ตอนที่ 23 ชั้นที่สูงกว่า

มันเป็นงานส่วนตัวดังนั้นการแต่งกายของการชุมนุมจึงเป็นทางการ เจียงเฉินเป็นคนเดียวที่ปรากฏตัวในในชุดลำลอง แผนของเขาคือการพักผ่อนที่นี่ ดังนั้นเขาจึงไม่มีเจตนาที่จะนำชุดสูทอย่างเป็นทางการมา

มีคนเล่นเปียโนอยู่ที่ด้านหน้าของร้านอาหาร เปียโนอันหรูหราดังก้องอยู่ภายในห้อง ชนชั้นนำจากอุตสาหกรรมทุกประเภทผสมผสานกันอยู่และรวมกลุ่มกันอยู่ในวงของตน เจียงเฉินยืนอยู่ท่ามกลางผู้คนขณะที่เขาเดินวนอยู่รอบขอบโต๊ะอาหารเย็นพร้อมกับจานที่เต็มไปด้วยอาหาร ความสนใจหลักของเขาอยู่บนโต๊ะที่ถูกบรรจุด้วยอาหารที่น่าอร่อย แผนการติดต่อหรือการเต้นเขาไม่สนใจ

[อืมม สเต็กนี้อร่อยเหี้ยๆ] เขาเคี้ยวอย่างประณีตและพยักหัวของเขาอย่างพึงพอใจ เขาพยายามที่จะแสดงออกอย่างหรูหราโดยเช็ดน้ำมันออกจากริมฝีปากของเขา แม้ว่าเขาจะเป็นนักชิมแต่ถ้าเขาไม่สนใจท่าทางของเขาเลยแล้วเขาจะเป็นเพียงแค่ชาวนา บางทียามรักษาความปลอดภัยจะเอาเขาออกไป

เขาถือเหล้าองุ่นและจ้องมองไปที่คนที่เป็นศูนย์กลางของความสนใจทุกคน เจ้าชายซาอุดิเป็นคนที่ร่ำรวยอย่างน่าทึ่ง เจ้าหญิงดูงดงาม ร่างงามของเธอโค้งเหมือนนาฬิกาทราย จมูกที่ละเอียดอ่อนของเธอจับคู่กับดวงตาเหมือนคริสตัลของเธอสร้างความสง่างามที่สมบูรณ์แบบ เจ้าหญิงมีลักษณะใบหน้าของความงามทางทิศตะวันออกและรูปร่างของหญิงตะวันตกที่ประณีต ความสงบของเธอยังทำนายความรู้สึกของท่าทางทุกคนรอบตัวเธอ

เธอไม่ได้สวมผ้าคลุมศีรษะดังนั้นเธอต้องมาจากเลบานอน

เพชรขนาดใหญ่มีรูปร่างเหมือนดาว ตกแต่งที่คอที่ไม่มีตำหนิของเธอ เจียงเฉินไม่รู้ว่าจะเสียค่าใช้จ่ายเท่าไหร่แต่ขึ้นอยู่กับขนาดแล้วต้องมีมูลค่านับหลายล้าน

เจ้าชายยืนเคียงข้างเธอก็หล่อเหลา เจียงเฉินตั้งข้อสังเกตว่าทั้งสองคนถูกล้อมรอบด้วยตัวแทนกองทัพกับผู้ประกอบการน้ำมัน มีสองสามคนที่มีใบหน้าเอเชียผสมอยู่ แต่เขาไม่สามารถมั่นใจในสัญชาติของพวกเขา

ส่วนที่เหลือของกลุ่มชนชั้นนำมารวมกันเป็นกลุ่ม เจียงเฉินเห็นใบหน้าคุ้นเคยหลายคน มีนักร้องชื่อดังที่นี่และคนหัวล้านจากฟาสแอนฟีเรียส เขารู้สึกประหลาดใจกับความจริงที่ว่าคนดังมากมายอยู่ที่นี่เช่นกัน แต่เขาไม่ได้มีเจตนาที่จะพูดคุยกับพวกเขา

“มิสเตอร์เยฟ ทำไมคุณเลือกตะวันออกลึกลับเพื่อฉลองช่วงเวลาพิเศษนี้กับเจ้าหญิงของคุณ”

“ฮ่าๆ ฉันชอบสถานที่นี้มาก ครั้งก่อนฉันอยู่ในฮาวาย แต่ที่นี่มันก็ค่อนข้างดีเช่นกัน ไม่มีนักข่าวที่นี่”

แน่นอนมีผู้สื่อข่าว แต่พวกเขาทั้งหมดได้ถูกเชิญโดยตำรวจไปพูดคุย บทสนทนาน่าจะเกี่ยวกับเอกสารหนังสือเดินทาง ไม่ว่าผู้สื่อข่าวต่างชาติจะใช้ข้ออ้างอะไรก็ตาม ตำรวจไม่ปล่อยให้พวกเขาไป ในประเทศนี้การตรวจสอบให้แน่ใจว่าคุณปฏิบัติตามกระบวนการทางกฎหมายเป็นเรื่องที่สำคัญกว่าการรายงานข่าวที่ไม่มีความหมาย เมื่อถึงเวลาแล้วคุณจะสามารถออกไปได้

ในประเทศนี้เงินมีประโยชน์มากกว่าประเทศทุนนิยม

ครั้งก่อนที่ฮาวาย เยฟใช้จ่ายเงินเป็นสองเท่าเพื่อจ้างแก๊งเพื่อดูแลสถานการณ์ เขายังใช้จ่ายเงินจำนวนเดียวกันและติดสินบนตำรวจให้ละเว้นสถานการณ์

การบริการที่สมบูรณ์แบบของประเทศพอดีกับความต้องการของเจ้าชายซาอุดิ

เนื่องจากความสำคัญแล้วเยฟต้องวางไว้เป็นความส่วนตัวเพราะเพื่อนของเขามักจะเดินทางไปพบเขา แม้ว่าความเป็นมิตรของเยฟจะเชิญทุกคนที่อาศัยอยู่ที่โรงแรมแต่บไม่ใช่ทุกคนที่จะได้มาที่นี่

บางคนจองโรงแรมไม่กี่คืนเพื่อเข้าถึง “ความมั่งคั่ง” ของเครือข่ายนี้ เจียงเฉินรู้สึกโชคดีมากที่ได้จองโรงแรมราคาแพงที่สุด เขาไม่รู้ว่าเจ้าชายซาอุดิกำลังจะจัดปาร์ตี้ที่นี่

“มิสเตอร์โอลาฟ คุณสนใจในเรือบรรทุกน้ำมันดิบ 5 ลำไหม?”

“แน่นอนผมสนใจ พวกเราเผามันทุกวัน ฮ่าฮ่า มิสเตอร์แซ็กฮอฟ ถ้าคุณจะกรุณาแล้วมาพูดคุยกัน”

"ด้วยความยินดี"

ข้อตกลงทำเกือบทุกนาทีระหว่างการสนทนาแต่ละครั้ง เจียงเฉินถอนหายใจขณะที่เขาไม่อยากเชื่อในสถานที่เกิดเหตุ เขาได้เห็นข้อเสนอที่เกิดขึ้นขณะกินปลาแซลมอน เป็นแนวคิดที่แปลกประหลาด เขาได้ยินแม้แต่เศรษฐีชาวเอเชียไม่กี่คนที่พูดถึงเรื่องธุรกิจ ตลาดหุ้นและแม้แต่เรื่องส่วนตัว เจียงเฉินได้ยิงบางเรื่องที่พาดหัวข่าวแล้วจะดังได้แน่ๆ

ตัวอย่างเช่นนักแสดงหญิงที่มีข่าวลือปรากฏตัวในห้องพักของนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ในค่ำคืน นอกจากนี้นักร้องหญิงที่รู้จักกันในนามความบริสุทธิ์ก็อยู่ที่ปาร์ตี้เซ็กส์ เจียงเฉินแม้แต่เคยดาวน์โหลดเพลงของเธอไม่กี่เพลง

หลายข่าวของเธอทำให้เขาตกใจ แต่เขาก็ไม่แปลกใจเกินไป ความโปรดปรานทางเพศเป็นเรื่องปกติธรรมดาในแวดวงคนดัง หากผู้สื่อข่าวสามารถแอบเข้าไปข้างในได้แล้วจะมีผลกระทบที่คาดคิดไม่ถึง แน่นอนว่าจะไม่มีผู้สื่อข่าวเข้ามาร่วมงาน

“เนื้อโกเบเอห้า เป็นวัตถุดิบชั้นเลิศ”

“อืมมม สิ่งเหล่านี้ดีเยี่ยม...” เจียงเช็งยกคิ้วขึ้นและเหลือบมองชายผิวขาวตัวใหญ่ตรงข้ามเขา

“ชิ้นเล็กชิ้นนี้มีมูลค่า 300 เหรียญสหรัฐ วิธีที่คุณกินมันจะทำให้คุณรู้สึกแย่” ชายผิวขาวที่มีผมสั้นและหนวดยิ้มแย้ม เขาพูดภาษาจีนได้อย่างคล่องแคล่วซึ่งทำให้เจียงเฉินรู้สึกประหลาดใจ

“คุณรู้จักผมเป็นคนจีนได้อย่างไร?” เจียงเฉินถามอย่างสงสัย ชาวจีน เกาหลีและชาวญี่ปุ่นยากที่จะแยกความแตกต่างเมื่อยืนเคียงเคียงกัน แม้แต่เจียงเฉินก็ไม่สามารถบอกได้

“ฉันมีคนที่ยอดเยี่ยมในทักษะแยกแยะ ผมชื่อ บลูช ไมล์เลอร์” เขายิ้มและยื่นมือขึ้น [เพราะคุณกินมากที่สุด] บรูซคิดในหัวของเขา

เขาโยกมือของบลูชและแลกรอยยิ้มที่เป็นมิตร “เจียงเฉิน”

[ฉันรู้ว่าคุณทำได้ไม่ดี] เจียงเฉินยังตัดสินด้วย

สัญชาตญาณบอกเจียงเฉินว่าผู้ชายคนนี้ไม่ง่าย “ไม่ง่าย” ไม่ได้หมายถึงว่าเขารวยหรือไม่ ทุกคนที่อยู่ที่นี่เป็นคนมีเงินอยู่แล้ว กลิ่นเลือดไหลอยู่รอบตัวเขา คนที่มีประสบการณ์ชีวิตและความตายเท่านั้นที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวนี้ เจียงเฉินได้รับการแจ้งเตือน เขาไม่รู้ว่าผู้ชายคนนี้ต้องการอะไร

“อย่ากังวล มันเยี่ยมมากที่ได้เห็นใครบางคนในวงการค้าเดียวกัน” บรูซรู้สึกท่าทางที่ระมัดระวังของเจียงเฉินและโบกมือให้เขา

[โอ้ เขาคิดว่าฉันอยู่ในการค้าเช่นเดียวกับเขา] เจียงเฉินไม่ทราบว่าจะพูดอะไร “อืมมม? ฉันเห็นได้ชัดขนาดนั้น?” เขาไม่ได้แก้ตัวและเขาถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“คุณไม่สังเกตเห็นว่าผู้รักษาความปลอดภัยที่นี่กำลังมองคุณอยู่?” บรูซจิบแก้วไวน์และพูดอย่างช้าๆ

[มองมาที่ฉัน? ทำไมพวกเขามองมาที่ฉัน?] เจียงเฉินเหลือบมองผู้คุมกันที่สวมแว่นตากันแดด กล้ามเนื้อของพวกเขาดูแข็งแรงในสายตาของเขา เขาไม่ทราบว่าทำไมบรูซสังเกตเห็นพวกเขาเฝ้าดูเขาผ่านแว่นตากันแดดของพวกเขา เจียงเฉินก็จิบไวน์ของเขา

“ผม? มิสเตอร์บลูซ ผมคิดว่าคุณพูดผิด ฉันเป็นเพียงคนธรรมดาที่นี่ในวันหยุดพักผ่อน” เจียงเฉินกล่าวด้วยความสงบ

หลังจากที่บรูซได้ยินคำพูดของเจียงเฉินแล้วเขาก็ถอนหายใจ เขาเป็นทหารรับจ้างดังนั้นเขาจึงมักไม่ได้รับอนุญาตให้แสดงตัวในที่ชุมนุมเช่นนี้ อย่างไรก็ตามเนื่องจากทีมของเขาเป็นผู้รับผิดชอบการรักษาความปลอดภัยของเจ้าชายเยฟแล้วเขาเลยได้รับอนุญาติ สิ่งแรกที่จับตาเขาคือเจียงเฉิน ความรู้สึกของเลือดทำให้เขาระมัดระวังมาก คนนี้เป็นคนที่อันตราย เขาไม่ได้มีกล้ามเนื้อขนาดใหญ่ แต่เขาทำให้รู้สึกแปลกประหลาดว่าถ้าพวกเขาต่อสู้กันระยะใกล้ มีโอกาส 80% ที่เขาจะแพ้

ถ้าเจียงเฉินได้ยินคำสงสัยของเขาแล้วเขาอาจจะหัวเราะและบอกเขาว่าเขาจะแพ้ 100% โดยไม่คำนึงถึงวิธีการที่แข็งแกร่งของเทคนิคของบรูซใช้ เจียงเฉินจะทำลายเขาด้วยพลังและปฏิกิริยาการตอบโต้

เขาสังเกตเห็นว่าเจียงเฉินอยู่ที่นี่เพียงสำหรับอาหาร ดังนั้นเขาจึงตั้งคำถามถึงการตัดสินของเขา บางทีมันอาจจะเป็นเพื่อนวิชาชีพเดียวกันที่เพียงอยู่ที่นี่ในช่วงพัก

เพื่อให้เข้าใจสถานการณ์ได้ดีขึ้น เขาได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับทีมของเขาก่อนที่จะตัดสินใจคุยกัน

“นี่เป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยม ขอให้เพลิดเพลินไปกับอาหารค่ำของท่าน” บรูซยิ้มและยกถ้วยขึ้น

บรูซไม่ได้ออกไปทันทีแต่คุยกับเจียงเฉินแทน

เจียงเฉินยังอยากรู้เกี่ยวกับชีวิตของทหารรับจ้างต่างชาติดังนั้นบทสนทนาค่อนข้างน่าตื่นตาตื่นใจ

“ช่วงเวลาที่อยู่ในเคน เราพาทหารรัฐบาลระดับสูงไปยังแนวหน้าของสงคราม เราได้ขนาบข้าง” หลังจากเป็นแก้วสองของไวน์แล้วบรูซเห็นได้ชัดว่าตื่นเต้นมาก “ฉันคิดว่ามันเป็นชาวรัสเซียเพราะพวกเขามีอำนาจการยิงที่แข็งแกร่ง ดังนั้นในท้ายที่สุดเราถูกบังคับให้อยู่ในอาคารจนกว่ารถถังจะมาถึง”

มันไม่ได้เป็นความลับดังนั้นบรูซไม่ได้ซ่อนมากเกินไป จากการสนทนาของพวกเขา เจียงเฉินรู้ว่าพวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมรักษาความปลอดภัยของอินเตอร์เนชั่นนอลวอเตอร์แบล็คที่รับผิดชอบธุรกิจในต่างประเทศ บรูซมีประสบการณ์ในสนามรบ เขามีส่วนร่วมในสงครามอิรักก่อนที่เขาจะเกษียณ

“เนื่องจากเราเป็นเพียงแค่การพูดคุยลวกๆแล้วทำไมคุณไม่บอกฉันเกี่ยวกับตัวคุณ มิสเตอร์เจียง? ฉันค่อนข้างอยากรู้อยากเห็น สำหรับฉันไม่สามารถจ่ายคฤหาสน์ชายหาดกับเงินเดือนของฉันได้”

“เป้าหมายของการทำเงินคือการได้รับความสุขในภายหลัง ทำไมผมต้องประหยัดมันเพื่ออะไร? โลงศพของผมยังงั้นหรอ?” เจียงเฉินยิ้มขณะที่เขาตอบคำถามของบรูซ เขายังคงกินสเต็กชิ้นที่สาม

“ความผิดผมเอง ถ้าคุณไม่รู้สึกสะดวกสบายในการแบ่งปันธุรกิจของคุณ แล้วไม่ต้องกังวล” มารยาทในการรับประทานอาหารที่ดีของบรูซดูเหมือนจะไม่ตรงกับประวัติความรุนแรงของเขา

“โอ้ มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ มันไม่ใช่จะเอามาง่ายๆมันเกี่ยวข้องกับทองคำ” เจียงเฉินกล่าวอย่างลึกลับ

“อืม? คุณทำงานในแอฟริกาใต้หรือไม่? เป็นสถานที่ที่ดี” บรูซพยักหน้า

“ไม่ มันอยู่ในเอเชีย” เจียงเฉินส่ายหัว บรูซรู้สึกประหลาดใจมาก

“ตามความรู้ของฉัน เอเชียไม่ใช่จุดที่น่าสนใจสำหรับธุรกิจจำนวนมาก มันมีธุรกิจมากมายที่นั่น?” บรูซอยู่ในรูปลักษณ์สับสน

“นี่ไม่ใช่ความจริง มีธุรกิจอยู่ใกล้ชายแดน เราได้รับส่วนแบ่งเป็นทองคำ” เจียงเฉินสร้างเรื่องราวขึ้น

บรูซฟังเรื่องราวและยิ้มกลับ จากนั้นเขาก็เก็บความเงียบของเขา

บทสนทนาจำนวนมากจะดีกว่าเมื่อพวกเขาจบหัวข้อ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับทหารรับจ้างเช่นเขา ธุรกิจชายแดนมีอยู่สองประเภท อาวุธปืนหรือยาเสพติด ทั้งสองเรื่องไม่ได้เป็นหัวข้อการสนทนาที่เหมาะสมกับสาธารณชน เรื่องประเภทนี้มักจะจัดอยู่ในห้องส่วนตัว

การชุมนุมเหล่านี้ยังมีตัวแทน FBI ที่ซุ่มซ่อนอยู่ คำถามที่เฉพาะเจาะจงเกินไปจะไม่สุภาพในที่สาธารณะ

การชุมนุมได้อย่างปลอดภัยถึงข้อสรุปของมัน หลังจากคำพูดที่โรแมนติกของเจ้าชายกับเจ้าหญิงแล้วพวกผู้ดีชั้นสูงเริ่มจากไป ขณะที่เจียงเฉินกำลังเตรียมที่จะจากไป บรูซเสนอนามบัตรของเขาและบอกลา

เหตุผลที่เขาพูดคุยกับเจียงเฉินเป็นเพราะเขาอยากจะเฝ้าระวังเขา ตั้งแต่การชุมนุมเสร็จสิ้นเขาไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นั่นอีกต่อไป

เจียงเฉินยัดนามบัตรลงในกระเป๋าของเขา ในขณะที่เขาไม่อยากจะพบกับบรูซอีกครั้ง เจียงเฉินไม่ต้องการที่จะสร้างความสนใจมากเกินไปในโลกของเขา แต่เขาก็เก็บนามบัตรไว้ในกรณีที่เขาต้องการอะไรจากบรูซ