ตอนที่ 566 จนกว่าคุณจะไม่ต้องการผมอีกต่อไป

เซินโย่วจ้องไปที่เขา น้ำตาคลอเบ้า และพูดว่า “เซลี นายเป็นเดียวที่ปฏิบัติต่อฉันเป็นอย่างดี ถ้านายไปตกหลุมรักเฉียวเมียนเมียนอีกคน ฉันจะเหลืออะไรล่ะ”

“บอกมา ว่านายรักเธอหรือเปล่า?”

“ไม่ได้รัก” แม้ว่ากงเซลีจะสงสัยเธอ แต่เขาก็ตื่นตระหนกเมื่อเห็นเธอร้องไห้ทั้งน้ำตาอย่างนี้ เขาพูดว่า “โย่วโย่ว ได้โปรดหยุดร้องไห้เถอะ ผมสัญญาว่าจะทำทุกอย่างที่คุณต้องการ”

เขายื่นมือของเขา กอดเธออย่างใกล้ชิด และพูดอย่างผ่อนคลายว่า “ผมจะทำตามที่คุณบอก หยุดร้องไห้และอย่าโกรธผมอีกเลยนะ ครั้งหน้าเราค่อยมาวางแผนเรื่องเฉียวเฉินกัน”

เซินโย่วนอนบนหน้าอกของเขา ได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากตัวเขา และค่อย ๆ เริ่มยิ้ม

เธอรู้อยู่แล้วล่ะ.

กงเซลีไม่มีวันปฏิเสธเธอได้

ผู้ชายคนนี้ไม่อาจรักใครได้นอกจากเธอ

แม้เขาจะเป็นคนที่มั่นใจและภาคภูมิใจในตัวเองมากเพียงใด

ทว่าเขาก็เขินอายเมื่ออยู่ในห้วงแห่งรัก

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงแม้เขาจะรักเธออย่างสุดซึ้ง แต่เขาไม่เคยสารภาพรักกับเธอเลย

แต่เซินโย่วชอบสิ่งที่เป็นอยู่ในตอนนี้ที่สุดแล้ว

เธอไม่ต้องการให้กงเซลีสารภาพรักกับเธอ

เธอไม่ได้รักเขา

หากเขาพูดมันออกมา เธอเกรงว่าระหว่างเขาและเธอจะมองหน้ากันไม่ติด เหมือนในตอนนี้

เธออาจจะสูญเสียเขาไปเลยก็เป็นได้

แม้ว่าเธอจะไม่ได้รักกงเซลี แต่การมีคนที่มีคุณสมบัติยอมเยี่ยมคอยให้ความรักก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไร

“นายจะไม่ทิ้งฉันใช่ไหม?” กงเซลีฟังที่เธอพูดขณะที่ความสงสัยไม่ได้ลดทอนลงเลย ในอ้อมแขนของเขา เซินโย่วค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วกอดเอวเขา ดวงตาของเธอมองไปรอบ ๆ เธอดูหวาดกลัว

เธอตอบอย่างนุ่มนวลว่า “นายสัญญาว่าจะอยู่เคียงข้างฉันและปฏิบัติต่อฉันอย่างดี ถ้านายทิ้งฉันไป ฉันไม่เหลืออะไรอีกแล้ว...”

“ผมไม่มีวันทิ้งคุณ”

กงเซลีทนไม่ได้ที่จะทำให้ผู้หญิงที่เขารักเศร้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอแสดงจุดอ่อนของเธอให้เขาเห็น

เขากระชับแขน กอดเธอให้แน่นยิ่งขึ้น และสัญญากับเธอ “โย่วโย่ว ผมจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอจนถึงวันที่คุณบอกว่า คุณไม่ต้องการผมอีกต่อไปแล้ว”

ผู้หญิงที่เขารักอยู่ในอ้อมแขนของเขา

แม้ว่ากงเซลีจะกอดเธอ แต่ความรู้สึกของเธอก็ไม่เปลี่ยนแปลง

กลิ่นเซกซี่และเย้ายวนของหญิงสาวแตะจมูกของเขา

ทว่ากลิ่นนั้นแตกต่างไปจากความทรงจำของเขาอย่างสิ้นเชิง

.....

เหมาเยซื่อออกจากสำนักงานก่อน 17.00 น.

เว่ยเจิ้งออกจากงานไปพร้อมกับเขาเช่นกัน

เว่ยเจิ้งร่าเริ่ง ขณะที่เหมาเยซื่ออยู่ในห้องน้ำ เขาพูดอย่างจริงจังกับเฉียวเมียนเมียนว่า

“นายหญิง มาที่บริษัทบ่อย ๆ นะครับ”

“ประธานเหมาทำงานเสร็จเร็วขึ้นทุกครั้งที่คุณมา”

เขาสามารถเลิกงานก่อน 5 โมงเย็นได้

ที่ผ่านมา มันเป็นไปไม่ได้เลย

ก่อนแต่งงาน ประธานเหมาเป็นคนบ้างาน

เขาทำงานล่วงเวลาจนถึง 3-4 ทุ่ม ทุกวัน

บางครั้งเขายังทำงานกระทั่งเที่ยงคืน

เมื่อย้อนกลับไปดูตอนนั้นแล้ว เขายังรู้สึกเหนื่อยล้าอยู่ภายในใจ

ตอนนี้เขาหวังว่า เฉียวเมียนเมียนจะมาที่นี่ทุกวัน เพื่อให้เขาได้เลิกงานเร็วและสนุกกับวันเวลาอย่างมีความสุขและสงบสุข