ตอนที่ 584 ผมอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ

“เพียะ”

ทันทีที่เขาพูดจบ เขารู้สึกถึงแรงกระทบมายังใบหน้าของตัวเองอย่างแรง

ใบหน้าของเขาหันไปอีกข้าง

เฉียวเมียนเมียนได้บอกเจ้าขยะนี่ไปครั้งแล้วครั้งเล่า แต่เขากลับตื้ออย่างไม่สิ้นสุด ทำให้ความอดทนของเธอสิ้นสุดลง

ขณะที่เธอคิดว่าเขาไร้ยางอายอย่างมาก เขายังทำเรื่องไร้สาระมากกว่าเดิม

เมื่อถึงจุด ๆ หนึ่ง เฉียวเมียนเมียนแทบไม่เชื่อสายตาและหูของตัวเองเลย

เธอหัวเราะอย่างเยาะเย้ย “ซูเจ๋อ ฉันต้องขอบคุณเฉียวอันซินจริง ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ ฉันคงไม่รู้ว่าเมื่อก่อนฉันตาบอดมากขนาดไหน”

ซูเจ๋อค่อย ๆ หันกลับมามองเธอ

เฉียวเมียนเมียนตบหน้าเขาอย่างไร้ความปราณี ทิ้งรอยมือสีแดงไว้บนแก้มอย่างชัดเจน

ดวงตาของเขาแดงก่ำ เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความโกรธ

เฉียวเมียนเมียนยังคงยังคงมองเขาอย่างเย็นชาราวกับว่าเขาเป็นคนแปลกหน้า “ไม่ว่าฉันจะเลือกอะไร มันไม่เกี่ยวกับคุณ คุณเป็นใครสำหรับฉัน ทำไมฉันต้องกังวลอะไรเกี่ยวกับคุณด้วย”

“ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณอีก”

“เห็นแล้ว มันทำให้ฉันมวนท้องจนอยากจะอ้วก!”

ในประโยคสุดท้าย เฉียวเมียนเมียนหันหลังกลับและเดินจากไป

เขามองเห็นความมุ่งมั่นของเธอได้จากวิธีที่เธอเดินออกไป ราวกับว่าพวกเขาจะไม่ได้เจอกันอีกต่อไปแล้วจริง ๆ

ซูเจ๋อรู้สึกเสียใจกับคำที่เขาเพิ่งพูดออกไป

ทว่ามันสายไปเสียแล้วที่จะเอากลับคืน

เขาตื่นตระหนกเมื่อเห็นด้านหลังของเธอ

สัญชาตญาณของเขาคือการไล่ตามเธอไป

เขาจับมือเธอ

“เมียนเมียน อย่าไปเลยนะ ผมขอโทษ ผมพูดผิดไป” ซูเจ๋อไม่ยอมปล่อยเธอไป

“ผมขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจ ผมแค่อิจฉาผู้ชายคนนั้นมากเกินไป เพราะงั้นผมเลยพูดไปอย่างไม่ได้คิด”

“เมียนเมียน ยกโทษให้ผมเถอะนะ”

“ผมรักคุณจริง ๆ ผมอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ ให้โอกาสผมอีกสักครั้ง นะ ต่อไปผมจะดีกับคุณอย่างแน่นอน ผมจะซื่อสัตย์และอุทิศทุกอย่างให้กับคุณตลอดชีวิตที่เหลือของผม หากคุณยินดี เราจดทะเบียนกันได้ทันทีเลย”

“เราไปกันเลยไหม เป็นไง?”

“ผมจะแต่งงานกับคุณทันที”

“ถ้าคุณรักการแสดง คุณเซ็นสัญญากับทาง Star Splendor ก็ได้ ผมจะใช้ทุกอย่างที่มีเพื่อดูแลคุณ”

“เมียนเมียน ตราบใดที่คุณเต็มใจยกโทษให้ผม และกลับมาหาผม...ผมยินดีรับปากคุณทุกอย่าง”

“บอกผมมาสิ คุณต้องการอะไร ผมจะให้คุณทุกอย่างที่ผมให้ได้”

เขาสามารถให้ได้เท่าที่ชายคนนั้นของเธอให้ได้อย่างแน่นอน

เขาคู่ควรกับเธอ

ไม่ เขาทำได้ดีกว่าด้วยซ้ำ

เขาไม่อยากเชื่อว่าเธออยากจะเป็นนายหญิงของชายคนนั้นมากกว่าที่จะเป็นนายหญิงตระกูลซู ที่ใครต่อ ๆ ต่างก็อิจฉา

“ซูเจ๋อ ปล่อยฉันนะ” เฉียวเมียนเมียนมีสีหน้าเย็นชา

แต่ซูเจ๋อจับเธอไว้แน่น

เธอไม่สามารถสลัดเขาออกได้

ยิ่งเธอต้องการสลัดมือเขาออกมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งจับเธอแน่นขึ้นเท่านั้น “เมียนเมียน ยกโทษให้ผมได้ไหม นะ? ให้โอกาสผมอีกครั้ง ให้ผมได้ทำเพื่อคุณนะ”

พวกเขาดึงทึ้งกันในที่สาธารณะ

และทั้งคู่ก็เป็นบุคคลที่ดึงดูดสายตาของผู้อื่นได้อย่างรวดเร็ว

มีคนเดินไปมาค่อนข้างมาก คิดว่าพวกเขาเป็นคู่รักที่กำลังทะเลาะกัน