บทที่ 2 ทะลวงหกขั้นต่อเนื่อง

จูอู๋หยางเพิ่งก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งวรยุทธ หยุดอยู่ที่ระดับแรกของขอบเขตหลอมร่างกาย... หลอมผิวหนัง!

พลังจากจุดทะลวงขีดจำกัดจำนวนมากหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกาย ผิวหนังของจูอู๋หยางจึงได้รับการหลอมจนยืดหยุ่นและแข็งแกร่งอย่างรวดเร็ว เมื่อใดก็ตามที่เขาผสานพลังลมปราณเข้ากับเลือด  ผิวหนังทั่วร่างกายของเขาก็จะกลายเป็นสีน้ำตาลอ่อน

นี่หมายความว่าจูอู๋หยางได้ก้าวเข้าสู่ระดับหลอมผิวหนังขั้นต้นแล้ว และก้าวต่อไปคือการพุ่งทะยานสู่ระดับหลอมผิวหนังขั้นกลาง

ยังคงมีจุดทะลวงขีดจำกัดหลงเหลืออยู่อีกมากมาย จุดทะลวงขีดจำกัดเก้าในสิบส่วนถูกเทลงสู่ร่างกายของจูอู๋หยางโดยอัตโนมัติ แม้แต่จะปฏิเสธเขาก็ยังทำไม่ได้ สิ่งที่เขาทำได้คือตั้งใจดูดซับและหลอมรวมมันเข้ากับร่างกาย

เพราะนี่เป็นร่างกายใหม่ที่เพิ่งหลอมรวมกัน จึงยังมีบางส่วนที่เขาไม่คุ้นเคย จูอู๋หยางจึงต้องทุ่มเทความสนใจทั้งหมดไปที่การหลอมรวมจุดทะลวงขีดจำกัดเหล่านี้ ไม่กล้าแม้แต่จะคิดถึงเรื่องอื่น เพราะกลัวว่าจะควบคุมพลังอันพลุ่งพล่านในร่างกายไม่อยู่ จนทำให้ร่างกายของเขาถึงกับระเบิดตาย

ทว่าในระหว่างกระบวนการฝึกฝนและทะลวงขีดจำกัด ความกังวลนั้นกลับทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ราวกับเมฆดำที่ปกคลุมจูอู๋หยาง

ดูเหมือนว่ายิ่งเขามีพลังมากขึ้น ยิ่งทะลวงขีดจำกัดได้เร็วขึ้น ความกังวลนี้ก็ยิ่งทวีคูณ

พลังยังคงทะลวงขีดจำกัดต่อไป ในไม่ช้าจูอู๋หยางก็ก้าวเข้าสู่ระดับหลอมผิวหนังขั้นกลาง ผิวหนังทั่วร่างกายของเขายิ่งแข็งแกร่งขึ้น ยิ่งกว่าที่จูอู๋หยางจินตนาการไว้มากนัก

หากเป็นตอนที่อยู่บนโลก เขาคงถูกคนฟาดด้วยกระบองเพียงครั้งเดียวก็ลงไปกองกับพื้นได้แล้ว แต่ถ้าเปลี่ยนเป็นเขาในตอนนี้ ต่อให้ฟาดถึงสิบครั้งก็ยังทำอะไรเขาไม่ได้แม้แต่น้อย

พลังป้องกันของจูอู๋หยางเพิ่มขึ้นสิบเท่า ลองนึกภาพดูว่านั่นคือการยกระดับมากขนาดไหน พลังลึกลับที่แปรเปลี่ยนจากจุดทะลวงขีดจำกัดนั้นดูเหมือนจะไม่มีวันสิ้นสุด ยังคงหลั่งไหลเข้ามาอย่างต่อเนื่อง

พลังลมปราณและเลือดในร่างกายของจูอู๋หยางยิ่งทวีความแข็งแกร่งและบริสุทธิ์มากขึ้น การหลอมผิวหนังของเขาก็ยิ่งทรงพลังมากขึ้นเท่านั้น

ขอบเขตหลอมร่างกายส่วนใหญ่จะฝึกฝนพลังลมปราณและเลือด ยิ่งพลังลมปราณและเลือดแข็งแกร่งมากเท่าใด ประโยชน์ที่นักรบจะได้รับก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น

เมื่อจูอู๋หยางผสานพลังลมปราณเข้ากับเลือด แสงสีน้ำตาลเข้มก็ส่องประกายรอบตัว นั่นหมายความว่าเขาได้ก้าวเข้าสู่ระดับหลอมผิวหนังขั้นปลายแล้ว และกำลังพุ่งชนคอขวดเพื่อทะลวงสู่ระดับหลอมผิวหนังขั้นสมบูรณ์

พลังของลมหายใจสามครั้งนั้นแข็งแกร่งเกินกว่าจะจินตนาการได้

ไม่ว่าอย่างไรจูอู๋หยางก็ไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งเขาจะได้รับผลประโยชน์มากมายขนาดนี้จากการหายใจเพียงสามครั้ง

มันจะดีขนาดนี้เลยเหรอ!

ครึ่งชั่วโมงต่อมา จูอู๋หยางก็ก้าวเข้าสู่ระดับหลอมผิวหนังขั้นสมบูรณ์ เมื่อใดก็ตามที่เขาผสานพลังลมปราณและเลือดเข้ากับผิวหนัง ผิวหนังของเขาก็จะกลายเป็นสีดำ ส่องประกายระยิบระยับ พลังป้องกันนั้นเรียกได้ว่าน่าสะพรึงกลัว

บางทีอาจเป็นเพราะรากฐานเต๋าไร้ตำหนิ ประกอบกับเทคนิคเคล็ดวิชาพิภพไร้ขอบเขตที่จูอู๋หยางฝึกฝนนั้นเป็นเคล็ดวิชาหลอมร่างกายระดับสุดยอด ดังนั้น ถึงแม้จะเป็นนักรบระดับหลอมผิวหนังขั้นสมบูรณ์เหมือนกัน แต่พลังป้องกันของจูอู๋หยางก็น่าจะมากกว่านักรบทั่วไปอย่างน้อยสิบเท่า

พลังป้องกันระดับนี้เหนือกว่านักรบที่ฝึกฝนเคล็ดวิชาพิภพไร้ขอบเขตคนอื่นๆ ไปมาก ทั้งสองฝ่ายไม่อยู่ในระดับเดียวกัน นี่คือหนึ่งในประโยชน์มหาศาลที่รากฐานเต๋าไร้ตำหนินำมาให้

จูอู๋หยางไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งผิวหนังของเขาจะแข็งแกร่งและยืดหยุ่นได้ขนาดนี้ หากเป็นบนโลก แม้แต่ปืนพกธรรมดาก็คงเจาะผิวหนังของเขาไม่เข้า ลองนึกดูว่าผิวหนังของจูอู๋หยางจะแข็งแกร่งขนาดไหน

แต่พลังลึกลับที่แปรเปลี่ยนจากจุดทะลวงขีดจำกัดยังไม่หมด ดังนั้น พลังของจูอู๋หยางจึงยังคงพุ่งทะยานต่อไป

ระดับที่อยู่เหนือหลอมผิวหนังคือหลอมร่างกาย อย่างที่ชื่อบอกไว้ ส่วนใหญ่จะเน้นไปที่การหลอมกล้ามเนื้อของนักรบ

พลังลมปราณและเลือดที่บริสุทธิ์ราวกับเส้นไหม ทะลุผ่านเข้าไปในกล้ามเนื้อทุกมัดอย่างต่อเนื่อง หลอมและทุบตีกล้ามเนื้อเหล่านั้น ทำให้กล้ามเนื้อแต่ละมัดแข็งแกร่งขึ้น

เดิมทีกล้ามเนื้อที่ไม่ค่อยได้รูปร่าง ก็ค่อยๆ กลายเป็นกล้ามเนื้อที่ได้สัดส่วนและแข็งแรงภายใต้การทุบตีของพลังลมปราณและเลือด กล้ามเนื้อทุกมัดสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ ดูมีจังหวะ

กล้ามเนื้อได้สัดส่วน ไม่อ้วนไม่ผอม!

นี่คือสัญลักษณ์สำคัญของระดับหลอมร่างกายขั้นต้น กล่าวอีกนัยหนึ่งคือในช่วงเวลาสั้นๆ จูอู๋หยางก็ทะลวงขีดจำกัดจากระดับหลอมผิวหนังขั้นสมบูรณ์ไปสู่ระดับหลอมร่างกายขั้นต้น การเคลื่อนไหวทุกครั้งมีพลังมหาศาลกว่าพันจิน มากกว่านักรบระดับเดียวกันมาก

ถึงแม้ว่าจูอู๋หยางจะเป็นหนุ่มรักสุขภาพตอนที่อยู่บนโลก แต่กล้ามเนื้อที่เขาฝึกฝนออกมาก็ยังห่างไกลจากคำว่าสมบูรณ์แบบ แค่ดูดีเท่านั้น เมื่อเทียบกับกล้ามเนื้อในตอนนี้แล้ว นับว่าแตกต่างกันราวฟ้ากับดิน

เพียงเท่านี้ จูอู๋หยางก็รู้สึกว่าการข้ามเวลามาครั้งนี้คุ้มค่าแล้ว

แต่เขาข้ามเวลามาจริงๆ หรือ เสียงจักรกลนั่นไม่ได้โกหกเขาใช่ไหม?

แล้วสิ่งที่มอบพลังลึกลับให้เขานี้คืออะไรกันแน่?

ที่สำคัญที่สุดคือเขาข้ามเวลามาที่ไหนกัน และตอนนี้เขามีสถานะใหม่เป็นอะไร?

...

"ยินดีด้วย โฮสต์ได้ตั้งคำถามเป็นครั้งแรกในชีวิต คุณได้รับ 300 จุดทะลวงขีดจำกัด เนื่องจากความสำคัญของพลัง จุดทะลวงขีดจำกัดเก้าในสิบส่วนจะถูกนำไปใช้เพื่อยกระดับขอบเขตพลังของโฮสต์โดยอัตโนมัติ!"

"ยินดีด้วย โฮสต์ได้ตั้งคำถามเป็นครั้งที่สองในชีวิต คุณได้รับ 200 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

"ยินดีด้วย โฮสต์ได้ตั้งคำถามเป็นครั้งที่สามในชีวิต คุณได้รับ 100 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

...

ยังไม่ทันได้รับคำตอบ เสียงประหลาดและเยือกเย็นก็ดังขึ้นข้างหูของจูอู๋หยางอีกครั้ง จุดทะลวงขีดจำกัดจำนวนมากหลั่งไหลเข้ามา ทำให้จูอู๋หยางต้องจดจ่ออยู่กับการดูดซับและยกระดับพลังอีกครั้ง

เคล็ดวิชาพิภพไร้ขอบเขตทำงาน ผสานพลังลึกลับให้กลายเป็นพลังลมปราณและเลือดที่บริสุทธิ์ ซึมซาบเข้าสู่กล้ามเนื้อทุกมัด บ้างก็ทุบตี บ้างก็หลอม บ้างก็หล่อเลี้ยง... ยกระดับกล้ามเนื้อของจูอู๋หยางอย่างรวดเร็ว

เมื่อจุดทะลวงขีดจำกัดทั้งหมดถูกใช้หมด พลังของจูอู๋หยางก็ทะลวงขีดจำกัดไปถึงระดับหลอมร่างกายขั้นกลางแล้ว

กล้ามเนื้อทุกมัดเต่งตึงสมบูรณ์แบบ เพียงแค่ขยับมือก็สามารถปลดปล่อยพลังมหาศาลได้หนึ่งถึงสองพันจิน หากเป็นบนโลก เขาคงเป็นมนุษย์ที่แข็งแกร่งเหนือมนุษย์ธรรมดา

ยิ่งไปกว่านั้น กล้ามเนื้อที่จูอู๋หยางหลอมมานั้นได้สัดส่วนและสวยงาม ไม่ได้ดูใหญ่โตเกินไป แฝงไปด้วยความแข็งแกร่งแบบชายชาตรี

ตอนที่อยู่บนโลก จูอู๋หยางไม่เคยคาดหวังเลยว่าวันหนึ่งเขาจะมีกล้ามเนื้อที่สวยงามเช่นนี้ พูดตามตรง แค่มีกล้ามเนื้อสวยๆ แบบนี้ ต่อให้หน้าตาขี้เหร่หน่อยก็ไม่ต้องห่วงว่าจะไม่มีแฟนสาว

เมื่อจุดทะลวงขีดจำกัดชุดนี้ถูกใช้หมด คำตอบของคำถามบางข้อก็ผุดขึ้นมาในหัวของจูอู๋หยาง

ปรากฏว่าเขาข้ามเวลามาจริงๆ และเป็นการข้ามเวลาของวิญญาณ ร่างกายของเขาถูกทำลายด้วยสายฟ้าไปแล้ว และในระหว่างการเดินทางข้ามเวลานั้น วิญญาณของเขาก็ได้หลอมรวมเข้ากับสิ่งมหัศจรรย์ที่เกิดจากการชนกันของจักรวาลโดยบังเอิญ สิ่งมหัศจรรย์นี้มีชื่อว่า...

ระบบโอกาสพิเศษ!

อย่างที่ชื่อบอก ระบบนี้สามารถมอบจุดทะลวงขีดจำกัดจำนวนหนึ่งให้กับโฮสต์ได้ตามโอกาสพิเศษบางอย่างที่โฮสต์พบเจอ

ส่วนจำนวนของจุดทะลวงขีดจำกัดที่ได้รับนั้น จะพิจารณาจากอิทธิพลของโอกาสนั้นๆ ความลึกซึ้งของความทรงจำที่โฮสต์ได้รับ และระดับความพิเศษต่างๆ เพื่อมอบจุดทะลวงขีดจำกัดจำนวนต่างๆ ให้กับโฮสต์

ยกตัวอย่างเช่น การหายใจครั้งแรก การตั้งคำถามเป็นครั้งแรก... สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นโอกาสพิเศษ แต่จูอู๋หยางอายุยี่สิบกว่าๆ แล้วตอนอยู่บนโลก พอข้ามเวลามาอายุก็ไม่น้อย ทำไมการหายใจและคำถามเมื่อกี้ถึงเป็นครั้งแรก ครั้งที่สอง ครั้งที่สามล่ะ?