ตอนที่ 742 พนันว่าเขาทำได้ไม่ดี

ตอนนี้ เขารู้สึกอย่างจะฆ่าไป่ซู๋ซะอย่างนั้น

“คุณรู้ไหม พี่ไป่น่ะ เขาบอกฉันว่า....”

เฉียวเมียนเมียนพูดอย่างครู่หนึ่ง แล้วรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

ตั้งแต่ต้นจนจบ ผู้ชายที่อยู่ข้าง ๆ เธอไม่ตอบสนองเลย

ยิ่งกว่านั้น เธอรู้สึกได้ถึงลมเย็นที่พัดมาทางเธอ อุณหภูมิของเครื่องปรับอากาศในห้องก็กำลังพอดีนี่ เธอยังคงคลุมตัวด้วยผ้าขนหนูอยู่ ทว่าอากาศกลับหนาวเย็นขึ้นมาถึงขั้นรู้สึกตัวสั่น

เธอหันกลับมาอย่างสับสน และเห็นใบหน้าที่มืดมิด อย่างกับก้นหม้อ

ดวงตาของชายผู้นั้นเย็นชา และริมฝีปากของเขาก็ยิ้มอย่างเยือกเย็น

เฉียวเมียนเมียนตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะเธอจะรู้ว่าทำไมเขาถึงได้โกรธขึ้นมาอีก

เธอไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี

เธอรู้สึกเหนื่อยเล็กน้อย

ถ้าเธอบอกว่าเหมาเยซื่อเป็นคนที่ขี้หึงที่สุดในโลก คงไม่มีใครปฏิเสธเธอ

เขาโกรธอีกแล้ว หลังจากที่เธอเพิ่งจะง้อเขาสำเร็จ

เขา...ขี้หึงยิ่งกว่าผู้หญิงเสียอีก

แต่ก็นะ ในเมื่อเธอแต่งงานกับสามีขี้หึง ก็คงจะทำอะไรไม่ได้นอกจากง้อเขา?

เธอไม่กล้าแม้แต่จะบอกว่าเธอต้องการถอนคำพูด หากทำแบบนั้น คงจะลำบากมากยิ่งขึ้น

“เหมาเยซื่อ คุณรู้ไหมว่าพี่ไป่เขามีน้องสาว? เขาบอกว่าน้องสาวของเขาถูกพรากจากไปตั้งแต่เธอยังเด็ก เขายังคงต้องการน้องสาวอยู่เสมอ แต่แม่ของเขา ไม่ต้องการมีลูกอีกแล้ว”

“ดังนั้น เขาจึงรู้สึกเสียใจเสมอที่เขาไม่มีน้องสาวอยู่ข้าง ๆ ได้”

เหมาเยซื่อรู้เรื่องนี้ดี

นี่ไม่ใช่ความลับในครอบครัวใหญ่

ทุกคนต่างรู้ดีว่า ตระกูลไป่ยังมีลูกสาวที่ถูกพรากจากไปไว้อีกคน ย้อนกลับไปในตอนนั้น พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากปล่อยให้เธอพรากจากไปด้วยเหตุผลบางอย่าง

เมื่อครอบครัวไป่แก้ปัญหาวิกฤติได้แล้ว และต้องการรับลูกสาวของพวกเขากลับคืนมา พวกเขาไม่สามารถติดต่อกับครอบครัวที่รับเธอไปได้

ทำให้พวกเขาขาดการติดต่อ

ทว่าตระกูลไป่ไม่ยอมแพ้ ยังคงตามหาเธออยู่เสมอ

เขาไม่รู้จู่ ๆ เฉียวเมียนเมียนถึงพูดเรื่องนี้ขึ้นมา

แต่ตอนนี้เขาอารมณ์เสียเกินกว่าที่จะคิดอะไร

ไป่ซู๋บอกเรื่องนี้กับเฉียวเมียนเมียนด้วย

แม้ว่านี่จะไม่ใช่ความลับสำหรับพวกเขา แต่ถือว่าเป็นมิตรภาพบางอย่างระหว่างพวกเขา

เฉียวเมียนเมียนมีความสัมพันธ์อะไรกับเขา?

รู้จักกันได้กี่วันเชียว?

พวกเขาไม่ได้สนิทกับขนาดนั้นสักหน่อย

เขายังบอกเธอเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นในบ้าน เขาพยายามจะทำอะไร?

ลวนลวมเธอเหรอ?

เหมาเยซื่อนั่งนิ่งไม่ไหวติง

เขาต้องการไปหาไป่ซู๋ตอนนี้เลย

เขาอยากรู้ว่าชายคนนี้กำลังทำอะไรอยู่

ดังคำกล่าวที่ว่า ภรรยาของเพื่อนไม่สามารถถูกรังได้ ผู้ชายคนนี้ที่เฝ้ามองดูผู้หญิงของพี่น้องเนี้ย ยังมีความเป็นมนุษย์อยู่หรือไม่?

“แล้ว...” เขาฟังเธออยู่ครู่หนึ่งและอดไม่ได้ที่จะพูด

“เขาบอกคุณเหรอว่าเขาอดไม่ได้ที่อยากจะเข้าใกล้คุณมากขึ้นทุกครั้งที่เห็นคุณ เหมือนกับที่เขาเห็นน้องสาวของเขา? เขาขอให้คุณเรียกเขาว่าพี่ไป่เหรอ?”

“เอ่อ...”

เฉียวเมียนเมียนเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

เหมาเยซื่อมองลงไปที่เธอ

“ผมรู้ได้ไง? พวกเราเป็นผู้ชายเหมือนกัน ผมจะไม่รู้ได้ยังไงว่าผู้ชายคิดยังไง? คุณเป็นคนเดียวที่เชื่อเขาอย่างไม่ลืมหูลืมตา ผมคิดว่าเขาเป็นคนไม่ดี”