ตอนที่ 911 ผู้ชายคนนี้...คือเหมาซวีเสีย

เธอดูเหมือนกำลังตกตะลึง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ พร้อมกับจ้องมองไปที่เหมาซวีเสียสักพักก่อนจะขยี้ตาและส่ายหน้า

เมื่อเธอลืมตาขึ้นอีกครั้ง และพบว่าชายคนนั้นยังคงยืนอยู่ตรงหน้าเธอ เขามองเธอด้วยความอ่อนโยน ใบหน้ามีรอยยิ้มน้อย ๆ ในที่สุดเธอก็แน่ใจว่าเธอไม่ได้ฝันหรือตาฝาดไป

เป็นผู้ชายคนนี้จริง ๆ

เขาคือ เหมาซวีเสียจริง ๆ

เธอได้เจอกับ เหมาซวีเสีย

ทว่าตัวเธอเองยังไม่ฟื้นคืนสติ เธอยังรู้สึกว่าสิ่งที่เจออยู่ตรงหน้าไม่น่าเชื่อและไม่เป็นความจริง

คนที่ผู้ช่วยสวีพูดถึงคือ เหมาซวีเสียเหรอ?

ผู้ชายที่เธออยู่ด้วยในคืนนั้นคือ เหมาซวีเสียเหรอ?

เป็นไปได้อย่างไร?

แม้แต่ในความฝัน เธอก็ไม่อาจฝันถึงเรื่องไร้สาระเช่นนี้ได้

“คุณเจียง ยินดีที่ได้พบกันครับ ผมต้องขอโทษที่เชิญคุณมาในวันนี้ ผมขอแนะนำตัวเองก่อน ผมชื่อเหมาซวีเสีย ปีนี้ก็อายุ 29 ปีแล้ว ยังโสด ไม่ได้เป็นคนเลวร้ายอะไรครับ”

“นิสัยก็ไม่ได้แย่อะไรด้วยครับ”

เจียงหลัวลี่มองเขาอย่างว่างเปล่า

ใจของเธอยังคงว่างเปล่า

ผู้ชายคนนี้.. คือเหมาซวีเสียตัวจริง

เหมาซวีเสีย ชายที่เธอเคยบูชาและเพ้อฝันมาโดยตลอด

ผู้ชายที่เธอรู้สึกว่าอยู่ห่างไกล และเทิดทูนดั่งเป็นพระเจ้า

เขาเป็นเจ้าชายสุดหล่อในฝันของผู้หญิงทุกคนในประเทศ A เขาเคยเป็นผู้ชายที่เธออยากจะนอนด้วยมากที่สุด

ย้อนหลับไปในตอนนั้น ความฝันในชีวิตของเจียงหลัวลี่คือการได้นอนกับเขาสักครั้ง

เธอไม่เคยคิดว่าความฝันของเธอจะเป็นจริงได้

เธอได้นอนกับเหมาซวีเสียแล้วจริง ๆ

เธอต้องการใครสักคน เพื่อบอกกับเขาว่าเธอไม่ได้ฝันไป

เธอได้นอนกับเหมาซวีเสียแล้วจริง ๆ

เหมาซวีเสียมองดูท่าทางตะลึงงันของเธอและอดหัวเราะไม่ได้

“คูณเจียง มีอะไรจะพูดกับผมไหม? ถ้าคุณไม่สะดวก ผมจะให้พวกเขาออกไปก่อน เราจะได้คุยกันเป็นการส่วนตัว”

จากนั้นเหมาซวีเสียก็ส่งสายตาให้กับผู้ช่วยสวี ให้เขาออกไปก่อน

ผู้ช่วยสวีดูกังวลและโกรธ

เขารู้ว่าเจียงหลัวลี่จะตอบสนองด้วยวิธีนี้ เมื่อเธอได้พบกับท่านรัฐมนตรี

ตอนนี้เขาควรทำอย่างไร?

ผู้หญิงคนนี้คงกำลังจะคิดว่าจะอ้อนวอนท่านรัฐมนตรีได้อย่างไร? เธออาจจะฝันถึงการแต่งงานกับท่านรัฐมนตรี ฝันว่าจะได้เป็นภรรยาของเขาเสียด้วยซ้ำ

ท่านรัฐมนตรีเป็นเหมือนกระดาษเปล่า เมื่อพูดถึงความสัมพันธ์ และผู้หญิงสกุลเจียงคนนี้ เห็นได้ชัดว่าเธอชำนาญขนาดไหน

เขากังวลว่าท่านรัฐมนตรีจะตกหลุมพรางของเธอ

“ท่านรัฐมนตรี ท่าน...”

ผู้ช่วยสวีต้องการจะเตือนเขา

เหมาซวีเสียเหลือบมองเขาอย่างเย็นชา

“วันนี้ คุณทำสิ่งที่ผมขอให้ทำ เสร็จทั้งหมดหรือยัง?”

ผู้ช่วยสวีตอบ “...ยังครับ”

“แล้วทำไมคุณยังยืนอยู่ตรงนี้อีกล่ะ นี่ ต้องให้เตือนอีกครั้งไหมว่าต้องทำอะไรบ้าง”

เสียงของชายคนนั้นยังคงอ่อนโยน ทว่าผู้ช่วยสวีกลับสั่นและไม่กล้าพูดอะไรอีก

“ครับท่านรัฐมนตรี ผมจะรีบไปทำให้เสร็จ”

...

หลังจากที่ผู้ช่วยสวีออกไปแล้ว เหมาซวีเสียให้แม่บ้านออกไปด้วย

พี่หลินเสิร์ฟกาแฟและจากไป

มีเพียงเหมาซวีเสียและเจียงหลัวลี่ ที่อยู่ในห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่กันเพียงลำพัง