บทที่ 39 วาจาของกษัตริย์ยากแท้หยั่งถึง

จูเหวินซือคงไม่คิดเลยว่าเรื่องที่จูอู๋หยางถูกวางยา จะทำให้เขาเดือดร้อนไปด้วย

นี่มันเรื่องอะไรกัน แต่พูดตามตรง ก็ไม่น่าสงสารหรอก ลองคิดดูสิ คนที่สมองไม่ปกติ คลุกคลีอยู่กับหมูทั้งวัน จะไปคิดได้ยังไงว่าต้องส่งนางกำนัลคนสนิทเข้าไปในตำหนักองค์ชาย

แม้ว่าในเรื่องนี้ ฝ่ายของจูเหวินซือจะใช้ชื่อของหัวหน้าขันทีในตำหนัก แต่ก็ยังทำให้จูเจินอู่สงสัยอยู่ดี

แต่จูอู๋หยางก็ไม่คิดเลยว่า แม้ว่าเขาจะถูกวางยาอย่างชัดเจน แถมข่าวยังแพร่กระจายไปทั่ววังหลวงแล้ว แต่เขาก็ยังถูกฮ่องเต้สติเฟื่องจูเจินอู่จับตามอง

จูเจินอู่ตาบอดหรือไง หรือว่าเขากำลังเล่นละครตบตาเหมือนกับเขา โดยการให้เขาไปเรียนหนังสือที่ตำหนักเฉียนชิง เพื่อที่จะจับตาดูเขาอย่างใกล้ชิด ให้แน่ใจว่าเขาไม่ได้ทำอะไรผิดปกติ

ด้วยความเชี่ยวชาญใน "มังกรเขียวซ่อนเร้น" ของเขาในตอนนี้ ถ้าเขาเข้าไปในตำหนักเฉียนชิง องครักษ์ระดับขอบเขตเซียนขั้นปลายและขั้นสมบูรณ์ต้องมองทะลุเขาแน่ เมื่อถึงตอนนั้น ผลลัพธ์ที่รอเขาอยู่ คงไม่ใช่สิ่งที่ดีแน่

นี่เขาทำเรื่องดีกลายเป็นเรื่องร้ายงั้นเหรอ?

"ยินดีด้วย โฮสต์ถูกฮ่องเต้จูเจินอู่แห่งแคว้นจิ่วเจาระแวงเป็นครั้งแรกในชีวิต ได้รับ 18,000 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

"ยินดีด้วย โฮสต์ทำเรื่องดีกลายเป็นเรื่องร้ายเป็นครั้งแรกในชีวิต ได้รับ 10,000 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

...

จากข้อความแจ้งเตือนของระบบโอกาสพิเศษ จูอู๋หยางก็รู้ว่าเขาทำเรื่องดีกลายเป็นเรื่องร้ายจริง ๆ ตอนแรกเขายังคิดว่าจะใช้โอกาสนี้เพิ่มความแข็งแกร่งภายนอกขึ้นมาอีกหน่อย เพื่อที่การปกปิดตัวเองในภายหลังจะได้ง่ายขึ้น

แต่เขาไม่คิดเลยว่า แม้ว่าเขาจะถูกใส่ร้ายอย่างชัดเจน แต่จูเจินอู่กลับมองไม่ออก

ยิ่งไปกว่านั้น จูเจินอู่เพิ่งจะส่งภาพวาดมาปลอบใจเขา บอกให้เขาไม่ต้องกังวล ทำหน้าที่องค์ชายรัชทายาทต่อไปก็พอ

เพิ่งจะผ่านไปไม่นาน จูเจินอู่ก็เริ่มระแวงเขาแล้ว นี่มันคือสิ่งที่เรียกว่า "วาจาของกษัตริย์ยากแท้หยั่งถึง" งั้นเหรอ?

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาคิดเรื่องนี้ เพราะเรื่องนี้ทำให้เขาได้รับจุดทะลวงขีดจำกัดมาเกือบสามหมื่นจุด จุดทะลวงขีดจำกัดจำนวนมากมายขนาดนี้ เพียงพอที่จะทำให้เขาเลื่อนระดับขึ้นไปอีกหนึ่งขอบเขตใหญ่

หลังจากระดับหลอมห้าอวัยวะ ก็คือระดับหลอมไขกระดูก การหลอมรวมไขกระดูกก็คือการหลอมรวมพลังปราณจนถึงระดับหนึ่ง ซึมลึกเข้าไปในไขกระดูก กลายเป็นสัญชาตญาณ เพียงแค่ขยับมือขยับเท้า ก็สามารถควบคุมพลังปราณภายในร่างกายได้อย่างง่ายดาย ปลดปล่อยพลังต่อสู้ที่น่าอัศจรรย์ออกมา

นี่คือสิ่งที่เรียกว่า "ฝึกฝนวิชาจนถึงแก่นแท้"

คำว่า "วิชา" ในที่นี้ หมายถึงพลังปราณ เมื่อนักรบหลอมรวมพลังปราณจนถึงระดับนี้ ก็หมายความว่าพวกเขาได้กลายเป็นปรมาจารย์ด้านการควบคุมพลังปราณแล้ว ต่อไปก็คือการหลอมรวมสมุนไพรล้ำค่า ทำให้พลังปราณเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ เพิ่มพลังในการดูดซับพลังธรรมชาติของนักรบ

แบบนี้ พวกเขาถึงจะสามารถสัมผัสได้ถึงพลังธรรมชาติได้ดีขึ้น ดึงพลังธรรมชาติเข้าสู่ร่างกาย ก่อกำเนิดแก่นปราณ และก้าวเข้าสู่ขอบเขตใหม่

พลังงานอันบริสุทธิ์ที่เปลี่ยนมาจากจุดทะลวงขีดจำกัด ไหลทะลักเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างบ้าคลั่ง ภายใต้พลังของเคล็ดวิชาพิภพไร้ขอบเขต ก็เปลี่ยนเป็นพลังปราณอันบริสุทธิ์อย่างรวดเร็ว

ก้อนเมฆพลังปราณที่ก่อตัวขึ้นภายในร่างกายของเขา เริ่มขยายตัวอย่างรวดเร็ว ไม่นานนักก็มีขนาดเก้าฉื่อ

นี่คือขีดจำกัดของระดับหลอมห้าอวัยวะ จากนั้นก้อนเมฆพลังปราณก็เริ่มควบแน่นและหดตัวลง จากเก้าฉื่อ เหลือแปดฉื่อ เจ็ดฉื่อ หกฉื่อ...

เมื่อก้อนเมฆพลังปราณควบแน่นมากขึ้น สีสันของมันก็ยิ่งเข้มขึ้น และบริสุทธิ์มากขึ้น จูอู๋หยางรู้สึกได้ถึงพลังของพลังปราณที่เพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน

"แคร็ก..."

เมื่อก้อนเมฆพลังปราณควบแน่นถึงระดับหนึ่ง จูอู๋หยางก็รู้สึกได้ถึงเสียงฟ้าร้องคำรามอยู่ภายใน ราวกับฟ้าผ่าลงกลางใจ

ก่อนที่จูอู๋หยางจะทันได้ตั้งตัว ก้อนเมฆพลังปราณที่ควบแน่นจนเหลือขนาดสามฉื่อก็เริ่มมีหยดน้ำตกลงมา

เมฆรวมตัวเป็นฝน!

นี่คือก้าวแรกของการเลื่อนระดับสู่ระดับหลอมไขกระดูก!

เมื่อก้อนเมฆพลังปราณทั้งหมดกลายเป็นหยดน้ำพลังปราณหลายสิบหยด ก็ไหลทะลักเข้าสู่ไขกระดูกของเขาอย่างรวดเร็ว หลังจากผ่านการกรองของกระดูก ก็กลายเป็นพลังปราณที่อ่อนโยน เริ่มต้นตีและบำรุงเลี้ยงไขกระดูก

เมื่อไขกระดูกแข็งแกร่งขึ้น จูอู๋หยางก็รู้สึกได้ถึงพละกำลังที่เพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน เหนือกว่าขอบเขตก่อนหน้านี้มาก ขณะเดียวกัน การควบคุมพลังปราณของเขาก็คล่องแคล่วมากขึ้น

ระดับหลอมไขกระดูกขั้นต้น!

เมื่อจุดทะลวงขีดจำกัดทั้งหมดถูกดูดซับจนหมด ความแข็งแกร่งของเขาก็คงที่ในระดับหลอมไขกระดูกขั้นต้น พลังต่อสู้โดยรวมเพิ่มขึ้นประมาณสามเท่า

ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น แค่พละกำลังอย่างเดียว เขาก็มีพละกำลังมากถึงห้าหมื่นจิน ซึ่งเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ในสายตาของคนบนโลก เป็นพลังที่มหาศาลราวกับสัตว์ประหลาด

แม้แต่สัตว์ร้ายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ก็ยังไม่มีพละกำลังที่น่ากลัวขนาดนี้

พลังของช้างตัวใหญ่ เมื่อเทียบกับเขาแล้ว ก็เป็นแค่เรื่องตลก บางทีอาจจะมีเพียงมังกรในตำนานเท่านั้น ที่จะมีพละกำลังมากขนาดนี้

การหลอมรวมร่างกายด้วยพลังปราณนั้นครอบคลุมทุกส่วน แม้ว่าการยกระดับไขกระดูกจะเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด แต่ด้วยพลังปราณที่แข็งแกร่งและบริสุทธิ์ขึ้น ความสามารถในการป้องกันของเขาก็เพิ่มขึ้นมากเช่นกัน

ในตอนนี้ ต่อให้นักรบระดับหลอมเปลี่ยนเลือด ถ้าไม่มีอาวุธที่ร้ายกาจ ก็คงไม่สามารถทำร้ายเขาได้แม้แต่น้อย

ตอนนี้ พลังต่อสู้ของเขาสามารถเอาชนะนักรบระดับหลอมเปลี่ยนเลือดได้อย่างง่ายดาย มีเพียงนักรบระดับหลอมแก่นปราณเท่านั้น ที่จะสามารถต่อกรกับเขาได้

ระดับหลอมไขกระดูกเป็นขอบเขตที่หกของขั้นตอนการหลอมรวมร่างกาย ต่อไปอีกสามขอบเขตใหญ่ เขาก็จะสามารถทะลวงขั้นตอนการหลอมรวมร่างกาย และก้าวเข้าสู่ขั้นตอนการหลอมเส้นลมปราณได้

ตั้งแต่ที่เขาเดินทางข้ามเวลามา จนกระทั่งเลื่อนระดับสู่ระดับหลอมไขกระดูก เขาใช้เวลาเพียงสองวันเท่านั้น แม้ว่าขอบเขตใหญ่ต่อไปจะต้องใช้จุดทะลวงขีดจำกัดมากขึ้น แต่เขาจะใช้เวลานานแค่ไหนกันเชียว?

ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นเร็วขนาดนี้ ไม่มีเวลาให้เขาได้ตั้งตัวเลย จูอู๋หยางก็ได้แต่รู้สึกสิ้นหวัง

ตอนแรกเขายังคิดว่าจะเพิ่มความแข็งแกร่งภายนอกขึ้นมาอีกหนึ่งขอบเขตใหญ่ เพื่อที่การปกปิดตัวเองในภายหลังจะได้ง่ายขึ้น แต่ไม่คิดเลยว่าการกระทำแบบนี้ ไม่เพียงแต่จะไม่ได้ผลดีอะไร กลับทำให้เขาตกอยู่ในอันตราย ความแข็งแกร่งของเขายังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ก้าวเข้าสู่ขอบเขตใหม่

นี่มัน "ขี่ช้างจับตั๊กแตน" ชัด ๆ แล้วต่อไปเขาจะทำอย่างไรดี จูอู๋หยางนอนอยู่บนเตียง มองไปที่เพดานอย่างหมดหนทาง ครุ่นคิดหาวิธีเอาตัวรอดจากวิกฤตครั้งนี้

"ยินดีด้วย โฮสต์ทะลวงระดับสู่ระดับหลอมไขกระดูกขั้นต้นเป็นครั้งแรกในชีวิต ได้รับ 3,600 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

"ยินดีด้วย โฮสต์เผชิญหน้ากับวิกฤตเป็นครั้งแรกในชีวิต ได้รับ 3,000 จุดทะลวงขีดจำกัด..."