ตอนที่ 880 ถ้าตายก็ต้องตายด้วยกัน

“คุณทำให้มันดูแย่ ฉันเองก็รู้สึกแย่ไปด้วยเช่นกันคะ”

หวงอี้หลินมองเธอด้วยความตกใจ ไม่กี่วินาทีต่อมา สีหน้าของเธอก็มืดลง

“เฉียวเมียนเมียนหมายความว่าเธอจะไม่ปล่อยฉันไปอย่างนั้นเหรอ?”

เฉียวเมียนเมียนพูดอย่างเย็นชา

“ฉันก็อยากจะปล่อยคุณไปเหมือนกันคะ แต่ฉันไม่อยากผิดหวัง”

“ต้องใจร้ายขนาดนี้เลยเหรอ?”

หวงอี้หลินดูเหมือนจะโกรธและสูญเสียการควบคุมอารมณ์ของเธอ

“เธอทำลายอาชีพฉัน ทำลายชีวิตของฉัน แบบนี้พอใจแล้วใช่ไหม? เฉียวเมียนเมียน เธอมันใจร้าย”

“ฉันเหรอคะที่ใจร้าย”

เฉียวเมียนเมียนพบว่ามันออกจะตลก

“คุณหวง คุณควรรู้ว่าฉันไม่ทำใครก่อนนะคะ คุณหวงกับฉันเดิมที เราก็ไม่ใช่ศัตรูกัน ทั้งหมดเป็นเพราะคุณหวงเองนะ พวกเราจึงลงเอยกันแบบเช่นวันนี้ คุณคิดว่าฉันใจร้าย แล้วตอนที่คุณพยายามทำลายชีวิตฉันก่อนหน้านี้ล่ะคะ คุณไม่คิดว่าคุณใจร้ายด้วยเช่นกันเหรอคะ?”

“ทำอย่างไรก็ได้อย่างนั้นค่ะ”

หวงอี้หลินกัดฟันของเธอ

“สรุปว่าจะไม่ปล่อยฉันไปใช่ไหม?”

เฉียวเมียนเมียนยิ้ม

“คุณหวง คุณล้อฉันแน่อยู่แน่ ๆ ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากจะปล่อยคุณ แต่คุณเป็นคนทำตัวเองต่างหากล่ะคะ ถ้าคุณไม่ได้ทำเรื่องเหล่านั้น คงไม่มีใครสามารถขุดเรื่องพวกนี้ขึ้นมาหรอกค่ะ แทนที่จะมาบอกให้ฉันปล่อยคุณ คุณน่าจะบอกตัวเองว่าไม่ควรทำร้ายตัวเอง”

“ฉันมีงานที่ต้องทำ ไว้พบกันภายหลังนะคะคุณหวง ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันขอตัวก่อนค่ะ”

หลังจากพูดจบ เฉียวเมียนเมียนจึงหันหลังเดินจากไป

หวงอี้หลินมองไปที่ด้านหลังของเธอและเห็นว่าเธอกำลังจะจากไป

ความหวังสุดท้ายในใจของเธอก็ดับลง ความสิ้นหวัง ความโกรธ และความเกลียดชังผุดขึ้นในใจเธอในเวลาเดียวกัน

ถ้าเฉียวเมียนเมียนไม่เต็มใจปล่อยเธอไป เธอก็จะไม่มีโอกาสได้กลับมาในวงการบันเทิงอีก

เธอจะถูกโยนลงในเหวแห่งความสิ้นหวัง

จากนี้ไป ก็คงไม่มีวันได้หวนกลับมาอีกแล้ว

ชื่อเสียงทั้งหมดที่สะสมมาของเธอหายไปหมดแล้ว

เธอจะกลายเป็นเพียงตัวตลกสำหรับทุกคน สิ่งมีชีวิตที่น่าสมเพชในสายตาของทุกคน

เธอมาถึงจุดจบอย่างสมบูรณ์แล้ว

ต่อจากนี้ไป เธอไม่มีวันได้เห็นแสงสว่างในชีวิตอีกเป็นแน่ เธอจะติดอยู่ในความมืดมิดชั่วนิรันดร์

เธอสามารถจินตนาการได้ว่าชีวิตต่อจากนี้คงจะเลวร้ายและสิ้นหวังเพียงใด

เธอทนไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว

เนื่องจากเฉียวเมียนเมียนต้องการทำลายชีวิตของเธอและทำให้เธอต้องทนทุกข์ทรมานไปตลอดชีวิต เธอจึงปล่อยให้อีตัวคนนี้ใช้ชีวิตตามที่เธอต้องการไม่ได้

ชีวิตของเธอถูกกำหนดให้ถูกทำลาย

เนื่องจากเธอหนีความตายไม่พ้น เธอจึงอยากจะลากใครสักคนลงไปกับเธอด้วย

ถ้าเธอกำลังจะตาย พวกเขาทั้งหมดก็ควรจะตายไปพร้อมกับเธอด้วย

“เฉียวเมียนเมียน เธอบังคับให้ฉันทำแบบนี้เองนะ ถ้าอนาคตมีชีวิตที่ดีไม่ได้ ก็ไม่ต้องคิดมาก อยากทำลายฉันมากใช่ไหม? ได้ งั้นก็พังไปด้วยกันเถอะ!”

หวงอี้หลินกัดฟันของเธอและหยิบขวดสีฟ้าเล็ก ๆ ออกมาจากกระเป๋าของเธอ เธอเปิดฝาและรีบวิ่งไปหาเฉียวเมียนเมียน

ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความเกลียดชัง

“เธออยากทำลายฉันนักใช่ไหม? ฉันอ้อนวอนเธอแล้วนะ แต่ในเมื่อเธอไม่ปล่อยฉันไป แสดงว่าเธอบังคับให้ฉันทำแบบนี้เองนะ!”

ยังไม่ทันที่เฉียวเมียนเมียนจะตอบโต้ หวงอี้หลินก็อยู่ตรงหน้าของเธอแล้ว

เธอสาดของเหลวในขวดสีน้ำเงินไปที่ใบหน้าของเธอ

ในขณะนั้น จิตใจของเฉียวเมียนเมียนก็ว่างเปล่า และเธอก็เอื้อมมือไปปิดหน้าโดยสัญชาตญาณ

มีคนเร็วกว่าเธอ

ขณะที่หวงอี้หลินยกมือขึ้น เพื่อโยนของเหลวไปที่ใบหน้าของเธอ เธอถูกผลักออกไปอย่างแรง ความเจ็บปวดนั้นไม่สามารถจินตนาการได้ และเธอก็ถูกผลักถอยหลังไปสองก้าว ขณะที่เธอขยับมือออกไป เธอได้ยินเสียงกรีดร้องอันแหลมคม