ตอนที่ 788 ดิ่งสู่ห้วงแห่งความฝัน

ในขณะเดียวกัน กงเซลีไม่ได้ง่วงนอนเลย

ผ้าปิดตากระต่ายน้อยมีกลิ่นอันหอมหวานของหญิงสาวเจ้าของผ้าปิดตา และมันก็ลอยเข้าจมูกเขาเป็นครั้งคราว

ราวกับว่าลูกแมวกำลังเกาหัวใจของเขา

มันกระตุ้นหัวใจของเขา

ในที่สุดเขาก็เข้าใจว่าทำไมทุกคนถึงบอกว่าผู้หญิงมีกลิ่นหอม

เขามีผู้หญิงมากมายอยู่รอบตัว แต่เขาไม่ชอบกลิ่นน้ำหอมของพวกเธอเลย

มันรู้สึกฉุนไปหน่อย

แต่กลิ่นที่หอมหวานของเฉียวเมียนเมียน ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกอึดอัดหรือเบื่อหน่ายกับมัน เขาชอบกลิ่นนี้

มันเหมือนกับสายลม

เขาจำกลิ่นอันหอมหวานนี้มาตลอด 10 ปี

แม้ว่าเวลาจะผ่านไปหลายปีแล้ว แต่เขายังจดจำมันได้ทันทีที่ได้กลิ่น

เขาจำได้ว่าเขาเคยถามเซินโย่วก่อนหน้านี้

ทำไมเธอถึงไม่ใช้น้ำหอมนี้อีกแล้วเหรอ?

เธอตอบว่า เธอไม่ชอบกลิ่นนี้อีกแล้ว

และบอกว่าน้ำหอมกลิ่นนี้เลิกผลิตแล้ว

เขาถามเซินโย่วว่าน้ำหอมยี่ห้ออะไร และคิดจะซื้อ

เขาชอบกลิ่นหอมหวานนั้นมาก

เซินโย่วตอบเขาว่ายังไงนะ?

ดูเหมือนว่าเธอจะบอกว่าน้ำหอมที่เธอใช้เป็นน้ำหอมจากต่างประเทศ เธอจำยี่ห้อไม่ได้แล้ว

หลังจากนั้นเขาก็ไม่เคยถามเธออีกเลย

แม้ว่าน่าเสียดายที่เขาหาน้ำหอมนั้นไม่เจอ แต่เขารู้สึกว่ามันไม่สำคัญสักนิด

คนที่มีกลิ่นหอมนั้นก็อยู่ข้าง ๆ เขาแล้ว ไม่มีอะไรอื่นที่สำคัญ

กระทั่งเขาได้กลิ่นมันอีกครั้ง

กระทั่งเขาเพิ่งจะคิดได้ว่าเซินโย่วอาจจะโกหกเขา

ถ้าน้ำหอมนั้นเลิกผลิตไปนานแล้ว

ทำไมเขาถึงได้กลิ่นนี้จากตัวเฉียวเมียนเมียนล่ะ?

ถ้ามันยังไม่ได้เลิกผลิต ทำไมเซินโย่วถึงโกหกเขาล่ะ?

มีคำถามมากมายในหัวใจของเขา และเขาต้องการคำตอบอย่างยิ่ง

เขารู้สึกว่าเขาเข้าใกล้ความจริงมากขึ้นแล้ว...

....

กงเซลีกำลังฝัน

เขาฝันถึงคืนนั้น เมื่อ 10 ปีที่แล้ว

ในความฝัน เขาตกลงไปในสระน้ำ เขาสำลักน้ำเพราะเขาว่ายน้ำไม่เป็น

ร่างกายของเขาค่อย ๆ จมลงไปทีละนิดอย่างควบคุมไม่ได้

น้ำซึมเข้าไปในจมูกของเขา

เขาพบว่าเริ่มหายใจยากลำบาก

เขาดิ้นรนอยู่ในน้ำและขอความช่วยเหลือ

ทว่าพบแต่ความเงียบ

นอกจากเสียงร้องขอความช่วยเหลือแล้ว เขาไม่ได้ยินเสียงอะไรอีกเลย

ไม่มีใครได้ยินเสียงเรียกขอความช่วยเหลือจากเขา ที่ร้องซ้ำแล้วซ้ำเล่า

อากาศในอกของเขาเริ่มบางลงและบางลง ความมือกำลังเข้ามาใกล้เขา และเขาก็ค่อย ๆ เปล่งเสียงไม่ได้แล้ว

แม้ว่าเขาจะรู้ว่านี่เขากำลังฝัน กงเซลีก็ยังรู้สึกกลัว

ความกลัวตายทำให้เขากลัวอย่างควบคุมไม่ได้

เขาต้องการขอความช่วยเหลือ แต่เขาไม่สามารถส่งเสียงได้

ช่วยด้วย ใครจะช่วยเขาได้บ้าง?

เขาไม่อยากตายจริง ๆ

น้ำตาไหลมาบนใบหน้าของเขา เขารู้สึกได้ถึงความตายที่ใกล้เข้ามา

ขณะที่เขากำลังจะตายจากความสิ้นหวัง มีแสงสีขาวสว่างขึ้นในความมือ

เขาลืมตาขึ้นและเห็นใครบางคนกำลังว่ายน้ำมาหาเขา

เขาไม่เห็นว่าคนนั้นหน้าตาเป็นอย่างไร

เธอสวมชุดสีขาวและผมของเธอยาวมาก มันแกว่งไปมาในน้ำ ดูเหมือนสาหร่าย