ตอนที่ 488 เธอยังคงห่วงใยเขา

เขามองไปที่เหมาเยซื่อ อย่างไม่มั่นใจขณะที่เขาสงสัยว่าเขาพูดอะไรผิดหรือเปล่า

คุณผู้ชายของเขาดูเหมือน...ไม่มีความสุข

“คุณผู้ชายขอรับ จะให้ตั้งโต๊ะอาหารเช้าเลยหรือไม่ขอรับ” เล่ยเอินถามอย่างระมัดระวัง

เหมาเยซื่อกัดริมฝีปากของเขาและเงียบไปชั่วขณะ จากนั้นเขาก็หันกลับขึ้นไปและพูดว่า “ไม่จำเป็น”

เขารู้สึกแย่มาก

เธอจากไปแบบนั้น

เงียบ.

เธอไม่ได้บอกเขาก่อนที่เธอจะจากไป

เธอไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน

แม้ว่าเธอจะมีบางอย่างและไม่สามารถรอเขาได้ แต่เธอก็ควรจะแจ้งให้เขาทราบ

แต่เธอไม่ได้ทำเช่นนั้นในวันนี้

เธอจากไปหลังจากที่ได้บอกกับเล่ยเอินเท่านั้น

เธอไม่ได้ส่งข้อความถึงเขาด้วยซ้ำ

เธอต้องดูถูกเขาแน่ ๆ

แม้ว่าเธอจะไม่ได้พูดอะไรออกมา แต่การกระทำของเธอก็ดังกว่าคำพูดเสียอีก

เขาขมวดคิ้วเมื่อเดินเข้าไปในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าและยืนอยู่หน้าตู้เสื้อผ้าเป็นเวลานาน

ในขณะที่เขากำลังหยิบเสื้อเชิ้ตสีดำออกมาอย่างไม่ปกติ เขานึกขึ้นได้ว่าเฉียวเมียนเมียนเคยบอกว่า เขาสวมเสื้อผ้าแค่สีดำ เขาจึงหยุดตัวเองและเลือกเสื้อเชิ้ตสีเทาแทน

.....

ในรถ

ลุงหลี่สังเกตว่าวันนี้คุณผู้ชายดูอารมณ์ไม่ค่อยสู้ดีนัก

ทั้งที่เขาดูราวกับว่าทุกอย่างปกติดี

แต่เพราะรู้จักเขามานาน เขาจึงรู้ว่าตอนนี้เหมาเยซื่ออารมณ์ไม่ดี

แม้ว่าลุงหลี่จะอยากรู้อยากเห็น แต่เขาไม่เข้าไปยุ่งย่าม

เขาขับรถออกจากบ้านไปเรื่อย ๆ และอยู่ในเส้นทางไปทำงานปกติ ทันใดนั้นเหมาเยซื่อก็พูดจากเบาะหลังว่า “ตอนนี้ ฉันไม่อยากไปบริษัท”

ลุงหลี่รู้สึกงงงวย “แล้วพวกเราจะไปไหนกันดีขอรับคุณผู้ชาย”

ที่เบาะหลัง

เหมาเยซื่อเงียบในขณะที่เขามองลงไปที่โทรศัพท์ของเขา หลังจากที่เขารักษาท่าทางเดิมมาตลอดทั้งนาที ในที่สุดเขาก็ส่งข้อความไปหาเฉียวเมียนเมียน : [คุณเซ็นสัญญาที่ไหน? ตอนนี้อยู่ที่ไหนแล้ว?]

เขารอเพียงครู่เดียวเฉียวเมียนเมียนก็ตอบกลับ : [ฉันเพิ่งมาถึงสตูดิโอถังอี้ค่ะ คุณยุ่งกับงานใช่ไหมคะ? อย่าลืมทานข้าวเช้าด้วยล่ะ]

เหมาเยซื่อตกใจกับการตอบกลับของเธอ คิ้วที่ขมวดคายออกในทันที

เธอยังคงห่วงใยเขา

หมายความว่าเธอไม่ได้ดูถูกเขามากขนาดนั้นจริง ๆ เหรอ?

เหมาเยซื่อตัดสินใจทันทีว่าคืนนี้เขาจะทำกับเฉียวเมียนเมียนอีกสองสามครั้ง

เขากำลังจะฟื้นคืนความภาคภูมิใจ

เขาต้องการให้เฉียวเมียนเมียนรู้ว่าเขาเป็นคนที่มีความสามารถ

สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืน..เป็นเรื่องยกเว้น

เขาตื่นเต้นเกินไป..เลยทำให้ทุกอย่างจบลงอย่างรวดเร็ว

เขาเสร็จลงอย่างรวดเร็วในครั้งแรกที่พวกเขาทำในคืนนั้นเช่นกัน แต่ครั้งที่สองและสามถัดมา เขาทำได้ดีในคืนนั้น

ดังนั้นเขาไม่ใช่ผู้ชายที่ไร้ความสามารถอย่างแน่นอน

เมื่อคิดเช่นนี้เขาต้องการนัดเธอไว้ก่อน เธอจะได้ไม่มีแผนกับคนอื่นอีก

เหมาเยซื่อ : [คืนนี้คุณทานข้าวเย็นด้วยกันไหม? คุณอยากกินอะไร?]

เฉียวเมียนเมียน ตอบทันที : [ได้ค่ะ]

เหมาเยซื่อรู้สึกโล่งใจ เมื่อได้รับข้อความตอบกลับจากเธอทันที

เขาต้องการอธิบายให้เธอเข้าใจว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนเป็นเพียงความผิดปกติ เขาไม่ใช่ผู้ชายที่หลั่งเร็ว

แต่เขาคิดเรื่องนี้และยอมแพ้

เพราะการพยายามอธิบายอะไรในตอนนี้จะทำให้เรื่องยิ่งแย่ไปใหญ่

เธอคงไม่เชื่อเช่นกัน

เขาคงต้องพิสูจน์ให้เธอเห็นด้วยการกระทำของเขาเองในคืนนี้

เหมาเยซื่อ : [คืนนี้ตกลงแล้วนะ อย่านัดคนอื่นไว้ล่ะ]

เฉียวเมียนเมียน : [ได้ค่ะ ฉันกำลังจะเข้าไปในลิฟต์แล้ว คงตอบไม่ได้อีกสักพัก ไว้คุยกันนะคะ]