ตอนที่ 1157-1158 ตำหนิลูกเนรคุณที่ไม่มีบุญ

เขาเป็นประธานของ Star Splender และมักจะกังวลเกี่ยวกับวงการบันเทิงเป็นอย่างมาก

เขามักจะตรวจสอบเว่ยป๋ออยู่เสมอ

เฉียวเมียนเมียนและเหมาเยซื่อได้ครองหัวข้อยอดนิยมบนเว่ยป๋อในวันนี้ทั้งหมด พวกเขาสร้างความโกลาหลครั้งใหญ่จนทำให้ทุกคนในเมืองหยุนเฉิงรู้เรื่องนี้ แล้วซูเจ๋อจะไม่รู้เรื่องนี้ได้อย่างไร

เมื่อเขาเห็นเฉียวเมียนเมียนและเหมาเยซื่อแสดงความรักบนเว่ยป๋อ เขาก็ทั้งโกรธและอารมณ์เสีย

มันเป็นความรู้สึกที่เจ็บปวด

ที่ผ่านมา ไม่ว่าเฉียวเมียนเมียนจะเย็นชาเพียงใดกับเขาหรือเธอจะเกลียดเขามากแค่ไหน เขาเชื่อเสมอว่าเธอยังมีเขาอยู่ในใจ

คนเรา ถ้ารักใครอย่างสุดซึ้งก็มักจะเกลียดคนนั้นมากเช่นกัน

ทว่าตอนนี้...

สายตาของซูเจ๋อมองลงไปที่มือคู่นั้นที่ประสานเข้าหากันอีกครั้ง หัวใจของเขาเจ็บปวดทันที

เขาขมวดคิ้ว ความโกรธและความหึงหวงแวบผ่านในดวงตาของเขา

เฉียวเมียนเมียน...ควรจะได้แต่งงานกับเขาและกลายเป็นผู้หญิงของเขา

เมื่อแม่ซูเห็นเฉียวเมียนเมียน รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอก็จางหายไป

แม่ซูรู้ดีว่าต้องมีใครสักคนที่รักผู้หญิงดี ๆ อย่างเฉียวเมียนเมียน

ลูกชายของเธอมีสมบัติล้ำค่าอยู่ในมือ แต่ไม่รู้จักหวงแหน ย่อมมีคนอื่นที่ถูกใจแทนเขา

อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอเห็นว่าที่ลูกสะใภ้คนโปรดมาออกเดทกับผู้ชายคนอื่น เธอรู้สึกเศร้าและเสียใจ

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อเธอรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าเฉียวเมียนเมียนดีขึ้นและสวยขึ้น

เด็กคนนี้เคยหน้าตาดี

แต่ตอนนี้เธอสวยมาก จนผู้คนไม่กล้ามองเธอตรง ๆ

ตระกูลซูไม่ถือว่าเป็นครอบครัวที่ร่ำรวยที่สุดในประเทศ แต่ก็ยังถือว่าเป็นครอบครัวที่ร่ำรวยระดับหนึ่ง

แม่ซูไม่ใช่คนประหยัดและรู้จักใช้ของแบรนด์หรูทุกประเภท

เธอสามารถบอกได้อย่างรวดเร็วว่าเฉียวเมียนเมียนแต่งตัวด้วยชุดแบรนด์หรู

เมื่อมองดูดวงตาที่มีลักษณะคล้ายอัลมอนด์อันชุ่มช่ำ ใบหน้าที่แดงก่ำและอวบอิ่ม ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความสุขและความหวาน เธอรู้ว่าเธอทำได้ดีมาก

แม่ซูดีใจที่คนรักของเธอทำได้ดี

อย่างไรก็ตาม ในใจก็ยังมีความสิ้นหวังและท้อแท้อยู่บ้าง

ขณะที่แม่ซูลอบพิจารณามองเฉียวเมียนเมยีน เธอก็ลอบพิจารณาเหมาเยซื่อด้วยเช่นกัน

แม้จะไม่รู้จักชายหนุ่ม และไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเขา แต่เธอก็บอกได้ทันทีว่าเขาไม่ใช่คนธรรมดา

เขาเปล่งรัศมีที่สูงส่ง

ไม่ต้องพูดถึงรูปลักษณ์ รูปร่างและรสนิยมในการแต่งกายของเขา ถือได้ว่าเป็นหนึ่งในล้าน

แม้ว่าแม่ซูจะรู้สึกว่าลูกชายคนเธอดีที่สุดในโลก

แต่คราวนี้ เธอต้องยอมรับว่าลูกชายของเธอด้อยกว่าชายหนึ่มคนนี้จริง ๆ

แม่ซูมองไปที่เหมาเยซื่อและเฉียวเมียนเมียนที่ยืนอยู่ข้างหน้าเธอ และรู้สึกว่าคำว่า ‘ฟ้าประทาน’ เป็นคำที่เหมาะสมที่สุดที่จะอธิบายถึงพวกเขา

พวกเขาช่างเป็นคู่รักที่สวรรค์ประทานอย่างแท้จริง

ขณะมอง หัวใจของหญิงมีอายุก็ปวดร้าวมากขึ้นไปเรื่อย ๆ

เฮ้อ ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของลูกชายเนรคุณของเธอที่สูญเสียลูกสะใภ้ที่ดีเช่นนี้ไป!

ลูกชายของเธอทำให้เด็กดีผิดหวัง พระเจ้าถึงได้ลงโทษพวกเขา

เมื่อนึกถึงการที่เฉียวอันซินแท้ง และเรื่องที่เกิดขึ้นกับตระกูลซูเร็ว ๆ นี้ ดวงตาของแม่ซูก็หรี่ลง

“เมียนเมียน” แม่ซูร้องออกมาอย่างเศร้าสร้อย

เฉียวเมียนเมียนและแม่ซูไม่ได้เจอกันตั้งแต่ทีเธอออกมาจากบ้านตระกูลซูเพื่อแม่ซูเรื่องที่เธอเลิกกับซูเจ๋อ

__

แม้ว่าซูเจ๋อจะทำให้เธอผิดหวัง แต่แม่ซูก็ปฏิบัติต่อเธออย่างดีมาโดยตลอด

ดังนั้นแม่ว่าเฉียวเมียนเมียนจะเกลียดซูเจ๋อ แต่เธอก็ยังคงสุภาพกับแม่ซู เธอยิ้มและพูดว่า “ป้าซู บังเอิญจังเลยที่ได้พบกันค่ะ”

“ใช่ บังเอิญจริง ๆ” แม่ซูอดทนกับความโศกเศร้าของเธอและพูด “ป้าไม่ได้พบเธอมาระยะหนึ่งแล้ว คิดถึงเธอมาก เมียนเมียน ป้าเคยพูดไปแล้วนะ แม้ว่าเธอกับอา.. ตระกูลซูก็ยังต้อนรับเธอทุกเมื่อ”

เมื่อเธอเห็นเหมาเยซื่อยืนอยู่ข้าง ๆ เฉียวเมียนเมียน แม่ซูรู้สึกอึดอัดใจในทันที

เธอเปลี่ยนเรื่องทันที “เมียนเมียน ชายหนุ่มคนนี้คือ.. เธอจะไม่แนะนำให้เขารู้จักป้าซูหน่อยเหรอ?”

“อ้อ ป้าซู หนูลืมแนะนำไปเลยค่ะ”

เฉียวเมียนเมียนรู้สึกว่าซูเจ๋อจ้องมองเธอ

เขายังคงจ้องมาที่เธอ

อย่างไรก็ตาม เธอปฏิบัติต่อเขาเหมือนอากาศและไม่แม้แต่จะมองเขา เธอจับแขนของเหมาเยซื่ออย่างเสน่หาและแนะนำให้เขารู้จักกับแม่ซู “ป้าซู นี่คือ..แฟนของหนูค่ะ เขาชื่อเหมาเยซื่อค่ะ อาซื่อ นี่ป้าซูคะ”

เฉียวเมียนเมียนเกือบจะพูดว่า ‘ฉันเคยเล่นที่บ้านของเธอตอนที่ฉันยังเป็นเด็ก’ แต่เธอก็หยุดตัวเองไว้ได้ทันเวลา

ถ้าเธอเผลอพูดออกไปจริง ๆ เหมาเยซื่อคงจะรู้สึกไม่สบายใจอย่างแน่นอน

เธอจึงแนะนำตัวแบบง่าย ๆ

โชคดีทีเหมาเยซื่อยังคงให้การสนับสนุนในช่วงเวลาวิกฤติ แม้ว่าเขาจะเอาใจใส่ซูเจ๋อมาก แต่ในเวลานี้เขาก็ใจดีมาก เขายิ้มให้กับแม่ซูและพูดว่า “สวัสดีครับป้าซู ผมเคยได้ยินเมียนเมียนพูดถึงคุณมาก่อน ขอบคุณที่ดูแลเมียนเมียนมาหลายปีนะครับ”

เหมาเยซื่อไม่ใช่คนขาดสติ เขาเกลียดซูเจ๋อก็จริง

แต่เขารู้ว่าจากเฉียวเมียนเมียนว่าแม่ซูและพ่อซูได้ปฏิบัติต่อเธออย่างดีและไม่เคยทำร้ายเธอ เขาจะไม่เปลี่ยนแปลงความเกลียดชังที่มีต่อซูเจ่อไปที่พ่อแม่ของเขาอย่างแน่นอน

เขาทำดีกับทุกคนที่เฉียวเมียนเมียนห่วงใย

แม่ซูก็ด้วยเช่นกัน

แม่ซูก็เป็นเช่นนั้นด้วยเช่นกัน แม้ว่าเฉียวเมียนเมียนจะไม่ใช่ลูกสะใภ้ของเธอ แต่เธอก็ดีใจที่ได้เห็น อีกฝ่ายมีความสุขมาก

เธอมองไปที่เหมาเยซื่อด้วยความชื่นชม “คุณเหมาเป็นคนเก่ง คุณเหมาะสมกับเมียนเมียนจริง ๆ คุณเหมา เมียนเมียน ป้าเห็นเขามาตั้งแต่เด็ก เธอเป็นเด็กดีมาก ป้าหวังว่าคุณเหมาจะปฏิบัติต่อเธอได้ดีและไม่ทำให้เธอผิดหวังนะ”

เหมาเยซื่อยิ้มและมองลงไปที่หญิงสาวข้าง ๆ เขา “ป้าซู ไม่ต้องกังวล เมียนเมียนเป็นสมบัติที่ผมต้องหวงแหนไปตลอดชีวิต ผมจะดูแลเธออย่างดีและจะไม่ทำให้เธอผิดหวังครับ”

นี่เป็นการแสดงความรักในที่สาธารณะ

เฉียวเมียนเมียนรู้สึกเขินอายเล็กน้อยที่อยู่ต่อหน้าผู้อาวุโส เธอจ้องมองไปที่เขาอย่างเขินอาย

ในสายตาของซูเจ๋อ นี่เป็นสัญญาณของความรัก

เมื่อเห็นหญิงสาวที่เคยเป็นของเขา สนิทสนมกับผู้ชายคนอื่นและไม่แม้แต่จะสบตาเขา ดวงตาของซูเจ๋อก็ลุกเป็นไฟด้วยความโกรธ เขาทนไม่ไหวแล้วดึงแม่ซูไปด้านข้าง จ้องมองไปที่เหมาเยซื่อด้วยสีหน้าซีดเผือด “แม่ครับ รู้ไหมว่าเขาเป็นใคร? แม่ยังจะเรียกเขาว่าคุณเหมาอีก เด็กดีในสายตาแม่น่ะสิที่สมรู้ร่วมคิดกับคน ๆ นี้ทำให้บริษัทซูกลายเป็นแบบนี้ แม่ยังจะสุภาพกับพวกเขาอยู่อีก”

แม้ซูตกตะลึงและการแสดงออกของเธอก็เปลี่ยนไป “อาเจ๋อ แกพูดอะไรนะ?”