ตอนที่ 722 ต้องหย่ากับผู้หญิงคนนั้น!
ตอนที่ 722 ต้องหย่ากับผู้หญิงคนนั้น!
ที่บ้านตระกูลเหมา
สีหน้าของนายหญิงเหมามืดลงเมื่อเธอเปิดดูข่าวในมือถือของตนเอง โจ๊กรังนกที่สาวใช้ส่งให้ถึงกับหกเลอะเทอะ
ชามเซรามิกตกลงบนพรม แม้ชามจะไม่แตก ทว่าโจ๊กทะลักเลอะเทอะไปเสียหมด
“ขอโทษคะ นายหญิง”
สาวใช้ขอโทษทันทีและคุกเข่าลงกับพื้น เธอรีบทำความสะอาดพรมที่สกปรก พร้อมกับเปลี่ยนเป็นพรมผืนอื่นทันที
“ป้าเหมาคะ อย่าทำแบบนี้เลยคะ” เซินโย่วนั่งข้าง ๆ นายหญิงเหมา พร้อมกับวางมือบนหน้าอกของตนเอง
“มันไม่คุ้มที่จะทำร้ายร่างกายตัวเอง เพียงเพราะเรื่องนี้”
“หนูจะเอาโจ๊กมาให้อีกชามนะคะ”
“โจ๊ะอะไร” ใบหน้าของนายหญิงเหมาซีดเซียว
“ฉันล่ะโกรธจริง ๆ เลย แค่เพียงช่วงสั้น ๆ มีก็ข่าวกับดาราชายซะแล้ว”
“เฉียวเมียนเมียนนี่มันเป็นใครกัน หล่อนแต่งเข้ามาในตระกูลเหมาแล้ว ทำไมถึงยังกระสับกระส่ายไม่หยุด?”
“เธอช่างเกี่ยวข้องกับผู้ชายมากมายเสียจริง”
“ผู้หญิงอย่างหล่อน สมควรแล้วเหรอที่จะเข้ามาอยู่ในตระกูลเหมา?”
เซินโย่วยิ้ม พร้อมกับพูดว่า
“ป้าเหมาคะ คงเป็นเรื่องเข้าใจผิดอะไรสักอย่างก็ได้มั้งคะ? หนูไม่คิดว่าเมียนเมียนเขาจะเป็นคนแบบนั้นหรอกคะ”
“อาซือไว้ใจเธอมากเกินไป เธอกับคุณย่าเหมาก็อีกคน ปฏิบัติต่อเธออย่างดีเช่นกัน แล้วนี่หล่อนไม่พอใจอะไรเล่า? ถ้าเป็นฉัน ฉันคงมีความสุขมากที่ได้แต่งงานกับครอบครัวแบบนี้ ฉันจะทุ่มเทสดใจให้กับครอบครัวนี้ไปตลอดทั้งชีวิต ฉันจะยังอยากไปเกี่ยวข้องกับผู้ชายคนอื่นอีกหรือไง?”
“หนูคิดว่า อาจเป็นเรื่องเข้าใจผิดค่ะ เมียนเมียนไม่ใช่ผู้หญิงที่จะปล่อยปะละเลยตัวเองแบบนี้”
“เธอไม่ได้ใช่ผู้แบบนั้นจริง ๆ เหรอ?”
นายหญิงเหมาหัวเราะเยาะ
“ผู้หญิงในวงการบันเทิงน่ะจะมีอะไรดี? ถ้าหล่อนเป็นผู้หญิงที่ดีจริง ๆ หล่อนจะเกลี้ยกล่อมให้อาซื่อแต่งงานกับเธออย่างลับ ๆ ได้ยังไง? ฉันรู้นะว่าหล่อนไม่ใช่คนดี แต่ฉันก็ไม่ได้คาดหวังให้เธอไม่ระมัดระวังแบบนี้”
“ผู้หญิงคนนี้ไม่สามารถเป็นคนในตระกูลเหมาได้อีกต่อไปแล้ว”
“ไม่อย่างนั้น ครอบครัวเหมาของเราคงได้อับอายไม่เร็วก็ช้าแน่”
ดวงตาของเซินโย่วกะพริบขณะที่เธอพยายามซ่อนความตื่นเต้นของเธอไว้
“แต่ไม่ว่ายังไง อาซื่อก็ยังคงรักเธอมาก” เธอพูดเบา ๆ
“ไม่อย่างนั้น เขาคงไม่แต่งงานกับเธอเร็วขนาดนั้น แม้ว่า...ป้าเหมาจะไม่เห็นด้วย เขาก็ไม่ใส่ใจด้วยซ้ำ”
“อาซื่อเป็นคนแบบนี้แหละ เขา..ไม่ค่อยฟังใคร”
“ดังนั้นนะ โย่วโย่ว ป้าเหมาต้องการให้เธอช่วย”
นายหญิงเหมาหันกลับมาจับมือเซินโย่ว
“ฉันทนไม่ได้ที่ผู้หญิงคนนี้จะอยู่ในครอบครัวเหมาของเรา โย่วโย่ว หนูมาเป็นลูกสะใภ้ของป้าจะได้ไหม”
เซินโย่วขมวดคิ้ว ท่าทางเป็นกังวล
“แต่ป้าเหมาคะ อาซื่อไม่ได้หย่ากับหล่อน ไม่ว่าหนูจะรักอาซื่อมากแค่ไหน หนูก็ไม่สามารถทำลายครอบครัวของเขาได้ หนูไม่อยากจะเป็นมือที่สามนะคะ”
“แน่นอน ป้าเหมาไม่ยอมให้เธอต้องทนทุกข์แบบนั้นแน่”
นายหญิงเหมาเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะกัดฟัน
“ไม่ว่าอาซื่อจะเต็มใจหรือไม่ เขาต้องหย่ากับผู้หญิงคนนั้น!”
“ป้าเหมา อยากให้หนูทำยังไงคะ”
เซินโย่วเงียบไปครู่หนึ่ง และแสร้งทำเป็นลำบากใจ
“ถึงหนูจะชอบพี่อาซื่อมากก้เถอะคะ แต่หนูคิดว่ามันไม่ถูกต้องที่จะบังคับเขา พี่อาซื่อเขาก็ไม่ได้รักหนูด้วย ถ้าหนูยังรบกวนเขาต่อไป หนูกลัวว่าเขาจะเกลียดหนูมากขึ้นเท่านั้นค่ะ”