ตอนที่ 508 มากเกินไปแล้ว

เขายังคงเป็นคนตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งบนท้องถนนในสายตาของผู้คน

ทว่าเขาไม่ได้มีความสัมพันธ์เพียงครั้งเดียวในช่วงสี่ปีในมหาวิทยาลัย

แม้หลังจากสำเร็จการศึกษาและเข้าสู่บริษัทเหมาคอร์ปอเรชั่น แล้วเขายังคงครองสถานะโสด

ตอนที่เขาเรียนนั้น คะแนนและเกรดมีความสำคัญที่สุดในชีวิตสำหรับเขา

เมื่อเขาเริ่มทำงาน งานของเขาก็มีความสำคัญที่สุดในชีวิตสำหรับเขา

เขาไม่เคยคิดถึงเรื่องความรักหรือความสัมพันธ์และไม่ได้สนใจเรื่องนี้มากนัก

ทว่าตอนนี้...

เมื่อเห็นว่าเจ้านายของเขาเปลี่ยนไปมากแค่ไหน หลังจากแต่งงานแล้ว

เว่ยเจิ้งก็รู้สึกเหมือนอยู่ในห้วงแห้งความรักเช่นกัน

เขาอยากรู้ว่าชีวิตของเขาจะเปลี่ยนไปอย่างไรหลังจากตกหลุมรักใครสักคน

ชีวิตจะวิเศษกว่านี้หรือไม่?

วิถีชีวิตของเขาจะเหมือนเดิมเฉกเช่นหลายปีที่ผ่านมา ที่มัน...เริ่มจะน่าเบื่อหน่าย

.................

หลังจากโทรหาเว่ยเจิ้ง เหมาเยซื่อก้เข้าไปในห้องรับรองเพื่อดูเฉียวเมียนเมียน

เวลาผ่านไปเพียงไม่กี่นาที แต่สาวน้อยได้นอนหลับไปแล้วบนเตียง

ขนตาของเธอหนา ยิ่งดูยิ่งสมบูรณ์แบบมากขึ้นนั้น บางครั้งเธอก็ดูไม่เหมือนคนจริง ๆ

ผิวขาของเธอทำให้เขาต่อต้านเธอได้ยากนัก

แต่มันก็เป็นเพราะเธอผิวของเธอผุดผ่อง จึงทำให้หลงเหลือรอยช้ำแดงอยู่บนตัวเธออย่างชัดเจน ตอนนี้เขารู้สึกว่าตัวเองหยาบกระด้างและดุร้ายเกินไป ที่ทิ้งรอยไว้บนตัวเธอ

รอยแดงช้ำทั่วตัวทำให้เธอดูเหมือนผ่านการถูกทำร้าย

มันค่อยข้างน่าตกใจ

เหมาเยซื่อมองไปที่เธอสักพัก และเริ่มก่นด่าตนเองว่าเป็นดั่งสัตว์ร้าย

เขาจะปฏิบัติกับเธอด้วยวิธีนี้ได้ยอ่างไร

มากเกินไปแล้ว

ตอนนี้เขามีเหตุผลอีกครั้ง เขารู้สึกว่าเขาทำเกินไป

ในที่สุดเขาก็ไตร่ตรองตัวเอง

แต่ดูเหมือนว่าเขาจะลืมไปว่าในช่วงเวลาที่ร้อนแรงดวงตาที่น่าเวทนาและน้ำตาของเธอยิ่งเป็นตัวกระตุ้นการกระทำของเขามากยิ่งขึ้นเท่านั้น

ตอนนั้นเขาไม่ได้คิดว่าตัวเองทำตัวราวสัตว์ร้ายเลย

เหมาเยซื่อนั่งบนขอบเตียงอย่างระมัดระวังและลูบแก้มของเธอ

เขากระซิบ “ที่รัก ผมขอโทษ ยกโทษให้ผมเถอะนะที่ผมควบคุมตัวเองไม่ได้ ต่อไป..ผมจะระวังให้มากขึ้น”

เธอหลับไปแล้ว จึงไม่ได้ยินอะไร

ทว่าเฉียวเมียนเมียนจะรู้เองในภายหลัง ว่าค่ำคืนระหว่างเธอกับเขาจะไม่ดุเดือดและรุนแรงกับเธอเช่นนี้อีก

เพราะเขาจริงจังและจริงใจเสมอ และเขาจะทำตามสัญญา

แต่เมื่อเวลามาถึงและเขาอยู่ในอารมณ์คำสัญญาเหล่านั้นทั้งหมดก็มักจะถูกลืมเลือน

เขากำลังจะเป็นสัตว์ร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เหมาเยซื่อนั่งข้างเตียงและเฝ้ามองเฉียวเมียนเมียนสักพักก่อนจะนึกขึ้นได้ว่ามีเอกสารกองหนึ่งให้เขาไปจัดการ เขาลุกขึ้นยืนอย่างไม่เต็มใจและเตรียมตัวออกไปทำงาน

ขณะที่เขากำลังจะเดินออกไปจากข้างเตียง หน้าจอโทรศัพท์มือถือของเธอก็สว่างขึ้นข้างหมอน

เจียงหลัวลี่ : [เพื่อนรัก ญาติของฉันแวะมาที่หยุนเฉิง เธอเอาของพื้นบ้านมาให้ฉันเยอะเลย ตอนนี้เธออยู่ไหน จะกลับมาที่มหาวิทยาลัยเมื่อไหร่ ฉันเตรียมสมุนไพรไว้ให้เธอเอาไปชงให้เจ้าชายสุดหล่อดื่ม ได้ยินว่าสรรพคุณมันดีต่อสมรรถภาพของผู้ชาย ได้ยินเธอบอกว่าเขาทำได้ไม่นาน นี่อาจจะช่วยได้]