บทที่ 30 น้ำตาไหล

"ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับความห่วงใยจากนางสนมจางหมิงลี่เป็นครั้งแรกในชีวิต ได้รับ 500 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

"ยินดีด้วย โฮสต์ได้หลอกลวงนางสนมจางหมิงลี่เป็นครั้งที่สองในชีวิต ได้รับ 2,000 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

...

จางหมิงลี่นี่ร้ายกาจจริง ๆ เพิ่งจะมาถึงได้ไม่นาน ก็ทำให้เขาถูกบังคับให้ทะลวงขีดจำกัดมากมายขนาดนี้ รู้สึกได้ถึงพลังงานอันบริสุทธิ์ที่โถมเข้ามาจากทุกทิศทุกทาง จูอู๋หยางแทบจะบินได้

ใบหน้าของเขาแดงก่ำขึ้น ราวกับรู้สึกละอายใจจนแทบอยากจะมุดดินหนี

เมื่อเห็นท่าทางที่ดูละอายใจของจูอู๋หยาง จางหมิงลี่ก็รู้สึกพอใจมาก ดูเหมือนว่าความสามารถในการสั่งสอนของเธอจะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ เพียงแค่พูดไปสองสามประโยค ก็ทำให้จูอู๋หยางสำนึกผิดได้อย่างลึกซึ้งแล้ว

เธอตบแขนของจูอู๋หยางเบา ๆ ผ่านผ้าห่ม เกือบจะสัมผัสได้ถึงพลังงานอันแปลกประหลาดที่ไหลเวียนอยู่ในแขนของเขา จนจูอู๋หยางถึงกับตัวสั่นเทาเล็กน้อย "องค์ชายน้อย เจ้ารู้ตัวก็ดีแล้ว พี่ชายของเจ้าและป้าต่างก็เป็นห่วงเจ้ามาก จริง ๆ แล้วเขาก็อยากจะมาเยี่ยมเจ้าด้วย แต่เพราะเขากำลังฝึกฝนวิชาถึงช่วงสำคัญ ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้สะดวก"

"รอให้เขาออกจากการฝึกฝนเมื่อไหร่ เขาจะรีบมาหาเจ้าเป็นคนแรก พวกเจ้าพี่น้องก็ไม่ได้เจอกันนานแล้ว"

"ขอรับ" จูอู๋หยางตอบรับ

จางหมิงลี่พยักหน้าพร้อมกับถอนหายใจเบา ๆ "องค์ชายน้อย ป้ารู้ว่าเจ้ากำลังกังวลเรื่องอะไร องค์ชายรัชทายาทสิบเจ็ดคนก่อนหน้านี้ต่างก็พบกับเรื่องไม่ดี ดังนั้นเจ้าจึงกลัวว่าตัวเองจะเป็นรายต่อไป"

"แต่จริง ๆ แล้ว เจ้าไม่ได้สังเกตเลยหรือว่า องค์ชายรัชทายาทสิบเจ็ดคนก่อนหน้านี้ที่พบกับจุดจบเช่นนั้น ล้วนเป็นเพราะพวกเขามีภูมิหลังที่แข็งแกร่ง มีพรสวรรค์ที่โดดเด่น... และได้ทำเรื่องที่ไม่เหมาะสมลงไป จึงนำภัยพิบัติมาสู่ตัวเอง"

"แต่สถานการณ์ของเจ้า ทุกคนก็รู้ดีว่าเจ้าไม่มีภูมิหลังที่แข็งแกร่งเหมือนกับองค์ชายรัชทายาทคนอื่น ๆ พรสวรรค์ในการฝึกฝนก็ธรรมดา แถมยังเป็นคนเรียบร้อย ไม่โอ้อวดเหมือนกับองค์ชายรัชทายาทคนก่อน ๆ ดังนั้นเจ้าไม่ต้องกังวลไปหรอก"

"ข้าจะจำคำพูดของท่านป้าหลี่เฟยไว้" จูอู๋หยางพยักหน้ารับรัว ๆ "ท่านป้าพูดถูกต้องแล้ว"

"ยินดีด้วย โฮสต์ถูกจางหมิงลี่หลอกเป็นครั้งแรกในชีวิต ได้รับ 800 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

"ยินดีด้วย โฮสต์มองทะลุคำโกหกของจางหมิงลี่เป็นครั้งแรกในชีวิต ได้รับ 1,000 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

...

เมื่อเห็นว่าจูอู๋หยางมีสีหน้าดีขึ้น จางหมิงลี่ก็ยิ้มออกมา "ถ้ามีองค์ชายองค์หญิงหรือสนมคนใดคิดร้ายต่อเจ้า องค์ชายน้อยอย่าลืมมาบอกป้านะ ในวังหลวงแห่งนี้ ป้ายังพอมีอำนาจอยู่บ้าง คงไม่ปล่อยให้คนพาลมาทำร้ายเจ้าได้หรอก"

"ส่วนอันไฉ พี่ชายของเจ้าและข้าตั้งใจส่งเขามาปกป้องเจ้าโดยเฉพาะ หากมีอะไรผิดปกติ เขาจะรีบปกป้องเจ้าทันที วางใจได้เลย"

ใบหน้าของจูอู๋หยางแดงก่ำขึ้น ดวงตาแดงระเรื่อ ราวกับกำลังจะร้องไห้ "ขอบพระทัยท่านป้าหลี่เฟย ข้าจะจดจำความกรุณาของท่านป้าไว้"

"พระมารดาของเจ้ากับข้าเป็นเพื่อนรักกัน สิ่งที่ข้าทำไป ล้วนเป็นสิ่งที่ควรทำทั้งนั้น" จางหมิงลี่โอบกอดจูอู๋หยางเบา ๆ ภาพความรักใคร่กลมเกลียวระหว่างแม่ลูก ทำให้องครักษ์ หัวหน้าขันที และนางกำนัลที่อยู่ด้านข้างต่างก็พากันน้ำตาคลอ

"ยินดีด้วย โฮสต์ถูกจางหมิงลี่หลอกเป็นครั้งที่สองในชีวิต ได้รับ 600 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

"ยินดีด้วย โฮสต์มองทะลุคำโกหกของจางหมิงลี่เป็นครั้งที่สองในชีวิต ได้รับ 800 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

"ยินดีด้วย โฮสต์กลั้นน้ำตาจนร้องไห้ออกมาเป็นครั้งแรกในชีวิต ได้รับ 2,000 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

...

แต่ระบบโอกาสพิเศษก็มักจะมาขัดจังหวะในช่วงเวลาสำคัญเสมอ ข้อความแจ้งเตือนที่ดังขึ้นรัว ๆ ทำลายบรรยากาศอันอบอุ่นในใจของจูอู๋หยาง จนเขารู้สึกรำคาญใจ

ที่สำคัญที่สุดคือ ในช่วงเวลาสั้น ๆ เช่นนี้ เขาได้รับจุดทะลวงขีดจำกัดมามากมายจนกลายเป็นพลังงานอันบริสุทธิ์ที่ไหลเวียนอย่างบ้าคลั่งอยู่ในร่างกาย จนเขาแทบทนไม่ไหว

เพื่อที่จะควบคุมพลังงานเหล่านี้ จูอู๋หยางต้องกลั้นหายใจจนใบหน้าแดงก่ำ น้ำตาคลอเบ้า และร่างกายสั่นเทาเล็กน้อย... ทำให้องครักษ์ นางกำนัล และขันทีที่อยู่ในห้องต่างก็รู้สึกซาบซึ้งใจมากยิ่งขึ้น

จางหมิงลี่ก็รู้สึกทึ่ง จูอู๋หยางนี่ช่างหลอกง่ายจริง ๆ เพียงแค่พูดจาหว่านล้อมไม่กี่คำ ก็ทำให้เขาเป็นแบบนี้ได้แล้ว ในอนาคตถ้าเธอสั่งให้เขาทำอะไร เขาคงยอมทำตามอย่างไม่ลังเลแน่

แต่เธอก็ไม่กล้าทำเกินกว่าเหตุ เกรงว่าเขาจะซาบซึ้งจนทำเรื่องอะไรวุ่นวายขึ้นมา ถ้าจูอู๋หยางคิดจริงจังกับพวกเธอ และขอความช่วยเหลือจากพวกเธอในทุก ๆ เรื่อง หากฮ่องเต้สติเฟื่องจูเจินอู่เข้าใจผิดขึ้นมา เรื่องคงจะแย่

ดังนั้น หลังจากที่ปลอบใจจูอู๋หยางไปอีกเล็กน้อย และทิ้งยาบำรุงต่าง ๆ ไว้ให้ จางหมิงลี่ก็พาคนของเธอกลับไป

"ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับการเยี่ยมเยียนจากนางสนมจางหมิงลี่ สนมคนโปรดแห่งแคว้นจิ่วเจาเป็นครั้งแรกในชีวิต ได้รับ 2,000 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

"ยินดีด้วย โฮสต์ได้หลอกลวงนางสนมจางหมิงลี่ สนมคนโปรดแห่งแคว้นจิ่วเจาเป็นครั้งแรกในชีวิต ได้รับ 3,000 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

...

หลังจากที่จางหมิงลี่และคนอื่น ๆ ปิดประตูกลับไปแล้ว จูอู๋หยางก็ทรุดตัวลงบนเตียงและถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

ถ้ากลั้นไว้อีกหน่อย เขาคงระเบิดแน่!

ถ้าเขาไม่มีรากฐานเต๋าไร้ตำหนิ และเส้นชีพจรที่เชื่อมต่อกัน คงไม่สามารถทนต่อพลังงานอันบริสุทธิ์ที่ปั่นป่วนอยู่ภายในร่างกายได้ขนาดนี้

ภายใต้การ "ทำร้าย" ของจางหมิงลี่ ในช่วงเวลาสั้น ๆ เช่นนี้ เขากลับได้รับจุดทะลวงขีดจำกัดมามากกว่าหมื่นจุด คิดดูแล้วกันว่าพลังงานอันบริสุทธิ์เหล่านี้จะมหาศาลขนาดไหน

ตอนนี้ พลังงานอันบริสุทธิ์เหล่านี้กำลังปั่นป่วนไปทั่วร่างกาย เขาใกล้จะทนไม่ไหวแล้ว

โชคดีที่เขายังควบคุมมันได้ จูอู๋หยางเริ่มต้นเคล็ดวิชาพิภพไร้ขอบเขตอย่างเต็มกำลัง ดูดซับพลังงานอันบริสุทธิ์ที่หลั่งไหลเข้ามา เปลี่ยนเป็นพลังปราณอันบริสุทธิ์และแข็งแกร่งด้วยความเร็วที่น่าอัศจรรย์

มวลพลังปราณที่ก่อตัวขึ้นเป็นก้อนเมฆขนาดมหึมา และมีสีสันเข้มขึ้นเรื่อย ๆ ด้วยอัตราความเร็วเช่นนี้ เมื่อเขาเลื่อนระดับขึ้นสู่ระดับหลอมไขกระดูก ก้อนเมฆพลังปราณเหล่านี้น่าจะสามารถรวมตัวกันเป็นสายฝนได้

เมื่อถึงตอนนั้น การหล่อหลอมร่างกายของเขาด้วยพลังปราณจะยิ่งน่ากลัวยิ่งขึ้น พลังต่อสู้ของเขาก็จะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วยิ่งขึ้น ภัยพิบัติก็อยู่ไม่ไกลแล้ว

"เฮ้อ..."

จูอู๋หยางถอนหายใจ เขาพยายามอย่างเต็มที่ในการควบคุมพลังปราณจำนวนมหาศาล หล่อหลอมและยกระดับอวัยวะภายในทั้งห้า ความแข็งแกร่งของเขาพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

ไม่รู้ว่าหลังจากที่ดูดซับจุดทะลวงขีดจำกัดในรอบนี้แล้ว ความแข็งแกร่งของเขาจะเลื่อนระดับขึ้นสู่ระดับหลอมห้าอวัยวะขั้นปลายหรือไม่ แค่คิดก็ปวดหัวแล้ว