เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 588 สิบปีที่แล้ว คุณ...

ตอนที่ 588 สิบปีที่แล้ว คุณ...

ตอนที่ 588 สิบปีที่แล้ว คุณ...


นี่เป็นครั้งแรกที่กงเซลีสังเกตเฉียวเมียนเมียนอย่างจริงจัง

เขาไม่เคยมองเธออย่างตรง ๆ มาก่อน

การรับรู้เพียงอย่างเดียวของเขาเกี่ยวกับเธอก่อนหน้านี้คือเธอมีเสน่ห์จริง ๆ แต่ครั้งนี้มันต่างออกไป

ในที่สุดเขาก็ตระหนักว่าเฉียวเมียนเมียนน่ารักจริง ๆ หลังจากที่ลืมมันไปนานแล้ว

เธอมีรูปร่างที่เล็กมาก ใบหน้าของเธอสมบูรณ์แบบ

เมื่อเติบโตมาในภูมหลังเช่นเขา กงเซลีได้เห็นความงามนับไม่ถ้วน เขาจึงมีภูมิต้านทานต่อผู้หญิงสวยอยู่ในตัว

แต่เมื่อเขาสังเกตเห็นผู้หญิงที่อยู่ข้างหน้าเขา เขารู้สึกได้ว่าหัวใจเต้นเร็วขึ้น

มันเป็นความรู้สึก...ที่เขาไม่รู้สึกมานานแล้ว

ครั้งสุดท้ายที่ความรู้สึกนี้เกิดขึ้น คือตอนที่เขาเรียนอยู่ชั้น ป.2

ครั้งนั้นเขาตกหลุมรักเด็กสาวหน้าหวานในห้องเรียนเดียวกับเขา

ผู้หญิงคนนั้นนั่งข้างเขา เธอเรียนเก่งมาก เธอมีเสียงหวานและบุคลิกที่น่ารักอีกด้วย

แต่กงเซลีเป็นเด็กเกเรประจำโรงเรียนในเวลานั้น

ไม่เพียงแต่เขาอารมณ์เสีย แต่เขายังเรียนไม่ดีอีกด้วย เขามักจะสร้างปัญหาในโรงเรียน

ขณะนั้นโรงเรียนมีนโยบายให้นักเรียนที่เรียนดีและเรียนไม่ดีได้อยู่ร่วมกัน เขาจึงได้นั่งกับเธอ

ในตอนแรกพวกเขาไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้

กงเซลียังคิดว่าตัวเขาเกลียดเธอ เขาเคยคิดว่าเธอเป็นคนที่วุ่นวายและทำให้เขารำคาญ

จนกระทั่ง...

ผู้หญิงคนนั้นย้ายออกไปจากโรงเรียน

ในวันที่สองที่เธอย้ายไป กงเซลีสังเกตว่าที่นั่งของเธอว่างเปล่า ขณะที่เขาพบว่าเธอย้ายไปแล้ว จึงรู้สึกว่าตนเองอกหัก

ไม่นาน เขาจึงรู้ว่าตัวเขารักเธอ

เขารู้แล้วว่าการที่หัวใจของเขาเต้นเร็วนั่นไม่ใช่เพราะเขาเกลียดเธอ แต่เป็นเพราะเขาหลงรักเธอ

ขณะที่เขาจำเรื่องนี้ได้ กงเซลีเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ความรู้สึกคุ้นเคยกลับคืนมา

ความกลัวปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา ในขณะที่เขาก้าวถอยหลัง

เขาจ้องไปที่เฉียวเมียนเมียนด้วยความกลัว

เฉียวเมียนเมียนพูดไม่ออก

เธอสัมผัสใบหน้าของตนเอง

กงเซลีเห็นอะไร?

มีอะไรที่น่ากลัวบนใบหน้าของเธอหรือเปล่า?

“คุณกงคะ คุณ...”

เฉียวเมียนเมียนก้าวเข้ามาหาเขา อยากรู้สิ่งที่เขาเห็น

แต่ทันทีที่เธอทำอย่างนั้น กงเซลีก็ถอยห่างจากเธอ ราวกับว่าเขากลัวเธอ

เธอรู้สึกว่าเขากำลังหลีกเลี่ยงเธอเหมือนเธอเป็นเชื้อโรค

เฉียวเมียนเมียนพูดไม่ออก

เธอได้รับผลกระทบจากการกระทำของเขา

ขณะที่เอเดินไปหาเขา ลมได้พัดมาทิศทางที่กงเซลียืนอยู่ เขาได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ มาจากเฉียวเมียนเมยีน

เป็นกลิ่นคล้ายดอกไม้ที่มีกลิ่นพีชผสมอยู่ด้วย

เป็นกลิ่นที่เขาคุ้นเคย

เด็กผู้หญิงที่ว่ายน้ำมาหาเขา เมื่อสิบปีก่อนมีกลิ่นเดียวกันนี้

กงเซลีกำหมัดของเขาแน่น มันเป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกประหม่า

เขารู้สึกหลงทางในขณะที่เขาจ้องมองเธออย่างงง ๆ

คนที่ช่วยชีวิตเขาในคืนนั้นคือเซินโย่วไม่ใช่เหรอ

ทำไมเขาถึงได้กลิ่นที่คุ้นเคยกลิ่นนั้น บนตัวของผู้หญิงคนอื่น?

“คุณเฉียว คุณ...” กงเซลีจ้องมองเธออยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถาม

“เมื่อสิบปีที่แล้ว คุณ...”

จบบทที่ ตอนที่ 588 สิบปีที่แล้ว คุณ...

คัดลอกลิงก์แล้ว