะใจกลางเมือง

ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมทุกแห่งในเมืองเต้าเฉิงมารวมตัวกันที่นี่ พร้อมกับผู้จัดการจากสำนักงานบริหารทรัพยากรบุคคลอีกหลายคน!

(จบบท)