ตอนที่ 799 เขาไม่สามารถมองข้ามเธอไปได้
ตอนที่ 799 เขาไม่สามารถมองข้ามเธอไปได้
“โดยหลักการแล้ว มันเป็นแบบนั้นครับ” เว่ยเจิ้งยิ้มอย่างสุภาพ
“คุณเซิน หากคุณจะมา คุณโทรหาประธานเหมาก่อนที่คุณจะมา ประธานเหมาจะแจ้งให้ผมทราบ และผมจะแจ้งให้แผนกต้อนรับรับทราบ แล้วพาคุณไปพบประธานเหมาโดยตรงครับ”
เซินโย่วหายใจเขาลึก ๆ แล้วยิ้ม
“ฉันต้องนัดเขาใช่ไหมคะ”
“ใช่ครับ ผมจะโทรแจ้งประธานเหมาให้ครับ”
เว่ยเจิ้งมองดูท่าทางโกรธของเธอและรู้สึกว่าเธอน่าสงสาร
อันที่จริง ถ้าประธานเหมาไม่ได้คบกับนายหญิง เขาเองก็รู้สึกว่าเซินโย่วเป็นตัวเลือกที่ดี
ครอบครัวเซินและครอบครัวเหมาก็เข้ากันได้ดี และเซินโย่วก็รู้จักกับประธานเหมามาหลายปีแล้ว
ยิ่งกว่านั้น เธอเป็นผู้หญิงคนเดียวที่อยู่ข้างปรานเหมา
ถ้านายหญิงไม่ปรากฏตัว คนที่ประธานเหมาจะเลือกแต่งงานด้วยก็คงเป็นเซินโย่ว
เธอโสดมากว่า 20 ปีแล้ว แต่สุดท้ายเธอก็ต้องมองดูผู้ชายที่ตัวเองชอบไปแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่น
ช่างน่าสงสารจัง
แต่คนที่ฉลาดกว่าก็ควรจะรักษาระยะห่างหลังจากนี้
เธอไม่ควรมีความคิดที่ไม่สมจริง
เซินโย่วเป็นผู้หญิงที่ฉลาด
แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง เธอกลายเป็นคนที่ไม่มีเหตุผล เมื่อพูดถึงความสัมพันธ์
สิ่งที่เธอทำอยู่ตอนนี้กำลังค่อย ๆ บั่นทอนมิตรภาพระหว่างประธานเหมาและเธอ
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอตั้งเป้าไปที่นายหญิง
ประธานเหมาสนใจนายหญิงมาก เขาคงไม่สามารถทนให้เธอทำอะไรเธอได้
ถ้าเธอหยุดตอนนี้ มันก็คงไม่สายเกินไป
หากเป็นเช่นนี้ต่อไป เธออาจจะกลายเป็นคนแปลกหน้ากับประธานเหมา
เว่ยเจิ้งหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วโทรหาเหมาเยซื่อ
เมื่อเขารับสาย เขาพูดด้วยความเคารพว่า
“ประธานเหมาครับ ผมเจอคุณเซินที่ล็อบบี้ เธอบอกว่าเธอมีเรื่องจะคุยกับท่านครับ ท่านสะดวกพบเธอไหมครับ”
เว่ยเจิ้งคิดว่าเหมาเยซื่อจะต้องปฏิเสธ
คราวที่แล้วประธานเหมาบอกว่าไม่ให้ใครขึ้นไปพบ
เขาไม่ได้หมายถึงเซินโย่วหรอกเหรอ?
เขาได้ยินเหมาเยซื่อพูดด้วยตนเองว่าไม่ให้เซินโย่วขึ้นมาได้โดยเด็ดขาด
เว่ยเจิ้งตกใจและถามอีกครั้ง
“ให้คุณเซินขึ้นไปได้ไหมครับ”
หลังจากได้รับการยืนยันอีกครับ เขาก็รู้สึกสับสนเล็กน้อย
แต่เขารู้ว่าการตัดสินใจของประธานเหมาไม่ผิด
เขาต้องมีเหตุผลของเขาที่ปล่อยให้เซินโย่วขึ้นไป
เว่ยเจิ้งเก็บโทรศัพท์มือถือของเขาและเดินไปหาเซินโย่ว
เขายิ้มและพูดว่า
“คุณเซินเชิญมากับผมครับ ประธานเหมาใกล้จะประชุมเสร็จแล้ว สักครู่จะมาพบคุณครับไ
เซินโย่วยิ้ม เมื่อได้ยินเช่นนั้น
เธอรู้ว่าเธอมีที่สำหรับเหมาเยซื่อ
เขาไม่สามารถมองข้ามเธอไปได้
เธอหิ้วกระติกน้ำร้อนแน่นและยิ้มให้กับเขา
“เอาล่ะ เรารอให้เขาทำงานเสร็จก่อนก็ได้ ฉันเอาซุปมาให้เขาด้วยล่ะ”
“เอ่อ...”
เว่ยเจิ้งมองลงไปและเห็นเซินโย่วหิ้วกระติกน้ำร้อน
เขาเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะถามว่า
“คุณเซินทำซุปมาให้ท่านประธานเหมาด้วยเหรอครับ?”
“อืม” เซินโย่วยิ้มและพูดว่า
“ฉันทำเอง ฉันใช้เวลาทำไก่ตุ๋นโสมเป็นชั่วโมงเลยนะ ใช้โสมที่ดีที่สุดด้วย อาซื่อคงจะเหนื่อยหลังจากการประชุมนาน ๆ แบบนี้ นี่เป็นซุปที่ดีที่สุดสำหรับเขา”