ตอนที่ 858 ในที่สุดเธอก็ยิ้มให้กับเขา

ห้องส่วนตัวเต็มไปด้วยทีมงาน

เฉียวเมียนเมียนไม่ได้กังวลว่าจะมีคนแอบถ่ายรูปเธอ

ดังนั้นเธอจึงยกแก้วขึ้นและยิ้มให้กับเขา

“ฉันก็หวังว่าต่อไปเราจะทำงานร่วมกันได้อย่างราบรื่นค่ะ รุ่นพี่ตู๋ ขอบคุณที่ชี้นำในการทำงานวันนี้นะคะ ได้ทำงานร่วมกับคุณสนุกมากเลยค่ะไ

ตู๋อีเล่ยมองไปที่รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอและตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง

เขารู้สึกราวกับว่าความทุกข์ทั้งหมดที่เขารู้สึกว่ามีมาทั้งหมดได้หายไป

เธอดูดีมาก เมื่อเธอยิ้ม

ในที่สุดเธอก็ยิ้มให้กับเขา

เธอไม่ได้เย็นชาและทำตัวห่างไกลเหมือนก่อนหน้านี้

เขาเกลียดความรู้สึกเช่นนั้นจริง ๆ

เธอสามารถรักษาระยะห่างจากเขา

แม้จะเป็นแค่เพื่อนกันก็ตาม

วิธีนี้ อย่างน้อยพวกเขาสามารถพูดคุยตอบโต้กับแบบส่วนตัวได้เสียที

แต่เธอไม่เต็มใจที่จะเป็นเพื่อนธรรมดากับเขาด้วยซ้ำ ความแปลกแยกและความเยือกเย็นแบบนั้นทำให้เขารู้สึกแย่จริง ๆ

เขาไม่เคยรู้ว่าการชอบใครสักคน จะรู้สึกเช่นนี้

ไม่ใช่ความหวานหรือความสุข...

มันเป็นความเจ็บปวดใจ

อารมณ์ทั้งหมดของเขาถูกชี้นำโดยคน ๆ นี้

ไม่ว่าเธอจะเย็นชาและห่างเหินกับเขาแค่ไหน...

แต่เมื่อเธอยิ้ม เขารู้สึกว่าโลกกลับสวยงามขึ้นมาอีกครั้ง

ในโลกแห่งความรัก

ผู้ที่ไม่ได้รับรัก ทุกคนล้วนต้องถ่อมตน

หลังจากดื่มอวยพรกันแล้ว ตู๋อีเล่ยก็หับหลังกลับและเดินจากไป

ขณะที่เขากลับไปแล้ว ดาราอีกสองสามคนก็เดินเข้ามาหาเขาพร้อมกับแก้วไวน์ทันที

เขาเป็นพระเอก

และเขายังเป็นดาราดังที่สุดในตอนนี้ ผู้คนจำนวนมากต้องการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับเขาอย่างเป็นธรรมชาติ

ไม่นานพนักงานเสิร์ฟก็เข้ามาพร้อมกับนมเปรี้ยวรสสตรอว์เบอร์รี่อีกสองสามกล่อง

เฉียวเมียนเมียนถือนมเปรี้ยวและจิบ

ขณะที่เธอกำลังหยิบนมเปรี้ยวขวดที่สอง ไป่ซู๋ก็ยื่นไมโครโฟนให้กับเธอ

“ร้องเพลงสักเพลงสิ? อยากร้องเพลงอะไรล่ะ จะให้คนเลือกเพลงให้”

เขากำลังถามเธอ แต่ก่อนที่เฉียวเมียนเมียนจะตอบ เขาก็เลิกคิ้วและยิ้ม

“ร้องเพลง ความเศร้าระยะใกล้ หรือเปล่า?”

เฉียวเมียนเมียนพยักหน้า “พอได้ค่ะ...”

เป็นเพลงที่ได้รับความนิยมมากในตอนนี้ เฉียวเมียนเมียนชอบเพลงนี้ทันที ที่ได้ยินมันเพียงครั้งเดียว ดังนั้นเธอจึงพยายามฝึกร้อง

เธอพอจะรู้วิธีร้องเพลงได้อยู่บ้าง

“งั้นเอาเพลงนี้ก็แล้วกัน”

ไป่ซู๋ไม่ได้ถามความคิดเห็นเธอ เขาสั่งให้คนเลือกเพลงและส่งไมโครโฟนให้กับเธอ

“สบาย ๆ น่า อย่าเกร็งจนเกินไป อยู่คนเดียวจะสนุกอะไร”

เฉียวเมียนเมียนหยิบไมโครโฟนขึ้นมา และตระหนักว่าทุกคนกำลังจ้องมองมาที่เธอ

เธอเม้มริมฝีปากและพูดอย่างเขินอายเล็กน้อยว่า

“ฉันร้องเพลงไม่ค่อยเก่งนะคะ ถ้าร้องไม่ดีก็เข้าใจฉันหน่อยนะคะ”

มีคนพูดทันทีว่า

“คุณเฉียว ถ่อมตัวเกินไปแล้ว เสียงของคุณต้องน่าทึ่งมาก”

“ใช่ ๆ เสียงของคุณเฉียวต้องดีมากแน่ ๆ”

“พวกเรารอฟังเสียงของคุณอยู่เลยค่ะ”

พวกเขาเต็มไปด้วยการประจบสอพลอเฉียวเมียนเมียน “น้องสาว” ของพวกเขา

เฉียวเมียนเมียนรู้สึกเขินอาย

แต่เธอรู้สึกได้ว่าการเป็น “น้องสาว” ของไป่ซู๋ได้รับการปฏิบัติดีเพียงใด

ทุกคนต่างให้การสนับสนุนเธอ

ดูเหมือนว่าคนเหล่านี้จะเชื่อจริง ๆ ว่าเธอกับไป่ซู๋เป็นญาติกัน

เฉียวเมียนเมียนคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้และรู้สึกว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ดีเช่นกัน