ตอนที่ 786 คำถามแปลก ๆ จากเขา

เฉียวเมียนเมียนพูดไม่ออก

ความจำของเธอไม่ค่อยดี

เธอจำอะไรหลาย ๆ อย่างเมื่อ 10 ปีที่แล้วไม่ได้เลย

เธออยากจะบอกว่าเธอจำไม่ได้จริง ๆ

แต่เธอรู้สึกว่าสิ่งนี้สำคัญมากกับกงเซลี

ดังนั้นเธอจึงคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบว่า

“ฉันอาจจะตอบคุณไม่ได้ค่ะ 10 ปีที่แล้ว ฉันประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ และตอนนั้นฉันลืมเรื่องราวในอดีตไปเสียหมด ฉันจำไม่ได้ว่าเคยเข้าร่วมงานเลี้ยงที่คุณพูดถึงหรือเปล่า?”

กงเซลีรออย่างใจจดใจจ่อสำหรับคำตอบของเธอ

แต่เมื่อเขาได้ยินคำตอบของเธอ ความคาดหมายในดวงตาของเขากลับกลายเป็นผิดหวัง

เธอ...จำไม่ได้เหรอ?

มันจะเป็นเหตุบังเอิญเช่นนี้ได้อย่างไร?

ปีนั้นเธอประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์และสูญเสียความทรงจำ

ขณะที่เขารู้สึกผิดหวังและท้อแท้ ความหวังริบหรี่ก็ส่องประกายในดวงตาของเขา

“แล้วพ่อแม่ของคุณล่ะ? คุณไม่ได้เข้าร่วมงานเลี้ยงคนเดียวอย่างแน่นอน คุณจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นในตอนนั้น แต่พวกเขาน่าจะจำได้ไม่ใช่เหรอ?”

เฉียวเมียนเมียนตกตะลึงสักครู่ก่อนที่จะพยักหน้าช้า ๆ

“พวกเขา น่าจะจำได้ค่ะ”

“คุณช่วยถามพวกเขาได้ไหมว่าพวกเขาเคยพาคุณไปที่งานเลี้ยงของตระกูลกงหรือเปล่า”

เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา

คืนนั้นคนที่เขาเห็นคือเซินโย่ว

เซินโย่วไม่จำเป็นต้องโกหกเขา

แต่จู่ ๆ เขาก็ร็สึกว่าคนในคืนนั้นเป็นคนอื่น

เพียงเพราะกลิ่นที่คุ้นเคยของเฉียวเมียนเมียน เขาสงสัยจริง ๆ ว่า เธอคือผู้หญิงที่ช่วยเขาในคืนนั้นหรือเปล่า

เขาเริ่มสงสัยเซินโย่ว

และคนที่เขาไว้วางใจที่สุดในอดีตที่ผ่านมา ก็คือเซินโย่ว

เมื่อไหร่ที่เขาเลิกไว้ใจเธอกันนะ?

บางทีอาจเป็นตั้งแต่วินาทีที่เขาตระหนักว่าเซินโย่วเปลี่ยนไป

ในขณะนั้นเธอรู้สึกแปลกสำหรับเขามาก

เฉียวเมียนเมียนเงียบและไม่ตอบเขาในทันที

ก่อนหน้านี้ เธอทะเลาะกับพ่อเฉียว เพราะเฉียวอันซินต้องการย้ายเข้าไปอยู่ในห้องนอนของแม่เฉียว

พ่อและลูกสาวจึงไม่เคยติดต่อกันอีกเลยนับตั้งแต่วันนั้น

เมื่อเห็นว่าเธอเงียบ กงเซลีจึงถามขึ้นทันที

“เป็นอะไรไป?”

“ฉันคงทำแบบนั้นไม่ได้...” เฉียวเมียนเมียนลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะพูดพร้อมกับขมวดคิ้ว

“คุณกงคะ ทำไมคุณไม่ถามพ่อของฉันเกี่ยวกับเรื่องนี้โดยตรงล่ะคะ ฉันกับเขาไม่ได้ติดต่อกันมาระยะหนึ่งแล้วค่ะ”

“คุณคงสามารถถามเขาได้โดยตรงค่ะ”

กงเซลีเป็นคนที่ฉลาดพอ

เขาเข้าใจทันทีว่าเธอหมายถึงอะไร

“ก็ได้ ฉันเข้าใจแล้ว” เขาไม่ได้ถามเพิ่มเติม แต่สายตาของเขายังคงจ้องมองไปที่เฉียวเมียนเมียน เขาเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะถามอย่างลังเลว่า

“ถ้าอย่างนั้น คุณช่วยบอกฉันได้ไหมว่าคุณว่ายน้ำได้หรือเปล่า”

เฉียวเมียนเมียนตอบว่า “...ค่ะ ว่ายน้ำได้”

“อืม” กงเซลีพยักหน้าอีกครั้ง

เฉียวเมียนเมียนไม่สามารถทนได้อีกต่อไปแล้ว

“คุณกงคะ ฉันขอรู้หน่อยจะได้ไหมว่าสิ่งที่คุณพยายามถามคืออะไร ฉันเข้าร่วมงานเลี้ยงของครอบครัวกงเมื่อ 10 ปีที่แล้วหรือเปล่า? ฉันว่ายน้ำเป็นหรือเปล่า? มันเกี่ยวอะไรกันคะ”

ไม่อย่างนั้น ทำไมจู่ ๆ เขาถึงถามเรื่องนี้ขึ้นมา?

เฉียวเมียนเมียนรู้สึกเหมือนเขากำลังสืบอะไรบางอย่าง

แต่เรื่องเมื่อ 10 ปีก่อน มันเกี่ยวอะไรกับเธอ?

เธออยากรู้จริง ๆ

“อืม มันเกี่ยวข้องกับอะไรบางอย่าง มันสำคัญสำหรับฉันมาก ฉันต้องการรู้ความจริงอะไรบางอย่าง แต่ก่อนที่ฉันจะรู้ความจริง ฉันต้องขอโทษด้วยจริง ๆ ที่ไม่สามารถบอกคุณได้”