ตอนที่ 485 คำพูดเหล่านั้น กระตุ้นเขา

เป็นครั้งแรกที่เขาไม่ได้รับประทานข้าวเช้ากับคุณผู้หญิง

เล่ยเอินรู้โดยสัญชาตญาณว่ามีบางอย่างผิดปกติ เริ่มแรกเขารู้สึกว่าคุณผู้หญิงทำอะไรบางอย่างผิดปกติ

เพราะคุณผู้ชายของเขาไม่ใช่คนที่จะแสดงความรู้สึกอย่างเปิดเผย คนเดียวที่สามารถทำให้เขาเป็นแบบนั้นได้คือคุณผู้หญิง

แต่สิ่งที่น่าแปลกประหลาดคือ คุณผู้หญิงไม่ได้ทำตัวราวกับว่าพวกเขามีปัญหาระหว่างกันเลย

ดังนั้นคุณผู้ชายสินะที่มีอะไรผิดปกติเกิดขึ้น?

ใครทำให้เขาโกรธงั้นหรือ?

...

ในห้องทำงาน

เหมาเยซื่อกำลังค้นหาว่าผู้หญิงจะรู้สึกอย่างไร หากคู่ครองของพวกเขาหลั่งเร็วในอินเตอร์เน็ต

ในไม่ช้าเขาก็พบคำตอบ ทว่ามีคำตอบเพียงน้อยนิดเท่านั้น

เขาคลิกไปสองสามรายการแรก หัวใจของเขาจมมืดลง

ชาวเน็ตคนหนึ่งกล่าวว่า “ผู้ชายคนหนึ่งต้องปฏิบัติเรื่องทางเพศของตน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม เขาจะได้ไม่ทุกข์ทรมานกับการหลั่งเร็ว ไม่อย่างนั้นจะถูกผู้หญิงของตนเองดูถูกอย่างแน่นอน”

ชาวเน็ตอีกคนแสดงความคิดเห็นว่า “ผู้ชายที่มีสมรรถภาพทางเพศไม่ดีจะถูกนอกใจได้ง่าย ถ้าคุณไม่สามารถทำให้ผู้หญิงของตนเองพอใจ ก็ยังมีผู้ชายคนอื่นทำแทนคุณได้”

ชาวเน็ตอีกคนกล่าวว่า “ให้ฉันแสดงความคิดเห็นนะ ในฐานะที่ฉันเป็นผู้หญิง แฟนคนก่อนของฉันมีอาการหลั่งเร็ว พูดอย่างตรงไปตรงมาเลยล่ะกัน การมีเซ็กกับเขาไม่ใช่ประสบการณ์ที่มีความสุขเอาเสียเลย จริง ๆ แล้วมันทำให้ฉันชอกช้ำกับการกระทำดังกล่าว ดังนั้นตอนนี้เขาเลยกลายเป็นแฟนเก่าของฉันยังไงล่ะ โชคดีที่ฉันได้พบกับแฟนคนปัจจุบัน เรื่องบนเตียงเขาทำได้ดีมากและทำให้ฉันพอใจทุกครั้งที่เรามีเซ็กกัน โดยทั่วไปแล้วเรื่องเซ็กจะส่งผลต่อความสัมพันธ์ของคุณ จริง ๆ นะ”

เหมาเยซื่อจ้องมองสองคำตอบสุดท้ายเป็นเวลานาน

นอกใจ...

แฟนเก่า...

คำเหล่านี้ติดออกมาเหมือนอยู่ในสายตาของเขา

โดยทั่วไปแล้ว ถ้าผู้หญิงรู้สึกว่าผู้ชายไม่สามารถทำให้เธอพอใจได้ เธอมักจะมองหาผู้ชายคนอื่นจริงหรือเปล่า?

และจะจบความสัมพันธ์ของพวกเขาลง?

พวกเขาแต่งงานกันแล้ว วิธีเดียวที่เฉียวเมียนเมียนสามารถเปลี่ยนตัวตนของเขาเป็นแฟนเก่าได้ ก็คือการหย่าร้างกับเขา

ใบหน้าของเหมาเยซื่อจมลง ขณะที่เขาคิดว่าเฉียวเมียนเมียนจะหย่ากับเขาเพราะเรื่องนี้ และมองหาผู้ชายคนอื่น เขาปิดแล็ปท็อปด้วยความตกใจ

ไม่ได้นะ เธอเป็นของเขา

เขาจะไม่ยอมให้เธอมองหาผู้ชายคนอื่นเป็นอันขาด

เขาจะทำให้เธอพอใจ

เขาจะทำให้เธอพอใจไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

เหมาเยซื่อไม่สนใจชื่อเสียงชองเขาแม้แต่น้อย เพราะเขาคิดถึงความเป็นไปได้ที่จะสูญเสียเฉียวเมียนเมียน เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทันทีและโทรหาหยางเชาชิง

โทรศัพท์ดังขึ้นชั่วขณะก่อนจะอีกฟากจะหยิบขึ้นมารับสาย

เสียงแหบพร่าและเกียจคร้านตอบ “พี่รอง ทำไมโทรมาล่ะ?”

เหมาเยซื่อกัดริมฝีปากของเขาและจับปากกาหมึกซึมแน่น

เหมาเยซื่อเงียบไปนานเกินไป และหยางเชาชิงก็งงงวย จากนั้นเขาก็พูดต่อ “พี่รอง อยู่ในสายหรือเปล่า? ทำไมพี่ไม่พูดอะไรล่ะ”

“นายใช้เวลามีอะไรกับผู้หญิงนานแค่ไหนเหรอ” ในที่สุดเหมาเยซื่อก็ถามหลังจากนั้นสักครู่ ทำเอาปลายสายมีอาการไออย่างรุ่นแรง

หยางเชาชิงดูเหมือนจะสำลักอะไรยางอย่างและอาการไอของเขาก็คงอยู่ชั่วขณะ

จากนั้นเขาก็ถามพร้อมกับหายใจถี่ “พี่รอง เป็นอะไรไป? ทำไมถามแบบนี้ล่ะ? หรือว่า...พี่เสร็จเร็วตอนมีอะไรกับพี่สะใภ้เหรอ? โดนเธอดูถูกมาเหรอ?”

หยางเชาชิงล้อเล่น

แต่สิ่งที่เขาไม่รู้คือใบหน้าของเหมาเยซื่อมืดลงมากยิ่งขึ้น หลังจากที่เขาได้ยินสิ่งนั้น