ตอนที่ 539 ผู้ชายหน้าซื่อใจคด!

เหมาเยซื่อไม่ตอบกลับมาระยะหนึ่งแล้ว

เฉียวเมียนเมียนไม่ได้ส่งข้อความมาอีก เธอเดาว่าเขาต้องยุ่ง

เธอกำลังจะซื้อเค้กให้เขาสองชิ้น ไม่ว่าเขาจะต้องการหรือไม่ต้องการก็ตาม

ถ้าเขาไม่ต้องการ เธอก็จะกินมันทั้งหมดเอง

ขณะที่เฉียวเมียนเมียนคิดว่าเหมาเยซื่อเข้าประชุมแล้ว เธอได้ยินเสียง ‘ติ่ง’ มาจากโทรศัพท์ของเธอ เขาตอบกลับมาแล้วเหรอ

สามีสุดที่รักของฉัน : [ผมไม่อยากกินเค้ก ผมอยากกินคุณ ให้ผมได้ไหม?]

เฉียวเมียนเมียนมองไปที่ชื่อผู้ใช้ wechat แปลก ๆ นี่เป็นเวลานานก่อนที่จะคิดขึ้นได้ว่าคือเหมาเยซื่อ

เธอรู้สึกได้ว่ากล้ามเนื้อบนใบหน้าของเธอเป็นตะคริว เมื่อเธอเห็นคำว่า ‘สามีสุดที่รักของฉัน’

ชื่อ wechat เริ่มต้นของเขาเป็นอักษรตัวเดียวกับ ตัว ม

เธอกำลังจะถามเขาว่าเปลี่ยนชื่อบัญชีในมือถือของเธอใช่ไหม เมื่อเธอนึกถึงประวัติการแชทกับเจียงหลัวลี่ เธอรู้ว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร

ดูเหมือนว่าเหมาเยซื่อจะทำอะไรมากมายในขณะที่เธอหลับ

ต้องบอกว่าชายคนนี้เขา ‘เก่งจริง ๆ’ กับเพื่อนสนิทของเธอและตอนนี้เขายังตั้งชื่อผู้ติดต่อด้วยตัวเองด้วย

‘สามีสุดที่รักของฉัน’ …มันช่างชวนอ้วกเสียจริง

ภาพที่ดูสนิทสนมผุดขึ้นมาในหัวของเธอทันที

ก่อนหน้านี้ของวันนี้ในขณะที่เขาตรึงเธอลงบนเตียงและปลดกระดุมออก

เขากระซิบว่า “ที่รัก ผมอยากกินคุณ...”

เพียงแค่คิดก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เฉียวเมียนเมียนหน้าแดง

เธอจับแก้มของตัวเองและตัดสินใจที่จะไม่ตอบกลับเขาอีกต่อไป

คนขี้โกงคนนี้นี่!

เขาดูเหมือนชายสูงศักดิ์ที่ห่างไกลจากผู้หญิง

แต่แท้จริงแล้วเขาเป็นแค่ผู้ชายอีกคนที่มีความคิดชั่วร้าย!

เป็นเหมือนหมาป่าในคราบผู้ชาย!

เฉียวเมียนเมียนมองไปที่ชื่อผู้ติดต่อและคิดว่าจะเปลี่ยนมันกลับ แต่เธอตัดสินใจที่จะลืมมันไปซะ

เหมาเยซื่อเป็นคนหยุ่มหยิมมาก

หากเขาพบว่าเธอเปลี่ยนชื่อที่เขาตั้งไว้ เขาจะคิดเล็กคิดน้อยกับเธออีกแน่นอน

แม้ว่าการหลอกเขาจะง่ายดาย แต่ก็ยังดีกว่าที่จไปยั่วยุเขา

ก็แค่ชื่อผู้ติดต่อเอง

ไม่มีใครสามารถมองเห็นได้ แล้วเธอจะรำคาญไปทำไมกัน?

เฉียวเมียนเมียนไม่ได้ตอบกลับข้อความ แต่มีอีกข้อความส่งเข้ามาในอีกไม่กี่นาที : [ที่รัก ตอนนี้ผมต้องไปประชุมแล้วนะ อีกชั่วโมงเจอกัน]

ก่อนที่เฉียวเมียนเมียนจะตอบเขา เขาส่งข้อความเข้ามาอีกภายในไม่กี่วินาที : [ฝากเอาเค้กให้ผมชิ้นหนึ่งด้วยนะ]

....

10 นาทีต่อมา

รถแท็กซี่หยุดที่ล็อบบี้ของบริษัทเหมาคอปอร์เรชั่น

เฉียวเมียนเมียนเห็นร่างที่คุ้นเคยเดินเข้ามา

ผู้หญิงคนนั้นสูงและสใส่วน สวมชุดสีดำที่มีโลโก้ เธอสวมรองเท้าส้นเข็มสีแดงสดและดูมีเสน่ห์อย่างมาก ในขณะที่เธอเดิน

ในไม่ช้าร่างสีดำนั้นก็หายเข้าไปในอาคาร

เฉียวเมียนเมียนเฝ้าดูอยู่สักพักและพบว่ามุมมองด้านหลังคุ้นเคยจริง ๆ แต่จำไม่ได้ว่าเคยเห็นที่ไหน

เธอไม่ต้องคิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้ ในขณะที่เธอเดินขึ้นบันไดพร้อมกับเค้กในมือ

...

ในเวลาเดียวกัน

ในล็อบบี้บริษัท เหมาคอปอร์เรชั่น

เซินโย่วเห็นเว่ยเจิ้งทันทีที่เธอเข้ามา เธอค่อนข้างมีความสุขที่ได้พบเขาที่นั่นและเริ่มทักทายเขา

“ผู้ช่วยเว่ย คุณมาทำอะไรที่นี่ฒ คุณ...มารอใครอย่างงั้นเหรอ”