ตอนที่ 918 ได้รับความนิยมมากขึ้น

“ฉันน่ะ ทำอาหารไว้เต็มโต๊ะ ต้องมีของที่คุณชอบอยู่บ้างแน่ ๆ”

“เอ่อ...”

“คุณเจียง มีธุระด่วนอะไรหรือเปล่า?”

“...ไม่ค่ะ”

“ถ้าอย่างนั้น ไม่ต้องรีบกลับหรอก”

พี่หลินดึงเธอขึ้น

“ไม่ช้าไปหรอกน่า ค่อยกลับหลังอาหารเย็นก็ได้ ฉันน่ะทำอาหารตั้งเยอะตั้งแยะ เพราะคิดว่าคุณเจียงจะต้องอยู่ทานอาหารเย็นด้วยกันอย่างแน่นอน ถ้าคุณกลับไปก่อน คุณท่านจะทานอาหารทั้งหมดบนโต๊ะหมดได้ยังไง”

ความกระตือรือร้นของพี่หลินล้นหลาม

ข้างหลังเธอ เหมาซวีเสียมองเธอด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะลุกขึ้นอย่างช้า ๆ

“คุณเจียง ทานอาหารเย็นด้วยกันก่อน ค่อยกลับเถอะครับ ฝีมือทำอาหารของพี่หลินอร่อยมากเลยนะ เธอทำได้อร่อยไปเสียหมด คุณต้องลองชิมดูครับ”

“ใช่ ใช่ คุณเจียง ไปทานอาหารเย็นกันเถอะค่ะ”

เจียงหลัวลี่กล่าว่า

“...ค่ะ ถ้าอย่างนั้นก็ไปกันเถอะค่ะ”

เธอไม่สามารถปฏิเสธคำเชิญของพวกเขาได้

ยิ่งกว่านั้น .. ตัวเธอเองไม่ต้องการที่จะปฏิเสธเขาด้วย

นี่คือความฝันของเธอที่จะได้ทานอาหารเย็นกับเจ้าชายในฝันของเธอ

แต่เธอไม่อยากทานอาหารมื้อนี้เลย

เธอจ้องมองไปที่เขาในขณะที่รับประทานอาหารร่วมโต๊ะเดียวกับเจ้าชายในฝัน เธอจะมีอารมณ์กินต่อได้อย่างไร?

เมื่อเห็นว่าเธอรับปากแล้ว พี่หลินก็ลากเธอไปที่ห้องอาหารอย่างมีความสุข

ปกติแล้วเหมาซวีเสียไม่ได้มีแขกมาเยี่ยมบ่อยนัก

ไม่ต้องพูดถึงผู้หญิง

มีเพียงคุณผู้หญิงเหมาเท่านั้นที่เคยมาที่นี่สองสามครั้ง

ทำให้พี่หลินมีความสุขเป็นพิเศษที่ได้เจอกับเจียงหลัวลี่และต้องการให้เธออยู่นานขึ้นอีกหน่อย

ส่วนเหมาซวีเสีย

เขาเดินตามหลังมา มึนงงเล็กน้อยที่เห็นทั้งสองคนสนิทสนมกันมาก

ภายในบ้านมักจะว่างเปล่า

แม้บ้านจะใหญ่โต หรือมีผู้คนมากมาย

เนื่องจากบุคลิกและการทำงานของเขา ทุกคนต่างปฏิบัติต่อเขาด้วยความเคารพ

เขาต่างรู้ว่าพวกคนที่มาต่างประหม่าและกลัวเขา

ดังนั้นจึงเคยเลยที่จะมีเสียงหัวเราะ

แต่ตอนนี้...

ราวกับว่าการมาถึงของใครบางคน ทำให้สถานที่เงียบสงบแต่เดิม มีชีวิตชีวาขึ้นมาก

เขาเคยไม่ชอบเสียงดัง

ดังนั้นตลอด 24 ชั่วโมงของเขาจึงมีเพียงความเงียบ

ทว่าตอนนี้...

เขาไม่รู้สึกว่าเสียงหัวเราะของหญิงสาวไม่ได้ดังรบกวนเลย ที่จริง เขาพบว่าออกจะน่าพึงพอใจ

มันทำใหเขารู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น

...

เฉียวเมียนเมียนนอนอยู่บนเตียง คุยกับเจียงหลัวลี่สักพักก่อนจะส่งข้อความ wechat ไปหาเฉียวเฉินเพื่อถามไถ่เขา

พี่น้องสอบถามสารทุกข์สุกดิบกันทั่วไปอยู่พักหนึ่ง เฉียวเฉินบอกเธอว่าเขากำลังไปออกไปอ่านหนังสือ พร้อมกับส่งข้อความเสียงถึงเธอ

เฉียวเมียนเมียนคลิกเปิดฟัง และได้ยินว่าเฉียวเฉินจะมาเยี่ยมเธอที่เมือง F สุดสัปดาห์นี้

ขณะที่เธอกำลังฟังเสียงบันทึกที่เฉียวเฉินส่งมา เธอได้ยินเสียงหญิงสาวเรียกชื่อเฉียวเฉิน

การแสดงออกของเฉียวเมียนเมียนเปลี่ยนไปเล็กน้อย

ถ้าเธอฟังไม่ผิด ผู้หญิงคนนั้นน่าจะเป็นเซินซิน

เฉียวเฉินกับเซินซินยังติดต่อกันอยู่อีกเหรอ?

เฉียวเมียนเมียนต้องการโทรหาเขาเพื่อถามถึงเรื่องนี้ แต่เธอก็ต้องอดกลั้นไว้ เมื่อคิดขึ้นมาได้ว่าเขากำลังจะไปอ่านหนังสือ

ลืมมันไปก่อนเถอะ

เฉียวเฉินมีสติมาตั้งแต่เด็ก เขาจะไม่ทำอะไรให้เธอต้องกังวล

เขาคงจะหาทางจัดการกับเซินซินได้

เธอไม่ต้องกังวลให้มาจนเกินไป

เหมาเยซื่ออยู่ในครัวนานกว่าครึ่งชั่วโมงแล้ว