ตอนที่ 7 โครนัสไลท์เซเบอร์

ตอนที่ 7 โครนัสไลท์เซเบอร์

 

หลังจากเห็นซากศพแล้ว เย่ชูก็เข้าใจว่าทำไมจึงไม่มีซอมบี้ที่นี่

 

ยิ่งซอมบี้วิวัฒนาการไปมากเท่าไหร่ อาณาเขตของมันก็จะยิ่งมากขึ้นและผู้ชายคนนี้สามารถต้านทานความเสียหายทางกายภาพได้ 70%

 

“พูดอีกอย่างก็คือ ปืนในมือของฉันไม่มีผล!”

 

เย่ชูตรวจดูเสร็จ จากนั้นจึงเก็บ M4a1

 

ความเสียหายทางกายภาพนั้นไม่มีประโยชน์ ซึ่งหมายความว่าอาวุธทั้งหมดในมือของคุณนั้นไร้ประโยชน์เช่นกัน

 

เย่ชูหยุดชั่วคราวแล้วหยิบดาบสั้นแปลกๆ ออกมา

ดาบสั้นนี้มีรูปร่างแปลก ๆ เผยให้เห็นถึงรูปแบบที่ชั่วร้ายในทุกด้าน

 

ที่ด้านหน้าของด้ามจับก็มีดวงตาที่ดูชั่วร้าย

 

นี่ไม่ใช่เครื่องประดับ

 

อาวุธนี้ได้รับการออกแบบโดยบริษัทเกมและเป็นอาวุธในโหมดท้าทาย

 

ชื่อโครโนส ไลท์เซเบอร์ (Cronus Lightsaber cf ไปหาดูเอาครับ)

 

อาวุธนี้มีทักษะที่ทรงพลังมากในโหมดท้าทายดั้งเดิม

 

นั่นคือดวงตาที่ดาบของมัน

 

ในโหมดท้าทาย ดาบเมื่อฟันไปในแนวนอนมันจะปลดปล่อยเปลวไฟออกจากดวงตา

 

เมื่อมองลงไปที่มีดแปลก ๆ นี้เย่ชูก็ถูกดึงดูดด้วยดวงตานั้นทันที

 

ดวงตานี้แปลกมากจนเย่ชูไม่อาจละสายตาไปได้ และไม่สนใจอันตรายโดยรอบ

"คำแนะนำ: วิญญาณถูกดึงออกมาและถูกตัดออกโดยอัตโนมัติ!"

 

เมื่อเสียงเตือนของระบบดังในใจของเขา เย่ชูก็ตื่นขึ้นทันที

 

บูม!

 

ในขณะนี้ ซากศพกลิ้งมาทางเย่ชูราวกับลูกชิ้น

 

บูม อัก

 

เย่ชูถูกกระแทกขึ้นไปในอากาศ จากนั้นจึงกระแทกเข้ากับผนัง

 

อวัยวะภายในของ เย่ชูดูเหมือนจะเปลี่ยนที่

 

ยืนขึ้นด้วยความยากลำบาก เย่ชูมองไปที่โครนัสไลท์เซเบอร์ในมือของเขา

 

โครนอส ไลท์เซเบอร์: ฮีโร่

พลัง: 9

การเจาะ: 8

ความคม: 9

 

ทักษะ: แทงเลือด [เจาะเป้าหมาย ทำให้บาดแผลไม่สามารถรักษาได้]

ดวงตาแห่งโครนัส [ปล่อยเปลวไฟ เผาเป้าหมายเป็นเวลาห้าวินาที เผาไหม้ต่อเนื่อง 5 นาทีและไม่สามารถดับได้]

 

“ดวงตาแห่งโครนัส!”

 

เย่ชูวางดาบลงบนหน้าอกของเขาและเห็นว่าดวงตาปีศาจบนดาบเปลี่ยนเป็นสีแดงทันที

 

หลังจากนั้นทันที ลมหายใจที่แผดเผาก็พุ่งออกมาจากมัน

 

บูม!

 

เปลวไฟที่โหมกระหน่ำพ่นออกมาและทั้งห้องโถงก็สว่างไสวขึ้น

 

เย่ชูเล็งเปลวไฟไปที่ซากศพทันที

 

เปลวไฟโหมกระหน่ำและพวกมันก็มอดไหม้ทันทีเมื่อพบกับซากศพ

 

ซี ซี ซี~

 

ซากศพส่งเสียงเหมือนเนื้อย่างสุก

 

โฮกกก!

 

ซากศพกลิ้งไปบนพื้นด้วยความเจ็บปวด แต่ไม่ว่าจะกลิ้งไปมาอย่างไร มันก็ไม่สามารถดับเปลวไฟบนร่างกายได้

 

หลังจากผ่านไปห้าวินาที โครนัสก็หยุดพ่นไฟ แต่เปลวไฟบนซากศพไม่ได้ดับลง

 

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ฆ่าซอมบี้ระดับ2ขั้นต่ำได้รับพลังงาน +100"

 

หลังจากที่เปลวไฟดับสนิทแล้ว เย่ชูก็ค่อยๆ เดินเข้าไป

 

ซากศพถูกเผาจนกลายเป็นตะกรันสีดำ เย่ชูเอาเท้าเขี่ยๆเล็กน้อย จากนั้นก็พบนิวเคลียสระดับสอง

 

สิ่งนี้ไม่เกี่ยวข้องกับระบบ มันถูกรวมไว้ในกระเป๋าของ เย่ชู

 

เมื่อมองไปที่แกนคริสตัล ดวงตาของ เย่ชูก็สว่างขึ้น

 

นิวเคลียสระดับสอง = 200 พลังงาน

 

ค่าพลังงานของนิวเคลียสระดับสองตามความแข็งแกร่งของซอมบี้ สามารถให้พลังงานได้ถึง 100-500

 

เห็นได้ชัดว่าความแข็งแกร่งของซากศพนี้ยังอยู่ในระดับสูงสุดในบรรดาศพระดับ2ขั้นต่ำ

 

และดูเหมือนว่ามันกำลังจะวิวัฒนาการไประดับ2ขั้นกลาง

 

หลังจากแก้ไขปัญหาใหญ่นี้แล้ว เย่ชูก็หยิบกล่องยาออกมาและทำแผล จากนั้นจึงเดินไปที่ชั้นบนสุดทันที

 

เมื่อไปถึงชั้นบนสุด เย่ชูพบว่าประตูที่นี่ถูกปิดกั้น       

 

ดูเหมือนว่าผู้รอดชีวิตบางคนถูกบังคับให้ขึ้นไปชั้นบนสุดโดยซอมบี้ จากนั้นบล็อกประตูจากด้านนอก

 

อย่างไรก็ตาม นี่เป็นเรื่องง่ายมากสำหรับเย่ชู

 

หยิบระเบิดออกมา เย่ชูขว้างมันไป

 

เพียงได้ยินเสียง "บูม" ประตูก็ถูกเปิดออกทันที

 

เมื่อมาถึงชั้นบนสุด เย่ชูก็เห็นว่ามีศพมากมายที่นี่

 

ศพเหล่านี้ไม่เสียหายและไม่ปนเปื้อน

 

เย่ชูคิดว่าคนเหล่านี้อาจอดตายที่นี่

 

หลังจากนั้น เย่ชูก็ปิดประตูแล้วหยิบธงสีขาวสะดุดตาออกมานั่งรอ

 

อย่างไรก็ตาม เพื่อให้สามารถไปที่ฐานหมิงหยวนได้ เย่ชูจึงหยิบระเบิดสิบลูกออกมาใส่ไว้ในกระเป๋าเป้สะพายหลังของเขา

 

ด้วยวิธีนี้ ถ้าผู้คนจากฐานหมิงหยวนมา เมื่อมีของตอบแทนพวกเขาจะไม่ปฎิเสธรับเข้าไปด้วยอย่างแน่นอน

 

หลังจากรออย่างเงียบ ๆ เป็นเวลาครึ่งชั่วโมง เย่ชูก็ได้ยินเสียงเฮลิคอปเตอร์จากระยะไกลจริงๆ

 

เมื่อเห็นเช่นนี้ เย่ชูก็โบกธงขาวทันทีเพื่อพยายามดึงดูดความสนใจของเฮลิคอปเตอร์

 

นี่คืออาคารที่สูงที่สุดในเมืองหยูหลิน ด้วยธงที่สะดุดตา

 

เฮลิคอปเตอร์ก็สังเกตเห็น เย่ชูทันทีและค่อยๆ เข้ามาใกล้

คลื่นลมขนาดใหญ่ทำให้ผมของเขายกขึ้นและเฮลิคอปเตอร์ก็หยุด

 

ชายและหญิงสามคนลงมาจากเฮลิคอปเตอร์และพวกเขาก็ขมวดคิ้วเมื่อเห็นเย่ชู

 

เพราะเสื้อผ้าบนร่างกายของ เย่ชูนั้นสะอาดกว่าพวกเขาด้วยซ้ำ

 

“นายเป็นผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียว?” ชายวัยกลางคนในชุดลายพรางเดินเข้ามาแล้วถาม

 

"ใช่ ผมรออยู่ที่นี่มาทั้งวันทั้งคืน ในที่สุดพวกคุณก็มา!"

เย่ชูแสร้งทำเป็นตื่นเต้นและทำให้ดูเหมือนจะมีความรู้สึกปลอดภัยเมื่อเจอพวกเขา

 

“ดูเหมือนว่าเมืองหยูลินจะล่มสลายไปแล้ว!” ในเวลานี้ ผู้หญิงอีกคนสวมแจ็กเก็ตหนังรัดรูปพูดจบก็ถอนหายใจด้วยความเสียใจ

 

เมื่อเห็นผู้หญิงคนนี้ ดวงตาของ เย่ชูก็สว่างขึ้น      

 

ถ้าใช้ร้อยคะแนนอธิบายผู้หญิงคนนี้มีอย่างน้อย 95 คะแนนขึ้นไป

 

"เนื่องจากไม่มีผู้รอดชีวิตคนอื่น ท่านทูต ฉันหวังว่าฐานทัพฉางอานจะสามารถให้การสนับสนุนฐานหมิงหยวนเพื่อที่เราจะได้สามารถเก็บทรัพยากรทั้งหมดของเมืองหยูลิน!" ชายวัยกลางคนในชุดลายพรางพูดกับผู้หญิงคนนั้น

 

“ไปกันเถอะ เรากำลังทัวร์ หากได้รับการยืนยันอย่างสมบูรณ์ว่าไม่มีผู้รอดชีวิต ฉันจะรายงานกลับและให้การสนับสนุนทั้งสามฐาน!” ผู้หญิงในชุดหนังเดินไปที่ขอบแล้วพูดโดยมองเห็นเมืองหยูลิน

 

“สามฐานเหรอ หมายความว่าไง เรามีแค่ฐานเดียว?” ชายในชุดลายพรางก็ตกใจ

 

“แค่คุณ?” ผู้หญิงในชุดหนังหัวเราะเยาะ

“เมืองหยูลินมีขนาดใหญ่มีซอมบี้ 600,000 ถึง 700,000 ตัว และหลายตัวเป็นระดับ 2 และระดับ 3 หรือสูงกว่า คุณคิดว่าฐานหมิงหยวนของคุณสามารถจัดการพวกมันได้หมดหรือเปล่า”

 

ชายในชุดลายพรางเงียบแล้วถามว่า: "คุณจะแบ่งทรัพยากรอย่างไร"

 

"ฐานเราได้ 70% และฐานทั้งสามของคุณคนละ 10%!" ผู้หญิงในชุดหนังพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

 

“นี่...?” ทันใดนั้นชายคนนั้นก็มองผู้หญิงคนนั้นอย่างเศร้าโศก

 

“ฉันไม่คุยกับคุณหรอก ฉันไม่อยาก คุณทำเองได้!” หลังจากพูดจบ ผู้หญิงในชุดหนังก็ขึ้นเฮลิคอปเตอร์

 

เย่ชูขึ้นเครื่องบินอย่างเร่งรีบ แต่เนื่องจากเครื่องบินแคบเกินไป เขาจึงนั่งข้างผู้หญิงอย่างไม่เต็มใจ

 

กลิ่นหอมฟุ้งเข้ามาและเย่ชูก็ขยับตำแหน่งของเขาอย่างไม่สบายใจ

 

"นายจะทำอะไร?" ชายในชุดลายพรางตรงข้ามมองไปที่ เย่ชูอย่างบูดบึ้งทันที

 

"ไม่มีอะไร!" เย่ชูส่ายหัวแล้วดึงกระเป๋าเป้ของเขา

 

“อะไรอยู่ในกระเป๋า?” ชายในชุดพรางมองดู เย่ชูอย่างระมัดระวังทันที

 

“ระเบิด!” หลังจากพูดจบ เย่ชูก็เปิดกระเป๋าของเขาด้วยสีหน้าไม่แยแส

 

ระเบิดทรงกลมสีเขียวปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน

 

เมื่อเห็นอย่างงี้ทุกคนหยิบอาวุธออกมาทันทีและเล็งไปที่เย่ชู

 

แม้แต่ผู้หญิงในชุดหนังที่อยู่ข้างๆ เขาก็ยังตกใจ

 

หลังจากนั้นทันที เย่ชูก็รู้สึกถึงลมหายใจเย็น ๆ ออกมาจากด้านข้าง

 

ช่วงเวลาต่อมา กระเป๋าทั้งหมดของเย่ชูก็ถูกแช่แข็ง

“อย่ากังวลไปเลย ผมเอาสิ่งเหล่ามาให้พวกคุณ!” จากนั้น เย่ชูก็ยื่นกระเป๋าไปให้

 

“ผมกลัวว่าถ้าผมไม่เอาอะไรมาพวกคุณ คุณจะไม่ยอมรับฉัน!” เย่ชูกล่าวด้วยท่าทางที่ไร้เดียงสา

 

หลังจากนั้นทันที ก้อนน้ำแข็งก็ละลายและระเบิดก็ปรากฏเหมือนเดิมอีกครั้ง

 

“เจ้าเด็กน้อย เจ้าทำได้ดีมาก!” ชายในชุดพรางเก็บระเบิดพร้อมกับตบไหล่ของเย่ชู

 

เฮลิคอปเตอร์ไปทั่วและยืนยันว่าไม่มีผู้รอดชีวิตในเมืองหยูลิน จากนั้นจึงบินกลับไปที่ฐานหมิงหยวน