ตอนที่ 795 รับปากว่าจะให้เธอ

แต่สิ่งที่ทำให้ลินดาตกใจคือ ไป่ซู๋เลือกเฉียวเมียนเมียน เป็นนางเอก จากความนิยมของเฉียวเมียนเมียน เป็นเรื่องดีมากที่เธอสามารถเล่นบทบาทนักแสดงคนที่สามของไป่ซู๋

ลินดาไม่เคยคิดว่าเธอจะได้รับบทนักแสดงนำหญิง

ยิ่งไปกว่านั้นไป่ซู๋เป็นผู้มอบมันให้กับเธอเอง

สิ่งนี้น่าประหลาดใจเกินไป

เธอนึกถึงข่าวลือที่เธอได้ยินในทันที แม้ว่าเฉียวเมียนเมียนจะปฏิเสธ แต่การกระทำของไป่ซู๋ ดูเหมือนข่าวนั้นจะค่อนข้างน่าเชื่อถือ

“ค่ะ ได้รับการยืนยันแล้ว ผู้กำกับไป่บอกว่าจะเริ่มถ่ายทำอีกครั้งหลังจากที่เขาหาตัวนักแสดงได้ครบทั้งหมดแล้ว พี่เซี่ย พี่คิดว่าฉันควรรับบทนักแสดงนำหญิงหรือเปล่าคะ?” เฉียวเมียนเมียนยังขาดความมั่นใจ

“ฉันกลัวว่าตัวเองจะทำได้ไม่ดี”

“แต่ฉันไม่อยากเสียโอกาสดี ๆ แบบนี้ไป”

“ตั้งแต่ที่ไป่ซู๋ เขาคิดจะมอบบทนี้ให้กับคุณ นั่นหมายความว่าเขาไตร่ตรองแล้ว การตัดสินใจของเขาไม่ผิดพลาดหรอก”

ลินดาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดต่อ

“เขาสายตาแหลมคม เขาดูแลใครก็ได้ที่เขาชอบ เมียนเมียน คุณโชคดีจริง ๆ ในครั้งนี้ ตราบใดที่ไป่ซู๋ยินดีดูแลคุณ คุณไม่ต้องกังวลว่าจะไม่มีโอกาสโด่งดัง”

ลินดารู้สึกโล่งใจ “คุณโชคดีจริง ๆ นี่เป็นโอกาสที่ดี คุณต้องใช้มันให้คุ้มค่า ฉันเชื่อการตัดสินใจของฉัน คุณจะไม่ทำให้ฉันผิดหวังแน่”

“โชคดีนะ ฉันเชื่อมั่นในตัวคุณ”

หลังจากคุยกับลินดาแล้ว เฉียวเมียนเมียนวางสาย

ตอนนี้เธอรู้สึกสบายใจขึ้น

เธอตัดสินใจว่าจะไม่คิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้ เนื่องจากโอกาสที่ดีเช่นนี้อยู่ตรงหน้าเธอแล้ว เธอจึงต้องทำให้ดีที่สุด

เธอไม่สามารถควบคุมผลลัพธ์ได้

...

หลังจากออกจากช่องทางวีไอพี เฉียวเมียนเมียนก็มาถึงบริเวณแท็กซี่และกำลังจะเรียกแท็กซี่ ก็มีมายบัคสีดำค่อย ๆ จอดอยู่ข้าง ๆ เธอ

คนในรถบีบแตรและเลื่อนกระจกลง

เฉียวเมียนเมียนเห็นกงเซลีนั่งอยู่ข้างใน

เขาเลิกคิ้วมองเธอ

“เข้ามาสิ คุณจะไปไหนล่ะ? ผมจะไปส่งคุณเอง”

เฉียวเมียนเมียนเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

กงเซลีโกรธกับปฏิกิริยาของเธอ

“คุณหมายความว่าอะไร?”

ราวกับว่าเขาเป็นผู้ค้ามนุษย์ที่พยายามจะหลอกเธอ

เธอรู้ไหมว่าการได้ขึ้นมานั่งบนรถเขา ถือเป็นโชคดีเพียงใด?

เขาลังเลอยู่นานก่อนท่จะตัดสินใจมองเธออีกครั้ง

“อะแฮ่ม ขอบคุณค่ะคุณกง แต่ฉันเรียกรถไปแล้วค่ะ”

เฉียวเมียนเมียนโบกโทรศัพท์มือถือของเธอให้เขาและปฏิเสธอย่างสุภาพ

“คนขับรถก็กดยอมรับคำสั่งแล้วด้วยค่ะ สักพักก็คงจะมาถึง ออกไปก่อนเลยค่ะ ไม่ต้องห่วงฉัน”

อันที่จริงเธอกำลังโกหก

เธอไม่ต้องการให้กงเซลีขับรถให้กับเธอ

มันแปลกมาก

คนที่ไม่เคยทำดีกับเธอมาก่อนเลย ยอมช่วยเหลือเธอจริง ๆ งั้นเหรอ

ตั้งแต่ทัศนคติของกงเซลีที่มีต่อเธอเปลี่ยนไป และกลายเป็นรังเกียจเธอน้อยลง เฉียวเมียนเมียนก็ไม่รู้สึกมีความสุขเลย เธอรู้สึกไม่สบายใจแทน

ไม่สิ จะถูกต้องกว่า หากจะพูดว่ามันน่าตกใจ

เธอรู้สึกเหมือนว่ากงเซลีกำลังทำอะไรบางอย่างอยู่

ไม่ว่าในกรณีใด เขาต้องมีแรงจูงใจอย่างแน่นอน

นี่เป็นครั้งแรกที่กงเซลีใช้เริ่มคิดที่จะขับรถให้ใครสักคน แต่กลับถูกปฏิเสธ

เขารู้สึกอับอาย

สีหน้าของเขามืดลงอีกครั้ง และเขารู้สึกเขินอาย เขาบังเอิญคิดถึงข้อแก้ตัวและพูดขึ้นว่า

“ผมก็แค่พยายามจะตอบแทนคุณสำหรับผ้าปิดตาน่ะ”