ตอนที่ 552 เธอเป็นคนของเขา

“ฉันเหรอเป็นคนนอก? ฉันรู้จักกับอาซื่อมานานกว่า 20ปี เราเป็นมากกว่าเพื่อนมานาน ฉันเป็นห่วงเพื่อน ฉันกังวลเพราะเขากำลังจะแต่งงานกับผู้หญิงที่มาจากไหนก็ไม่รู้ ฉันสืบเรื่องของเธอเพราะไม่ต้องการให้เขาถูกหลอก”

“ฉันผิดหรือไงที่ทำแบบนี้?”

“คุณไม่ได้สนใจสถานะของอาซือ และตำแหน่งนายหญิงตระกูลเหมาหรือ? นั่นไม่ใช่เหตุผลที่คุณแต่งงานกับเขาหรอกหรือ! เฉียวเมียนเมียนคุณกำลังทำอะไรอยู่? คุณหลอกอาซื่อได้ แต่คุณหลอกฉันไม่ได้หรอกนะ”

ขณะที่เซินโย่วพูด หัวใจของเธอถูกพังทลายไปอย่างสมบูรณ์

เมื่อเธอรู้ว่าตอนนี้เหมาเยซื่อตกหลุมรักเฉียวเมียนเมียนเข้าจริง ๆ และเธอไม่มีโอกาสอีกต่อไป หัวใจของเธอสลายอย่างสมบูรณ์

“คุณไม่ได้รักอาซื่อเลย” เซินโย่วพูดอย่างเจ็บปวด

“คุณไม่สมควรได้รับการปฏิบัติอย่างดีจากอาซื่อ เฉียวเมียนเมียนคุณสมควรได้รับมันแล้วงั้นหรือ? คุณสมควรได้รับความรักและการปฏิบัติจากอาซื่อบนพื้นฐานอะไร?”

“ก็บนพื้นฐานที่ว่าเธอเป็นภรรยาของฉัน เป็นผู้หญิงที่ฉันรักไง”

ก่อนที่เฉียวเมียนเมียนกำลังคิดหาคำตอบ เหมาเยซื่อวางแขนของเขารอบไหล่ของเธอ พร้อมกับพูดประโยคดังกล่าวออกไป

เธอเป็นของเขา

เมื่อเห็นว่าเซินโย่วดูไร้เหตุผลและไม่พอใจ เหมาเยซื่อขมวดคิ้วขึ้น เขายอมอ่อนข้อให้และพูดอย่างใจเย็นว่า “เซินโย่ว นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะพูดแบบนี้กับเธอนะ”

“มันไม่มีอะไรผิดปกติเกี่ยวกับการแต่งงานของฉันและเมียนเมียน มันไม่ได้มาจากอะไรทั้งนั้น เธอคือผู้หญิงที่ฉันตัดสินใจจะใช้ชีวิตที่เหลือด้วย นอกจากเธอแล้ว ฉันไม่คิดจะมองตำแหน่งนายหญิงตระกูลเหมาให้ใครอีกแล้ว”

“นี่คือคำเตือนครั้งสุดท้ายจากฉันถึงเธอ ความสัมพันธ์ของฉันกับเมียนเมียนไม่ได้ต้องการให้ใครเข้ามาแทรกแซง รวมถึงเธอด้วย ต่อไปถ้าเธอทำอะไรแบบนี้เพื่อประโยชน์ของฉัน ฉันบอกเธอได้เลยว่าฉันไม่ใจดีด้วยหรอกนะ”

“แม้จะเป็นเพื่อนสนิทกัน ก็ความมีขอบเขต คุณไม่ควรข้ามเส้น คราวนี้ฉันจะปล่อยผ่านไปโดยคิดถึงมิตรภาพของเรา แต่ถ้ามีครั้งต่อไปอีก ฉันจะจัดการตามที่เห็นสมควร”

“นอกจากนี้เมียนเมียนเป็นภรรยาของฉัน เป็นผู้หญิงที่ฉันดูแล ใครที่คิดจะมาสร้างเรื่องยุ่งยากหรือทำหยาบคายกับเธอก็เหมือนทำกับฉันด้วยเหมือนกัน ใครก็ตามทีทำให้เธอขุ่นเคืองก็เหมือนทำให้ฉันขุ่นเคืองด้วยเช่นกัน คุณรู้ดีว่าควรพูดอะไรและไม่ควรพูดอะไร”

“อย่าบังคับให้ฉันต้องทำลายความสัมพันธ์ของเราที่มีมาหลายปีเลยนะ”

เซินโย่วเปิดปากของเธอ พร้อมกับน้ำตาไหลพราก

เธอได้ลิ้มรสความเค็มของหยดน้ำตา

และหัวใจที่แสนปวดร้าวยิ่งขึ้น

เขากำลังเตือนเธอ

เขาใจร้ายและไร้หัวใจกับเธอต่อหน้าคนอื่น เขาเหยียบย่ำความภาคภูมิใจและศักดิ์ศรีของเธอ

โดยไม่คิดจะช่วยรักษาหน้าเธอเลย

มิตรและความเป็นเพื่อนร่วม 20ปี เหล่านี้ไม่มีความหมายอะไรสำหรับเขา

ในสายตาของเขามีเฉียวเมียนเมียนเพียงคนเดียวเท่านั้น

แม้ว่าผู้หญิงคนนั้นจะรู้จักเขาเพียงเศษหนึ่งในพันที่เธอรู้จักเขา

ทั้งที่ผู้หญิงคนนั้นอยู่กับเขาเพียงเพื่อผลประโยชน์เท่านั้น

แม้ว่าผู้หญิงคนนั้นจะไม่จริงใจกับเขาเลยแม้แต่น้อย ซึ่งต่างจากเธอ...

เขาเต็มใจที่จะแทงหัวใจของเธอครั้งแล้วครั้งเล่า เพื่อเห็นแก่ผู้หญิงคนนั้น

เขา...ไม่ได้สนใจเธอเลยจริง ๆ