ตอนที่ 1053-1054 ปกติแล้วเขาไม่เลือกสถานที่เดทกันแบบนี้หรอก

ร้านอาหารที่ถูกเต็มไปด้วยเทียน

เมื่อลมพัดผ่าน แสงเทียนก็ริบหรี่ง

ควบคู่ไปกับท่วทำนองเพลงบรรเลงแบบเฉย ๆ

เจียงหลัวลี่ไม่รู้สึกว่ามันจะโรแมนติกอะไรเสียที่ไหน เธอรู้สึกราวกับเป็นบ้านผีสิงซะมากกว่า

สภาพที่มืดสลัวจากแสงเทียน สำหรับเธอแล้วไม่ต่างไปจากบ้านผีสิงเลย

ยิ่งไปกว่านั้น กลิ่นของดอกกุหลาบที่อบอวลในอากาศก็รุนแรง จนทำให้เธอรู้สึกเวียนหัว

ในสภาพแบบนี้นี่นะ เธอไม่มีความอยากอาหารเลย

เธอรู้สึกว่าผู้ช่วยซวีคงจงใจแกล้งเธอแน่!

คนธรรมดาที่ไหนจะเลือกสถานที่แบบนี้กัน

ร้านอาหารนี้อยู่ระหว่างทางขึ้นไปบนภูเขาในเขตชานเมือง และเป็นร้านเดียวเสียด้วย ไม่มีร้านอื่น ๆ อยู่รอบ ๆ เลย

เจียงหลัวลี่รู้สึกขนลุก ตั้งแต่ที่เธอเดินเข้ามาในร้าน

ทันทีที่เธอเดินเข้ามาในร้านอาหร เธอไม่อยากจะคิดถึงความสยดสยองของการเข้าสู่บ้านผีสิงเลยจริง ๆ

ถ้าไม่ใช่เพราะทำใจกล้า เธอคงเพ่นหนีออกไปแล้ว

อีกอย่างวงดนตรีบนเวทีนั่น...

เพราะแสงสลัว ๆ นั้น ทำให้นักดนตรีดูคล้ายผี...

เจียงหลัวลี่รู้สึกว่าผู้หญิงโดยทั่วไป คงไม่ชอบวิธีการออกเดทแบบนี้

มันพิเศษจนเกินไป!

“คุณเจียง คุณไม่ชอบเหรอครับ?” เหมาซวีเสียตกตะลึงเล็กน้อย เขาขมวดคิ้วอีกครั้งและดูเป็นกังวล “ผู้ช่วยซวีบอกผมว่า ผู้หญิงต้องชอบการออกเดทแบบนี้อย่างแน่นอน เขาบอกว่ามันโรแมนติก”

“ผมคิดว่าคุณเจียงน่าจะชอบ...”

เขาพูดออกมาด้วยความผิดหวังในน้ำเสียง

นี่เป็นเดทแรกของเขากับเจียงหลัวลี่

ทำให้เขาเอาจริงเอาจังกับมันมาก

เธอไม่ชอบสิ่งทีเขาคิดว่า เป็นการจัดเตรียมอย่างพิเศษเหรอ

“คุณเหมาคะ จริง ๆ แล้ว คุณเลือกร้านอะไรก็ได้ เลือก ๆ ไปเถอะค่ะ” ริมฝีปากของเจียงหลัวลี่กระตุก เมื่อเธอมองไปที่แสงเทียนที่วูบไหว “คุณช่วยหาคนมาเป่าเทียนและเปิดไฟหน่อยจะได้ไหม? อีกอย่าง ดอกกุหลาบบนโต๊ะนี่เอาออกไปดีไหมค่ะ? ฉันว่ากลิ่นมันแรงไปหน่อย ฉันหายใจไม่ค่อยออก”

เหมาซวีเสียพูดไม่ออก

“คุณเหมาคะ คุณเป็นอะไรไหมคะ?” เจียงหลัวลี่กระพริบตาและรอคำตอบจากเขา

เหมาซวีเสียเม้มปากและเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นเขาก็เรียกพนักงานเข้ามา “เก็บเทียนและดอกไม้ออก แล้วเปิดไฟ”

“ครับ คุณเหมา”

พนักงสานเสิร์ฟหันกลับไป เรียกคนมาช่วยเก็บเทียนและดอกไม้ทั้งหมด เหมาซวีเสียมองไปที่วงดนตรีบนเวที คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเรียกพนักงานกลับมาอีกครั้ง

เขาถามเจียงหลัวลี่ “คุณเจียง เราจะให้เขาหยุดบรรเลงเพลงด้วยไหมครับ?”

เจียงหลัวลี่เห็นความผิดหวังที่ฉายผ่านแววตาของเขา และรู้สึกว่าคงจะมากเกินไปหากขอให้เขายกเลิกวงดนตรีนั้นออกไปด้วย

ไม่ว่ายังไง เหมาซวีเสียก็เตรียมทั้งหมดนี้ไว้อย่างพิถีพิถัน

เขาก็พยายามอย่างมากแล้ว

ที่ทำไป ก็เพราะความตั้งใจจะทำอย่างดี

อีกอย่าง ที่เขาทำแบบนี้ ก็แสดงให้เห็นว่าเขาให้ความสำคัญกับวันนี้แค่ไหน

ไม่อย่างนั้น เขาคงไม่เสียเวลาเตรียมการไว้ล่วงหน้ามากขนาดนี้

นี่เป็นความผิดของผู้ช่วยซวีนั้นต่างหาก

เขาคงไม่อยากให้เหมาซวีอยู่กับเธอ เลยใช้โอกาสนี้ทำลายเดทของเขากับเธอ

ความตั้งใจของเขาช่างน่ากลัวเสียจริง!

“ไม่เป็นไรค่ะ” เจียงหลัวลี่ทนเห็นความหดหู่ของเขาไม่ไหว อาจเพราะเขาหล่อและดีสำหรับเธอในทุกด้าน ทำให้เมื่อเผชิญหน้ากับผู้ชายคนนี้ เธอถึงได้ยอมอ่อนข้อให้อย่างง่ายดาย

เหมาซวีเสียพยักหน้า “เอาล่ะ ไม่ต้องเปลี่ยนวงดนตรีก็ได้”

พนักงานเสิร์ฟรีบเก็บเทียนและดอกกุหลาบตามที่เขาสั่ง

สิบนาทีต่อมา ร้านอาหารก็กลับมาเป็นปกติ แสงไฟไม่สลัวเหมือนก่อนหน้านี้และความรู้สึกน่าขนลุกของบ้านผีสิงก็ได้หายไปจนหมดแล้ว

ในที่สุดเจียงหลัวลี่ก็หยุดสั่นกลัว

เหมาซวีเสียเฝ้าดูเธออยู่ตลอด “คุณเจียง รู้สึกดีขึ้นบ้างหรือยังครับ”

“ค่ะ ดีขึ้นมากแล้วค่ะ” เจียงหลัวลี่มองเข้าไปในดวงตาของเขาและรู้สึกว่าหัวใจของเธอเต้นเร็วขึ้น

ชายคนนี้มองเธออย่างตั้งใจ

ดูเหมือนสายตาของเขาจะจับจ้องมาที่เธอเท่านั้น

ช่างล่อใจเธอเหลือเกิน ทำให้หัวใจของเธอเต้นเร็วและแรงขึ้น

เธอไม่อาจต้านทานผู้ชายอย่างเหมาซวีเสียได้จริง ๆ

แม้ว่าสมองของเธอจะบอกให้เธออยู่ให้ห่างจากเขา แต่เธอก็สูญเสียเหตุผลทั้งหมด เมื่อเผชิญหน้ากับเขา

“ดีแล้วล่ะ” เหมาซวีเสียหยิบส้อมและมีดของเขาขึ้นมา ค่อย ๆ หั่นสเต็ก เขาพูดเบา ๆ

“คุณเจียง ลองทานสเต็กดูครับ อร่อยทีเดียว คุณต้องหิวแล้วแน่ ๆ ทานก่อนเถอะครับ แล้วค่อยคุยกันทีหลัง โอเคไหม?”

“...ค่ะ” เสียงของชายหนุ่มทุ่มต่ำ อ่อนโยน และน่าดึงดูด เป็นเสียงโทนที่เธอชื่นชอบ

เธอไม่สามารถต้านทานได้เลย เมื่อเขาพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเช่นนี้

เจียงหลัวลี่ก็หิวแล้วเช่นกัน

เธอคิดว่ากินให้อิ่มท้องก่อน แล้วค่อยคุยกันทีหลังก็ได้

ไม่ต้องรีบร้อน

เจียงหลัวลี่ไม่อยากให้วันนี้จบลงเร็วจนเกินไป

เพราะนี่คือการเจอกันครั้งสุดท้ายระหว่างเธอและเขา

เธอหวังว่าจะได้ใช้เวลากับผู้ชายคนนี้ให้มากขึ้นในคืนนี้

เพราะต่อไปหาก ถ้าเธออยากพบเขาอีก คงได้แค่ตามดูข่าวเท่านั้น

เจียงหลัวลี่หยิบส้อมและมีดของเธอขึ้น แต่เหมาซวีเสียหยิบสเต็กของเขาวางลงบนจานของเธอ

แล้วหยิบสเต็กของเธอที่ยังไม่ได้หั่นไป

เจียงหลัวลี่มองเขาด้วยความตกใจ “คุณเหมา คุณ...”

“คุณเจียง นี่เป็นครั้งแรกที่ผมทำแบบนี้ให้กับผู้หญิง ผู้ช่วยซวีบอกว่า ผู้หญิงมักจะอยากให้ผู้ชายทำแบบนี้ให้ คุณไม่ชอบด้วยหรือเปล่าครับ?” เหมาซวีเสียเริ่มสงสัยในคำแนะนำของผู้ช่วยซวี เพราะเรื่องก่อนหน้านี้ เมื่อเห็นว่าเจียงหลัวลี่ดูเหมือนจะไม่ชอบ เขาสงสัยว่าเธอจะไม่ชอบอีกหรือเปล่า

“เปล่าคะ” เจียงหลัวลี่ส่ายหน้าทันที “โรแมนติกดีจริง ๆ ค่ะ ผู้ช่วยซวีแนะนำให้คุณทำแบบนี้ด้วยเหรอคะ?”

“ครับ” ในที่สุดเหมาซวีเสียก็ยอมรับออกไป เขายิ้มและดูผ่อนคลายมากขึ้น

“ผมขอโทษนะครับ ที่แม้แต่เดทแรกยังต้องคอยถามคนอื่น”

“ผมไม่เคยเดทกับผู้หญิงมาก่อน เลยไม่ค่อยถนัดเรื่องแบบนี้ นี่เป็นเดทแรกของผมกับคุณเจียง มันมีความหมายมากครับ ผมหวังว่าจะมอบความทรงจำที่ดีให้กับคุณ แต่ดูเหมือนผมจะล้มเหลวไม่เป็นท่า”

หลังจากพูดจบ เหมาซวีเสียถอนหายใจ

หัวใจของเจียงหลัวลี่เต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง

เป็นเพราะคำว่า ‘มันมีความหมายมาก’ ของเหมาซวีเสียนั่นแหละ