บทที่ 34 ทักษะที่เหนือกว่า

เช้าวันรุ่งขึ้น จูหลี่ปัวมาเยี่ยมจูอู๋หยางตรงเวลาตามที่คาดไว้ และการมาเยือนครั้งนี้ก็ทำให้จูอู๋หยางได้รับจุดทะลวงขีดจำกัดมาอีกชุดใหญ่

"ยินดีด้วย โฮสต์ได้พบกับองค์ชายแปดสิบเก้า จูหลี่ปัว แห่งแคว้นจิ่วเจาเป็นครั้งแรกในชีวิต ได้รับ 800 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

"ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับของขวัญจากองค์ชายแปดสิบเก้า จูหลี่ปัว แห่งแคว้นจิ่วเจาเป็นครั้งแรกในชีวิต ได้รับ 800 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

...

สมกับเป็นถึงหนึ่งในองค์ชายที่มีอำนาจมากที่สุดในวังหลวงของแคว้นจิ่วเจา เพียงแค่ไม่กี่นาที เขาก็ได้รับจุดทะลวงขีดจำกัดมาแล้วหลายพันจุด กลายเป็นพลังงานอันบริสุทธิ์จำนวนมหาศาลที่โถมเข้าใส่

ถ้าเขาไม่ได้ผ่านเรื่องแบบนี้มาหลายครั้งแล้ว คงถูกเปิดโปงไปนานแล้ว

หลังจากที่ปลอบใจเขาตามธรรมเนียมแล้ว จูหลี่ปัวก็แอบบอกความลับให้เขารู้ "น้องร้อยหกสิบแปด เมื่อวานข้าได้ยินข่าวมาจากองค์ชายคนอื่น ๆ ว่า สาเหตุที่เสด็จพ่อตั้งเจ้าเป็นองค์ชายรัชทายาทแห่งแคว้นจิ่วเจา ก็เพราะว่าเหล่าขุนนางและผู้มีอำนาจต่างก็วิพากษ์วิจารณ์ว่าไม่มีองค์ชายรัชทายาทคนไหนอยู่รอดได้ ดังนั้นเสด็จพ่อจึงเลือกเจ้าขึ้นมาเป็นองค์ชายรัชทายาท"

"จริงเหรอ?" จูอู๋หยางไม่รู้เรื่องนี้มาก่อน จึงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

จูหลี่ปัวพยักหน้ารับ "จริงแท้แน่นอน ดังนั้นความตั้งใจของเสด็จพ่อก็ชัดเจนแล้ว น้องร้อยหกสิบแปดไม่ต้องกังวลเรื่องความปลอดภัยของตัวเองอีกต่อไป"

"ข้าเข้าใจแล้ว ขอบคุณพี่แปดสิบเก้า" แม้ว่าเขาจะมองทะลุจุดประสงค์ของจูหลี่ปัว แต่พูดตามตรง ข่าวนี้ก็ทำให้เขารู้สึกสบายใจขึ้นบ้าง

แต่สิ่งที่ทำให้จูอู๋หยางรู้สึกไม่สบายใจก็คือ นักรบระดับขอบเขตเซียนขั้นกลางที่จูหลี่ปัวพามาด้วย กำลังจ้องมองเขาอย่างเงียบ ๆ ดวงตาของเขาเป็นประกายแปลกประหลาด ราวกับกำลังใช้เคล็ดวิชาตรวจสอบเขาอยู่

ไม่รู้ว่าจูหลี่ปัวทำแบบนี้เป็นประจำ หรือว่าเริ่มสงสัยเขาแล้ว จูอู๋หยางจึงระมัดระวังตัวมากขึ้น เขาใช้ "มังกรเขียวซ่อนเร้น" อย่างเต็มกำลัง ปกปิดรัศมีของตัวเอง พยายามไม่แสดงพิรุธใด ๆ ออกมา

แต่จูหลี่ปัวก็ยังคงตบไหล่เขาเบา ๆ หรือดึงผ้าห่มให้เขาเป็นระยะ ไม่รู้ว่าตั้งใจหรือไม่ก็ตาม แม้ภายนอกจะดูเหมือนเป็นการแสดงความห่วงใย แต่การกระทำแบบนี้กลับทำให้นักรบระดับขอบเขตเซียนขั้นกลางคนนั้นตรวจสอบความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเขาได้ง่ายขึ้น

โชคดีที่เมื่อวานนี้ เขาได้รับจุดทะลวงขีดจำกัดอิสระมามากมาย ประกอบกับการฝึกฝนอย่างหนัก "มังกรเขียวซ่อนเร้น" ระดับขั้นสูงของเขาจึงแข็งแกร่งขึ้น ทำให้เขาสามารถควบคุมพลังงานอันบริสุทธิ์ที่ปั่นป่วนอยู่ภายในร่างกาย และปกปิดรัศมีของตัวเองเอาไว้ได้

เพื่อลดความสงสัยของจูหลี่ปัว จูอู๋หยางจึงไม่ได้ขัดขืน ตรงกันข้าม เขากลับจงใจเผยให้เห็นส่วนต่าง ๆ ของร่างกายมากขึ้น เพื่อให้นักรบระดับขอบเขตเซียนขั้นกลางคนนั้นตรวจสอบได้ชัดเจนยิ่งขึ้น

เมื่อเห็นเช่นนั้น ความสงสัยของจูหลี่ปัวและนักรบระดับขอบเขตเซียนขั้นกลางก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด หลังจากที่แอบตรวจสอบเขาอีกสองสามครั้ง พวกเขาก็หยุด จูอู๋หยางรอดพ้นจากวิกฤตครั้งนี้ไปได้

ถ้าปล่อยให้จูหลี่ปัวและนักรบระดับขอบเขตเซียนขั้นกลางคนนั้นตรวจสอบเขาต่อไปอีกสักพัก พวกเขาอาจจะมองทะลุความแข็งแกร่งของเขาจริง ๆ ก็ได้

ต่อให้ไม่สามารถมองทะลุความแข็งแกร่งของเขาได้ จูหลี่ปัวก็ต้องเกิดความสงสัยอย่างแน่นอน และในภายหลังจะต้องส่งนักรบที่แข็งแกร่งกว่านี้มาตรวจสอบเขา ซึ่งจะทำให้เขาถูกเปิดโปงในเวลาไม่นาน

พูดตามตรง ครั้งนี้เขานับว่าโชคดีมาก จริง ๆ แล้ว จูหลี่ปัวตั้งใจจะพานักรบระดับขอบเขตเซียนขั้นปลายมาตรวจสอบความแข็งแกร่งของเขา แต่นักรบคนนั้นติดธุระกะทันหัน จึงไม่ได้มาด้วย จูหลี่ปัวจึงต้องพานักรบระดับขอบเขตเซียนขั้นกลางที่ฝีมือด้อยกว่ามาแทน

ถึงอย่างนั้น ด้วยความแข็งแกร่งของนักรบระดับขอบเขตเซียนขั้นกลางคนนี้ ประกอบกับเคล็ดวิชาตรวจสอบที่ร้ายกาจ ถ้าเขาประมาทเพียงเล็กน้อย ก็อาจจะถูกเปิดโปงได้

พูดอย่างไม่อายเลยว่า ถ้าเมื่อวานนี้ หลังจากที่จูจือซานและจูไห่เทากลับไปแล้ว เขาไม่ได้ฝึกฝน "มังกรเขียวซ่อนเร้น" อย่างหนัก จน "มังกรเขียวซ่อนเร้น" ระดับขั้นสูงแข็งแกร่งขึ้น วันนี้เขามีโอกาสถูกเปิดโปงมากกว่าเก้าส่วน

ถ้าเป็นเช่นนั้น เขาคงหนีไม่พ้นความตาย

โชคดีที่เขาโชคดี โชคดีที่เขาพยายามอย่างหนัก และโชคดีที่จูหลี่ปัวไม่ได้อยู่ต่อ หลังจากที่ได้รับสัญญาณมือจากนักรบระดับขอบเขตเซียนขั้นกลางที่อยู่ด้านหลัง และรู้ว่าอีกฝ่ายได้ยืนยันความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเขาแล้ว จูหลี่ปัวก็หาข้ออ้างขอตัวกลับไป

"ยินดีด้วย โฮสต์ถูกองค์ชายแปดสิบเก้า จูหลี่ปัว วางแผนตรวจสอบเป็นครั้งแรกในชีวิต ได้รับ 1,000 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

"ยินดีด้วย โฮสต์ถูกนักรบระดับขอบเขตเซียนขั้นกลางตรวจสอบเป็นครั้งแรกในชีวิต ได้รับ 900 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

"ยินดีด้วย โฮสต์เอาตัวรอดจากภัยพิบัติด้วยไหวพริบเป็นครั้งแรกในชีวิต ได้รับ 5,000 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

...

ทันทีที่จูหลี่ปัวออกจากตำหนักองค์ชาย ข้อความแจ้งเตือนจากระบบโอกาสพิเศษก็ดังขึ้นรัว ๆ ในหัวของจูอู๋หยาง ในช่วงเวลาสั้น ๆ เขาก็ได้รับจุดทะลวงขีดจำกัดมามากกว่าหมื่นจุด

ช่างทรมานจริง ๆ!

จูอู๋หยางขมวดคิ้ว ขณะเดียวกันก็พยายามควบคุมพลังงานอันบริสุทธิ์ และใช้เคล็ดวิชาพิภพไร้ขอบเขตอย่างระมัดระวัง ดูดซับพลังงานอันบริสุทธิ์ที่หลั่งไหลเข้ามา

เขาทำแบบนี้ก็เพื่อป้องกันไม่ให้จูหลี่ปัวเปลี่ยนใจกลับมาตรวจสอบความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเขาอีกครั้ง ปลอดภัยไว้ก่อนดีกว่า

เพราะจากความทรงจำของร่างเดิม จูหลี่ปัวไม่ใช่คนที่จะรับมือได้ง่าย ๆ เขาเป็นคนรอบคอบ เจ้าเล่ห์ และโหดเหี้ยม ในฐานะที่เป็นถึงหนึ่งในองค์ชายที่มีอำนาจมากที่สุดในวังหลวงของแคว้นจิ่วเจา แถมยังมีอำนาจมากกว่าองค์ชายรัชทายาทหลายคนก่อนหน้านี้ แต่เขาก็ยังคงมีชีวิตอยู่ได้อย่างปลอดภัย ไม่ถูกฮ่องเต้สติเฟื่องจูเจินอู่สังหาร นี่ก็แสดงให้เห็นถึงความสามารถของเขาแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น จูหลี่ปัวก็ไม่ได้แสร้งทำเป็นคนโง่หรือซื่อบื้อเหมือนกับองค์หญิงสิบสี่ จูจวิ้น หรือองค์ชายสามสิบแปด จูเหวินซือ เพื่อหลบเลี่ยงการสังหารของจูเจินอู่

ในวังหลวงแห่งนี้ มีองค์ชายองค์หญิงเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่เป็นเหมือนกับจูหลี่ปัว พวกเขาคืออัจฉริยะที่แท้จริง มีโอกาสสูงที่จะขึ้นครองบัลลังก์แห่งแคว้นจิ่วเจา และกลายเป็นฮ่องเต้คนใหม่

ร่างเดิมในอดีตเทียบกับคนเหล่านี้ไม่ได้เลยแม้แต่น้อย ถ้าเปรียบร่างเดิมเป็นแค่ตัวประกอบ จูหลี่ปัวและองค์ชายองค์หญิงที่โดดเด่นคนอื่น ๆ ก็คือตัวละครหลัก ความแตกต่างระหว่างทั้งสองนั้นช่างมากมายมหาศาล

ด้วยเหตุนี้ เมื่อจูอู๋หยางรอดพ้นจากการตรวจสอบของจูหลี่ปัว และไม่ได้ถูกสงสัย เขาจึงได้รับจุดทะลวงขีดจำกัดมามากมายขนาดนี้

แม้ว่าจุดทะลวงขีดจำกัดจำนวนมากมายขนาดนี้จะยังไม่เพียงพอที่จะทำให้เขาเลื่อนระดับขึ้นสู่ระดับหลอมห้าอวัยวะขั้นสมบูรณ์ แต่ก็ใกล้เคียงมากแล้ว

ด้วยอัตราความเร็วเช่นนี้ อีกไม่นาน เขาคงทะลวงระดับขึ้นไปอีกขั้น