ตอนที่ 696 เป็นเรื่องปกติที่คุณจะไม่รู้
ตอนที่ 696 เป็นเรื่องปกติที่คุณจะไม่รู้
อีกด้านหนึ่ง
ที่สนามบิน
หลังจากลงจากรถ รูปลักษณ์ที่โดดเด่นของเหมาเยซื่อและส่วนสูงของเขา เป็นที่ดึงดูดความสนใจเป็นอย่างมาก
ชายคนนี้สวมเสื้อสีดำ กางเกงสีดำ เขาหล่อมากและมีออร่าที่เย็นเยียบ
แม้จะอยู่ห่างออกไปไม่กี่เมตร ก็ยังสัมผัสได้ถึงออร่าอันเยือกเย็นของเขา
ทว่าชายผู้เยือกเย็นและห่างเหินคนนี้ กลับมียางรัดผมสีชมพูพันรอบข้อมือ
เห็นได้ชัดว่านั้นมันของผู้หญิง
ทว่าตอนนี้กลับถูกผูกติดไว้กับข้อมือของผู้ชาย
ใครเห็นก็พอเดาได้ว่าสิ่งนี้หมายความว่าอะไร
สาว ๆ บางคนที่แอบถ่ายรูปเหมาเยซื่อ ต่างตกใจที่เห็นยางรัดผมสีชมพู
ชายหนุ่มรูปงามคนนี้มีเจ้าของแล้ว
พวกเขาต่างอยากรู้ว่าแฟนสาวของเขาจะหน้าตาอย่างไร
เธอสามารถควบคุมผู้ชายที่เย็นชาเช่นนี้ได้
เธอสามารถทำให้เขายอมสวมยางรัดผมเส้นนั้นด้วยความเต็มใจ
ผู้ชายคนนี้คงจะมีแฟนที่เขารักมาก ๆ อยู่แล้วเป็นแน่
ทุกคนต่างจ้องไปที่ยางรัดผมที่ข้อมือของเหมาเยซื่อ แม้แต่เว่ยเจิ้งก็เช่นกัน
ขณะที่เขามอง เขาก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ เขาเงยหน้าขึ้นและเห็นประธานเหมามองมาด้วยสายตาที่ไร้ความรู้สึก
เว่ยเจิ้งถอนสายตาของเขาออกอย่างรวดเร็ว
“อะแฮ่ม ประธานเหมาครับ ของขวัญที่นายหญิงมอบให้นั้น...ดีมากเลยนะครับ”
เขาแค่พยายามหาหัวข้อสนทนาทั่วไป
อย่างไม่คาดคิดว่าเหมาเยซื่อจะยิ้มและพยักหน้า
“ภรรยาของฉันให้มา มันก็ต้องดูดีอยู่แล้วสิ นายรู้ไหมว่ายางรัดผมวงนี้หมายถึงอะไร”
เว่ยเจิ้งส่ายหน้า
เขาจะรู้ได้ยังไง
เขาไม่เคยสวมอะไรแบบนี้มาก่อน
ยิ่งกว่านั้นเขาจะไม่สวมอะไรที่ดูเป็นผู้หญิงแบบนี้
แน่นอนว่าเขาไม่กล้าพูดออกไป
ไม่ว่ามันจะเป็นของผู้หญิงแค่ไหน มันก็เป็นของขวัญที่นายหญิงมอบให้กับประธานเหมา
เมื่อเห็นว่าประธานเหมาชอบมันมากแค่ไหน ถ้าเขากล้าพูดอะไรแย่ ๆ
ประธานเหมาได้ส่งเขาไปประจำที่เมือง F อย่างแน่นอน
แค่คิดก็ขนลุกแล้ว
เหมาเยซื่อมองเขาด้วยสายตาดูถูก
“ก็เป็นเรื่องปกติล่ะนะที่คนโสดอย่างนายจะไม่รู้”
เว่ยเจิ้งรู้สึกสับสน
ทำไมเขาถึงโจมตีเขาเช่นนี้เล่า?
มันเกี่ยวอะไรกับที่เขาโสด?
คนโสดต้องถูกเยาะเย้ยและถูกดูถูกอย่างนั้นเหรอ?
ไม่ใช่ว่าเขาหาแฟนไม่ได้สักหน่อย
เขาแค่ยังไม่เจอผู้หญิงที่ชอบต่างหาก
เขาค่อนข้างจะเลือก!
“ประธานเหมาครับ อาจเพราะผมโสด ผมเลยไม่รู้ คุณช่วยบอกได้ไหมครับ ว่ายางรัดผมนี้เป็นตัวแทนของอะไร?”
เว่ยเจิ้งอดไม่ได้ที่จะยิ้มในขณะที่คิดถึงเงินเดือนของเขาและผลประโยชน์ทั้งหมดที่เพื่อนร่วมงานเห็นแล้วต้องอิจฉา
“เครื่องหมายแห่งการครอบครองยังไงล่ะ”
เหมาเยซ่อยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์
“นี่คือเครื่องหมายที่เธอทิ้งไว้ให้กับฉัน ถ้าฉันสวมมันแล้วผู้หญิงคนอื่นก็ไม่เข้ามายุ่งกับฉันอีก เธอคงเป็นห่วงฉันมาก กลัวคนอื่นจะมาชอบฉันล่ะมั้ง เธอเลยให้ฉันสวมมัน”
“เว่ยเจิ้ง นายคิดว่านายหญิงเขาชอบฉันมากไหม? ดูสิ เธอเป็นหวงฉันขนาดนี้เลย”
เว่ยเจิ้งพูดไม่ออก