บทที่ 27 อยากเป็นองค์รัชทายาทผู้ทรงอำนาจ

พูดตามตรง ถ้าไม่มีภัยคุกคามจากฮ่องเต้สติเฟื่องอย่างจูเจินอู่และเหล่าองค์ชายองค์หญิงคนอื่น ๆ จูอู๋หยางอาจจะค่อย ๆ เริ่มสนใจนางกำนัลเหล่านั้นจริง ๆ ก็ได้

แม้ว่าจูอู๋หยางจะผ่านการปลูกฝังแนวคิดสมัยใหม่และยึดมั่นในกฎหมายพื้นฐานเรื่องคู่สมรสหนึ่งหญิงหนึ่งชาย แต่ในสังคมยุคใหม่ หากยังไม่ได้แต่งงาน การมีแฟนหลายคนก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

ตราบใดที่ยังไม่แต่งงาน ในโลกเดิม ด้วยรูปร่างที่ดูดีและร่างกายที่แข็งแกร่ง จูอู๋หยางก็เคยมีแฟนมาแล้วหลายคน และบางครั้งก็ไปเที่ยวตามบาร์หรือสถานที่ทำนองนั้นเพื่อสัมผัสกับความรักชั่วคราว

ดังนั้น จูอู๋หยางจึงไม่ได้รังเกียจที่จะลองคบหาดูใจกับนางกำนัล ยิ่งไปกว่านั้น การคบกับนางกำนัลก็ไม่ต้องกังวลว่าพวกเธอจะมาเกาะติดเขาไม่ปล่อย

เพราะด้วยสถานะและอำนาจของจูอู๋หยาง เพียงแค่เอ่ยปากคำเดียวก็สามารถตัดสินชะตากรรมชีวิตของพวกเธอได้ แม้ว่าความรักแบบนี้จะลดทอนความสนุกไปมาก แต่ก็ลดปัญหาลงมากเช่นกัน

บางทีองค์ชายองค์หญิงคนอื่น ๆ อาจมองว่าการกระทำของจูอู๋หยางนั้นดูต่ำต้อย เพราะเขาเป็นถึงองค์ชายรัชทายาทแห่งแคว้นจิ่วเจา หากต้องการนางกำนัลเหล่านี้ เพียงแค่เอ่ยปากคำเดียวก็ได้มาแล้ว จะไปเสียเวลากับเรื่องไร้สาระอย่างการจีบกันทำไม

เพียงคำเดียว พวกเธอก็ต้องยอมอยู่แล้ว

ในวังหลวงของแคว้นจิ่วเจา นางกำนัลเหล่านี้ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากยอมทำตาม แม้ว่านางกำนัลหลายคนจะมีความแข็งแกร่งเหนือกว่าจูอู๋หยางก็ตาม

แต่สำหรับจูอู๋หยางที่เดินทางข้ามเวลามาจากโลกยุคใหม่ แม้ว่าการคบหาดูใจจะไม่จำเป็นต้องจบลงที่บนเตียงเสมอไป แต่แม้จะเป็นความรักชั่วคราว ก็ต้องเป็นไปด้วยความยินยอมพร้อมใจของทั้งสองฝ่าย

เธอต้องชอบร่างกายที่แข็งแกร่งของฉัน และฉันต้องชอบในรูปลักษณ์ที่งดงามของเธอ แบบนี้ถึงจะเป็นความสัมพันธ์ที่สนุกสนานรื่นรมย์

นางกำนัลในตำหนักองค์ชายต่างก็ดูสวยราวกับนางฟ้า นางกำนัลหลายคนจูอู๋หยางยังไม่รู้จักชื่อด้วยซ้ำ แต่พูดอย่างไม่อายปากเลยว่า นางกำนัลทุกคนล้วนมีรูปร่างหน้าตาที่เหนือกว่าผู้หญิงที่เขาเคยคบในโลกเดิม

แคว้นจิ่วเจามีอาณาเขตกว้างใหญ่กว่าประเทศที่จูอู๋หยางจากมาเสียอีก แม้ว่าจำนวนประชากรจะเทียบไม่ได้กับโลกเดิม แต่ก็มีมากกว่าร้อยล้านคน

ยิ่งไปกว่านั้น โลกใบนี้ยังเต็มไปด้วยพลังปราณ ผู้หญิงหลายคนจึงฝึกฝนวิทยายุทธและดูแลตัวเอง ผิวพรรณและรูปร่างหน้าตาของพวกเธอจึงดูดีกว่าผู้หญิงในโลกเดิมมาก

ความงามที่ได้รับการคัดสรรมาจากผู้หญิงจำนวนมากมายขนาดนี้ คงไม่ต้องพูดถึงว่าจะต้องสวยงามขนาดไหน

แม้แต่นางกำนัลธรรมดา ๆ ในตำหนักองค์ชาย ก็ยังมีรูปร่างหน้าตาที่เหนือกว่าผู้หญิงที่ได้รับการจัดอันดับให้เป็น 100 อันดับแรกของโลก

การคบหาดูใจกับผู้หญิงเหล่านี้ จูอู๋หยางไม่รู้สึกว่าเป็นเรื่องน่าอายเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เขากลับรู้สึกภูมิใจเสียอีก

เพราะในโลกเดิม มีสักกี่คนที่สามารถคบหาดูใจกับผู้หญิงที่ติดอันดับ 100 อันดับแรกของโลกได้

แม้ว่าการเดินทางข้ามเวลามายังโลกใบนี้จะเต็มไปด้วยอันตราย แต่พูดตามตรงก็ยังมีข้อดีอยู่หลายอย่าง

"ยินดีด้วย โฮสต์เกิดอาการปล่อยฮอร์โมนเป็นครั้งแรกในชีวิต ได้รับ 1,000 จุดทะลวงขีดจำกัด ระบบจะเปลี่ยนจุดทะลวงขีดจำกัด 90% เป็นพลังยุทธโดยอัตโนมัติ เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับโฮสต์!"

จูอู๋หยางนิ่งเงียบไป เขาหลับตาลงและเลิกคิดเรื่องอื่น ๆ ก่อนจะเริ่มฝึกฝน "มังกรเขียวซ่อนเร้น" อย่างตั้งใจ

ไม่สิ ก่อนหน้านั้นเขาต้องดูดซับจุดทะลวงขีดจำกัดในรอบนี้ก่อน จูอู๋หยางรู้สึกเหมือนกำลังกินของเสีย ขณะที่พยายามดูดซับจุดทะลวงขีดจำกัดที่พุ่งเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับตัวเอง

ในเวลานี้ จูอู๋หยางเริ่มเข้าใจความคิดของคนรวยบางคนในโลกเดิมแล้ว ถ้าเลือกได้ เขาก็อยากจะเป็นแค่คนธรรมดา ๆ บางทีแบบนั้นชีวิตอาจจะมีความสุขมากกว่านี้

ถ้าจูอู๋หยางเป็นแค่คนธรรมดา ในตอนนี้เขาคงสามารถเพลิดเพลินไปกับการได้รับประสบการณ์ครั้งแรก ครั้งที่สอง และครั้งที่สาม... อย่างเต็มที่ เพื่อรับจุดทะลวงขีดจำกัด เพิ่มพลังยุทธ และครอบครองพลังต่อสู้ที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น

ไม่ใช่แบบตอนนี้ ที่ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่าไหร่ ก็ยิ่งเข้าใกล้ความตายมากขึ้นเท่านั้น เรื่องที่ควรจะมีความสุข กลับกลายเป็นเรื่องน่าเศร้าเช่นนี้

ฉันไม่อยากทะลวงขีดจำกัดแล้วจริง ๆ นะ ระบบโอกาสพิเศษ นายรอให้ฮ่องเต้สติเฟื่องจูเจินอู่ตายก่อน แล้วค่อยอัดจุดทะลวงขีดจำกัดเหล่านี้เข้ามาในร่างกายฉันไม่ได้รึไง?

ระบบโอกาสพิเศษ: "ฝันไปเ..."

จูอู๋หยางจมดิ่งลงไปในการฝึกฝน และบางครั้งก็ถูกระบบโอกาสพิเศษกระตุ้นเป็นระยะ

"ยินดีด้วย โฮสต์น้ำลายไหลเป็นครั้งแรกในชีวิต ได้รับ 300 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

"ยินดีด้วย โฮสต์เหงื่อออกเป็นครั้งแรกในชีวิต ได้รับ 400 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

"ยินดีด้วย โฮสต์ได้ยินเสียงร้องของนกไนติงเกลเป็นครั้งแรกในชีวิต ได้รับ 200 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

...

จูอู๋หยางที่สิ้นหวังกับการกระตุ้นของจุดทะลวงขีดจำกัดครั้งแล้วครั้งเล่า ขยับตัวเพียงเล็กน้อย ก่อนจะดูดซับจุดทะลวงขีดจำกัดที่พุ่งเข้ามาอย่างต่อเนื่องราวกับเครื่องจักร ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นอย่างไม่หยุดยั้ง

เมื่อไม่มีจุดทะลวงขีดจำกัดเข้ามา จูอู๋หยางก็จะจดจ่ออยู่กับการฝึกฝน "มังกรเขียวซ่อนเร้น" เขาต้องการยกระดับมันให้ถึงขั้นสมบูรณ์โดยเร็วที่สุด เพื่อรับมือกับการตรวจสอบของนักรบระดับขอบเขตเซียนขั้นปลายและขั้นสมบูรณ์

เพียงแต่การอยู่แต่ในห้องเป็นเรื่องน่าเบื่อ การฝึกฝนเคล็ดวิชาลับระดับสูงที่เข้าใจยากอย่าง "มังกรเขียวซ่อนเร้น" ยิ่งทำให้น่าเบื่อมากขึ้นไปอีก โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับจูอู๋หยาง ชายหนุ่มจากโลกที่ชอบการออกกำลังกายและการเคลื่อนไหว

หลังจากฝึกฝนอย่างยากลำบากมาเป็นเวลาหลายชั่วโมง จูอู๋หยางก็เริ่มรู้สึกเบื่อหน่าย เขาคิดถึงหนังสือเบ็ดเตล็ดมากมายที่อยู่ในห้องหนังสือ จึงตัดสินใจไปอ่านหนังสือเพื่อพักผ่อนสักครู่ ก่อนจะกลับมาฝึกฝนต่อ

ในความทรงจำของร่างเดิมมีตัวอักษรของโลกนี้อยู่ ดังนั้นจูอู๋หยางจึงสามารถอ่านหนังสือต่าง ๆ ของโลกนี้ได้

ถ้าไม่เป็นเช่นนั้น จูอู๋หยางคงต้องเริ่มเรียนรู้ตัวอักษรและภาษาของโลกนี้ใหม่ ซึ่งจะทำให้เขาเปิดเผยพิรุธ และอาจนำอันตรายมาสู่ชีวิตของเขาได้

โชคดีที่หลังจากที่วิญญาณหลอมรวมกัน จูอู๋หยางก็ได้รับข้อมูลและความรู้ที่เป็นประโยชน์มากมายจากร่างเดิม มิเช่นนั้นเขาคงอยู่รอดในวังหลวงแห่งนี้ได้ยาก

แม้ว่าจะมีข้อดี แต่ก็มีข้อเสียเช่นกัน เช่น ความทรงจำด้านลบ นิสัยแย่ ๆ ของร่างเดิม...

จูอู๋หยางหยิบหนังสือเบ็ดเตล็ดขึ้นมาเล่มหนึ่ง เพิ่งจะอ่านไปได้ไม่กี่หน้า เขาก็ถูกข้อความแจ้งเตือนของระบบถล่มใส่จนมึนงง

"ยินดีด้วย โฮสต์อ่านหนังสือเป็นครั้งแรกในชีวิต ได้รับ 1,000 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

"ยินดีด้วย โฮสต์อ่านนิยายอีโรติกเป็นครั้งแรกในชีวิต ได้รับ 600 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

"ยินดีด้วย โฮสต์ได้เรียนรู้ความลับระหว่างชายหญิงเป็นครั้งแรกในชีวิต ได้รับ 800 จุดทะลวงขีดจำกัด..."