ตอนที่ 838 ผมอยากให้คุณเต็มใจ
ตอนที่ 838 ผมอยากให้คุณเต็มใจ
เฉียวเมียนเมียนมองดูเขา
เหมาเยซื่อเป็นคนแบบไหนกันนะ?
เขาเป็นคนดีเกินไปแล้ว
เธอได้เจอกับสามีที่เข้าใจเช่นนี้จริง ๆ
ใครต่อใครก็คงบอกว่าชาติก่อนเธอได้ช่วยกอบกู้โลกไว้อย่างแน่นอน และตอนนี้เธอก็รู้สึกแบบเดียวกัน
เธอคงได้ทำเรื่องดี ๆ ไว้มากมายในชาติที่แล้ว
นั่นคือเหตุผลที่พระเจ้าได้จัดเตรียมผู้ชายที่สมบูรณ์พร้อมไว้ให้กับเธอ
เขาเป็นเหมือนรางวัลสำหรับเธอ
“เหมาเยซื่อ คุณดีกับฉันเหลือเกิน”
เฉียวเมียนเมีนประทับใจมากจนดวงตาของเธอชุ่มไปด้วยน้ำตา เธอโยกตัวเข้าไปอ้อมแขนของเขาและพูดอย่างร่าเริงว่า
“ทำไมคุณถึงได้ดีกับฉันจังเลยคะ? ต่อไป ฉันต้องเคยตัวแน่ ๆ”
“ฉันอาจจะเอาแต่ใจ จนกลายเป็นคนที่คุณไม่ชอบเอาได้นะ”
“อืม ถ้างั้นก็คงจะกลายเป็นคนที่อวดดีน่ะสิ”
เหมาเยซื่อสนุกกับการที่ภรรยาของเขาโยกตัวเธอเข้ามาในอ้อมแขนของเขา เขาเอื้อมมือออกไปกอดเอวเรียวของเธอ จากนั้นก็ก้มศีรษะลงเพื่อดมกลิ่นหอมจากผมของเธอ
“คุณจะเอาแต่ใจยังไงก็ได้ ตามที่คุณต้องการ คุณจะทำอะไรต่อหน้าผมก็ได้ทั้งนั้น”
“ผมชอบทุกอย่างที่คุณเต็มใจแสดงออก”
ถ้าเธอเป็นคนดีและเชื่อฟังต่อหน้าเขาเสมอ มันคงไม่ใช่เรื่องที่ดีนัก
เขาไม่ต้องการให้เธอเป็นแบบนั้น
สิ่งที่เขาต้องการคือตัวจริงของเธอ
เธอเป็นคนที่สามารถทำทุกอย่างที่เธอต้องการต่อหน้าเขา
“แต่ผู้ชายทุกคนมักเป็นแบบนั้นไม่ใช่เหรอคะ”
เฉียวเมียนเมียนนอนอยู่ในอ้อมแขนของเขาและเอื้อมมือออกไปเล่นกับกระดุมบนเสื้อของเขา
“พูดน่ะพูดได้ แต่เมื่อไหร่ที่ผู้หญิงทำตัวไร้เหตุผลขึ้นมาจริง ๆ ผู้ชายก็มักจะรู้สึกว่าเป็นการเสแสร้ง และไม่ชอบ”
เหมาเยซื่อขมวดคิ้วเล็กน้อยและมองลงไปที่เธออย่างไม่พอใจ
“ใครบอกคุณแบบนั้น? คุณรู้จักผู้ชายดีอย่างงั้นเหรอ?”
เฉียวเมียนเมียนพูดไม่ออก
เขาสนใจอย่างอื่นไปได้
จากน้ำเสียงของเขา เธอรู้ว่าเขาอาจจะหึงอีกแล้ว และกำลังจินตนาการถึงสิ่งที่ไม่เคยมีอยู่จริง
จากนั้นเขาก็จะอิจฉาในสิ่งที่เขาจินตนาการขึ้นมาเอง
เธอมองขึ้นไปที่เขาอย่างช่วยไม่ได้และขบขัน
“ฉันเห็นจากในหนังสือค่ะ และตัวอย่างชีวิตบางส่วนก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน แม้ว่าฉันจะไม่รู้จักผู้ชายดีก็เถอะ แต่ฉันคิดว่านี่ล่ะคือความจริง”
ในช่วงรักแรกของความสัมพันธ์ พวกเขาต่างแสดงด้านที่ดีที่สุด พวกเขาสามารถทำทุกอย่างที่ต้องการโดยไม่ต้องกลัวว่าอีกฝ่ายจะว่าอย่างไร
แต่หลังจากนั้น...
แม้ว่าเธอรู้สึกว่าเหมาเยซื่อแตกต่างไปจากผู้ชายคนอื่น เธอเคยคิดว่าซูเจ๋อแตกต่างไปจากผู้ชายคนอื่นเช่นกัน
ไม่มีใครสามารถคาดเดาได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคตนี่น่า
แต่เธอสัมผัสได้ว่าตอนนี้เขารักเธอจริง ๆ
“นั่นก็แค่ส่วนหนึ่ง”
เหมาเยซื่อขมวดคิ้วอีกครั้ง ราวกับว่าเขาไม่พอใจกับสิ่งที่เธอพูด
เขาเอื้อมมือไปจับคางของเธอ มองเข้าไปในดวงตาของเธอและพูดว่า
“นั่นไม่ใช่ผมหรอกนะ”
“ผมไม่รู้ว่าผู้ชายคนอื่นเป็นยังไง แต่ผมรู้ว่าผมเป็นยังไง สิ่งที่คุณพูดจะไม่เกิดขึ้นกับผมอย่างแน่นอน ผมรู้ว่ามันอาจไม่มีความหมายที่จะพูดในตอนนี้ แต่ผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็นเอง”
“ที่รัก เชื่อมั่นในตัวผมนะ โอเคไหม”
เฉียวเมียนเมียนพยักหน้าภายใต้การจ้องมองที่อ่อนโยนและเสน่หาของเขา
เธอเต็มใจที่จะไว้วางใจเหมาเยซื่อมากขึ้น