ตอนที่ 771 บางอย่างที่เธอไม่กล้าคิด

“ลองคิดดู เธอกับเขาชอบพอกันก็จริง เขามีนิสัยแปลก ๆ แต่เขาก็ไม่ได้มีอการแพ้ต่อเธอนี่ เธอคิดว่า พวกเธอสองคนเหมาะสมที่จะอยู่ด้วยกันไหมล่ะ”

“แต่...”

เฉียวเมียนเมียนมีความสุขที่ได้ยินเรื่องนี้ แต่มีบางอย่างทำให้เธอไม่มีความสุข

“อะไรเหรอ?”

ไป่ซู๋ให้ความสำคัญกับเวลามากกว่าสิ่งอื่นใด

เขาไม่เคยใช้เวลาคุยกับคนอื่นนาน

แต่สำหรับเฉียวเมียนเมียนถือเป็นข้อยกเว้น

ไม่เค่อยเห็นพวกเขาคุยกันเสียเท่าไหร่

ที่สำคัญที่สุดเขารู้สึกผ่อนคลายเมื่อคุยกับเธอ

แม้แต่การสนาทนาแบบสบาย ๆ ก็ค่อนข้างน่าสนใจ

เขาไม่เบื่อ

เขาอยากได้น้องสาวมาโดยตลอด และไม่ใช่ว่าเขาไม่มีน้องสาวที่บ้าน แต่เขาไม่เคยเจอน้องสาวแท้ ๆ ทว่าที่บ้านมีลูกพี่ลูกน้องอยู่หลายคน

แต่เขาไม่ชอบพวกเขาเหล่านั้นเสียเท่าไหร่

ลูกสาวของครอบครัวที่ร่ำรวยมักถูกตามใจ จนเสียนิสัยตั้งแต่ยังเด็ก ๆ

สิ่งที่เขาชอบคือเด็กผู้หญิงที่เชื่อฟังและน่ารัก

เธอน่าจะดูบอบบางกว่า

นี่ทำให้เขาต้องการปกป้องเธอ

และเฉียวเมียนเมียนถือเป็นน้องสาวในอุดมคติของเขา แม้แต่บุคลิกของเธอก็เป็นแบบที่เขาชอบ

ที่สำคัญที่สุด เขาอยากจะเข้าใกล้เธอทุกครั้งที่อยู่กับเธอ

ความปรารถนาในความใกล้ชิดนี้ไม่ได้เกิดจากความเสน่หา

เขายังคิดว่าจะดีแค่ไหนถ้าเฉียวเมียนเมียนเป็นน้องสาวของเขา

เขาจะทำให้เธอเป็นเจ้าหญิงที่มีความสุขที่สุดในโลกอย่างแน่นอน

เขาจะพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อปฏิบัติต่อเธออย่างดี และเอาอกเอาใจเธอ ชดเชยความเสียใจที่ไมได้อยู่เคียงข้างเธอตลอดหลายปีที่ผ่านมา

แต่เขารู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้

จะโชคดีอย่างนี้ได้อย่างไร?

มันเป็นเพียงความคิดและความต้องการของเขาเท่านั้น

“พี่ไป่คะ ถ้าคนที่เขาพบครั้งแรกไม่ใช่ฉัน แต่ผู้หญิงคนอื่นที่เป็นแบบฉัน ที่ไม่ทำให้เขามีอาการแพ้ เขาจะชอบผู้หญิงคนนั้นด้วยไหม?”

เฉียวเมียนเมียนเก็บคำถามนี้ไว้กับตัวเองมานานแล้ว

แม้ว่าเธอจะรู้ว่าไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน แต่เธอก็อดคิดไม่ได้

เธอเก็บมันเอาไว้กับตัวเองและไม่เคยบอกใครเกี่ยวกับเรื่องนี้

แต่ตอนนี้เธอมีความปรารถนาที่จะคุยกับไป่ซู๋

เธอรู้สึกว่าด้วยความสามารถและความรู้ของเขา เขาจะสามารถมองสิ่งเหล่านี้ออกและมีความเป็นผู้ใหญ่มากกว่าเธอ

เธอต้องการทราบความคิดเห็นของเขา และรับฟังคำแนะนำจากเขา

“เธอคิดแบบนั้นงั้นเหรอ?”

ไป่ซู๋มองเธอด้วยความประหลาดใจ

“ค่ะ ใช่ไหมคะ?”

เฉียวเมียนเมียนกัดริมฝีปากของเธอ ขณะที่เธอสบตากับเขา

“ตอนที่อยู่กับฉัน เขาบอกว่าฉันเป็นคนเดียวที่ไม่ทำให้เขามีอาการแพ้”

“เพราะงั้น เขาอยากให้ฉันอยู่เคียงข้างเขานาน ๆ เพื่อที่เขาจะได้รู้เหตุผล”

ในอนาคต ถ้าเขาพบเหตุผลนั้นแล้ว...

เอกลักษณ์ของเธอสำรหับเขาอาจจะไม่มีอยู่อีกต่อไปแล้ว

ตามที่เซินโย่วเคยพูดไว้

ถ้าเธอไม่ใช่คนพิเศษและไม่ใช่เธอคนเดียว เขาจะยังชอบเธออยู่ไหม?

เขาจะยังปฏิบัติกับเธอแบบนี้ไหม?

บางอย่างที่เธอไม่กล้าคิด

ตอนแรกเธอไม่สนใจและไม่อยากอยู่กับเขานาน

แต่ตอนนี้ มันเปลี่ยนไปแล้ว...