ตอนที่ 767 ทันทีที่เขาลงมือ เขาไม่ยอมปล่อยให้เธอรอดไปได้หรอก

แต่ตอนนี้...

แม้ว่าไป่ซู๋จะถามอย่างไม่เป็นทางการ แต่เฉียวเมียนเมียนก็คิดอย่างจริงจังอยู่พักหนึ่งก่อนจะตอบว่า

“ฉันรู้สึกว่าบทบาทนักแสดงนำหญิงไม่เหมาะกับฉันค่ะ ฉันเหมาะกับบทผู้หญิงคนที่สามมากกว่า”

ทุกคนต้องการเป็นนางเอก

เฉียวเมียนเมียนก็ด้วยเหมือนกัน

แต่เนื่องจากเธอเคยอ่านนิยายต้นฉบับ เธอจึงรู้ว่าบทนักแสดงนำหญิงไม่เหมาะกับเธอ

เธอดูไม่เหมือนนางเอก

ในนิยายต้นฉบับ นางเอกถูกอธิบายว่าเป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์และสวยมาก

รูปลักษณ์ของหวงอี้หลินเหมาะสมมาก

และรูปลักษณ์ของเธอไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับความงามแบบทรงเสน่ห์สักเท่าไหร่

ส่วนใหญ่เป็นเพราะเธอรู้สึกว่าทักษะการแสดงของเธอยังคงต้องปรับปรุง มันอาจจะไม่ใช่ปัญหาสำหรับเธอที่จะเป็นนางเอกคนที่สาม แต่สำหรับนางเอกนั้น...

เธอไม่มั่นใจ

นักแสดงนำหญิงในนวนิยายต้นฉบับมีความท้าทายเป็นพิเศษในการแสดง

ในฐานะมือใหม่ที่ไม่เคยแสดงละครมาก่อน มันค่อนข้างยากสำหรับเธอที่จะได้รับบทนำหญิง

เฉียวเมียนเมียนรู้ตัวดี

ดังนั้น แม้รู้ว่าเธออายพลาดโอกาสที่ดีไป แต่เธอก็ยังเดินไปตามหัวใจของเธอ

ถ้าเธอไม่เหมาะกับบท เธอก็จะไม่รับ

ไป่ซู๋เลิกคิ้วและดูประหลาดใจเล็กน้อย

ราวกับว่าเขาไม่ได้คาดหวังคำตอบเช่นนั้น

เธอรู้หรือไม่ว่าคำตอบของเธอหมายถึงอะไร?

“คุณคิดอย่างนั้นจริง ๆ เหรอ”

“ค่ะ” เฉียวเมียนเมียนพยักหน้า

“ทุกคนต้องการรับบทตัวละครนำหญิง แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะเหมาะกับบทบาทนี้ ฉันรู้สึกว่าทักษะการแสดงของฉันยังคงดีขึ้นได้อีก ถ้าได้ฝึกฝนอีกหน่อย”

“ถ้าฉันบอกให้คุณเป็นนางเอกล่ะ” นี่เป็นครั้งแรกที่ไป่ซู๋ได้พบกับนักแสดงอย่างเฉียวเมียนเมียน

ถ้าเป็นนักแสดงคนอื่น ๆ พวกเขาจะสู้เพื่อให้ได้บทนี้มาอย่างแน่นอน

น้อยคนนักจะปฏิเสธสิ่งล่อใจเช่นนี้ได้

“พี่ไป่ เหมาเยซื่อพูดอะไรกับคุณหรือเปล่าคะ”

หวงอี้หลินถูกข่าวสกปรากปกคลุม และเหมาเยซื่อคงไม่ปล่อยให้เธอลุกจากเรื่องนี้ได้อีก

ไป่ซู๋ก็น่าจะรู้เรื่องนี้ดี

จึงต้องเปลี่ยนตัวนางเอก

เฉียวเมียนเมียนรู้สึกว่าไป่ซู๋ต้องพูดอะไรกับเธอ

เช่นของให้เขาแสดงบทนำหญิง

แต่ไป่ซู๋ส่ายหน้าและพูดว่า

“เขาไม่ได้พูดอะไรกับฉันทั้งนั้น ฉันแค่อยากรู้เอง คุณรู้เรื่องหวงอี้หลิน เหมาเยซื่อไม่ได้ทำอะไรเลยหรือไง เขาไม่ปล่อยเธอแน่”

“ฉันเสียนักแสดงนำหญิงไปแล้ว ดังนั้นฉันต้องหาคนใหม่มาแทน”

“เมียนเมียน เธอไม่ต้องการรับบทนำหญิงจริง ๆ เหรอ?”

เฉียวเมียนเมียนลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะกระพริบตา

“พี่ไป่ ฉันขอพูดอะไรแบบจริง ๆ กับพี่ได้ไหมคะ”

ไป่ซู๋พยักหน้า

“อืม ว่ามาสิ”

“เอ่อ ฉันอยากเป็นนางเอกค่ะ” เธอเอามือแตะจมูกด้วยความเขินอายและหน้าแดง

“แต่ฉันกังวลว่าฉันจะแสดงออกมาได้ไม่ดี ยิ่งกว่านั้น ฉันไม่คิดว่าฉันจะเหมือนนางเอก”

โงนั้นเธอจึงไม่อยากปฏิเสธเขาจริง ๆ!

หัวใจของเธอเจ็บปวดเมื่อเธอปฏิเสธเขา

“แล้วยังอยากได้บทนำหญิงอยู่ไหมล่ะ”

ไป่ซู๋ถามเธอตรง ๆ

เฉียวเมียนเมียนลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะพยักหน้า

เธอไม่อยากโกหกเขา