ตอนที่ 483 ทำไมวันนี้ผลงานของเขาแย่จัง?

และพวกเขาทำอย่างน้อยหกถึงเจ็ดครั้งต่อคืน

เฉียวเมียนเมียนไม่มีประสบการณ์ในด้านนี้มาก่อน ชายคนเดียวที่เธอมีประสบการณ์คือเหมาเยซื่อ เธอจำความยุ่งเหยิงที่เกินขึ้นในคืนนั้น ครั้งแรกของเธอไม่ได้เสียด้วยซ้ำ

ดังนั้นเธอจึงไม่มีคนที่จะเอามาเปรียบเทียบกับเขาได้

เธอไม่รู้ว่าเหมาเยซื่อถือว่าเร็วหรือไม่

ท้ายที่สุดนิยายก็มักจะกล่าวไปเกินจริงเสมอ มันไม่ใช่ข้อมูลที่จะเอาอ้างอิงได้ดีหรอก

ขณะที่เฉียวเมียนเมียนสงสัยว่าเหยาเยซื่อเสร็จเร็วเกินไปหรือไม่นั้น ชายคนที่อยู่บนร่างก็ตกตะลึงเช่นเดียวกัน

เฉียวเมียนเมียนมองไม่เห็นสีหน้านั้น ทว่าใบหน้านั้นปรากฏสีหน้างุนงงอย่างไม่น่าเชื่อ

เขาไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองจะเสร็จเร็วขนาดนี้

เมื่อคืนเขาได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ ดังนั้นปัญหาเรื่องการนอนไม่พอ ไม่ใช่เหตุผลที่ดีนัก

นอกจากนี้เขาไม่ได้เครียดอะไรเป็นพิเศษด้วย

เขาไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองไม่สบายหรือมีความกังวลใจ

และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกของเขาและเฉียวเมียนเมียนเช่นกัน

ไม่ว่าเขาจะมองยังไง เขาก็ไม่อาจหาข้อสรุปได้

และการเสร็จ “เร็ว” เป็นสิ่งที่น่ากลัวยิ่งหนักสำหรับผู้ชาย

โดยเฉพาะผู้ชายอย่างเหมาเยซื่อ

เขาเป็นคนเฟอร์เฟกไปเสียทุกด้าน นั่นคือของขวัญจากสวรรค์ที่ประทานให้กับเขา เกือบจะสมบูรณ์แบบอยู่แล้วเชียง

หากเขาไม่เก่งในสิ่งที่สำคัญอย่างหนึ่งของผู้ชาย แสดงว่าเขาไม่ดีพอ

เขาวางแผนที่จะทำให้ดีในวันนี้

เขาต้องการให้เฉียวเมียนเมียนได้รับประสบการณ์ที่มีความสนุกและเพลิดเพลินไปด้วยกัน

แต่เขาไม่คาดคิดว่า...เขาจะเสร็จเร็วเช่นนี้

เขาไม่รู้ว่าจะตอบสนองต่อมันอย่างไร

เขาไม่กล้าแม้แต่จะมองไปที่ท่าทางของเฉียวเมียนเมียน

เธอจะรู้สึกว่า...เขาบกพร่องในด้านนี้หรือเปล่านะ?

เธอจะดูถูกเขาหรือเปล่า?

ที่สุดแล้ว หากผู้ชายไม่สามารถทำให้ภรรยาของตนเองพึงพอใจได้ด้านนี้ เขาจะยังเป็นชายที่สมชายอยู่หรือ?

เหมาเยซื่อตกอยู่ในความทุกข์ทรมาน

เมื่อคืนก่อนนั้น เขาทำได้ดีมาก ทำไมวันนี้เขาถึงทำได้แย่เช่นนี้

และคืนนี้เป็นช่วงที่เฉียวเมียนเมียนรู้สึกตัวด้วยสิ

เขาทำได้ไม่ดี ตอนที่เธอมีสติ!

ชายคนนี้นอนอยู่ข้างเธออย่างเงียบ ๆ เป็นเวลานาน

นานมากจนเฉียวเมียนเมียนรู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ

เธอหันไปมองเขาด้วยความสับสนเล็กน้อย จากนั้นเธอก็ถามอย่างระมัดระวังว่า “เอ่อ..เสร็จแล้วใช่ไหม ลุกให้ฉันไปอาบน้ำหน่อยได้ไหมคะ”

เธอมีเหงื่อออกมาก และรู้สึกไม่สบายตัว

เฉียวเมียนเมียนรู้สึกว่าเธอระมัดระวังตัวมากพอ และดูแลอารมณ์ของเขาได้ดีเช่นกัน

ท้ายที่สุดเธอรู้ว่าคำพูดของเธออาจจะเป็นการทำร้ายศักดิ์ศรีของผู้ชายก็เป็นได้ เธอไม่น่าพูดคำว่า “เสร็จแล้ว” หรือ “เร็ว” กับเขาเลย

ในขณะที่เธอพูด เหมาเยซื่อตัวแข็งค้าง

ไม่กี่อึดใจเขาก็ลุกจากเตียงโดยไม่แสดงอาการอะไร

ตัวเขาเปลือยเปล่า

เฉียวเมียนเมียนใช้เวลาเพียงแวบเดียวและรีบปิดตาของเธอด้วยความลำบากใจ

แต่เธอรู้สึกได้ว่าดวงตาของเหมาเยซื่อกำลังจับจ้องเธออยู่

“อืม ไปอาบน้ำเถอะ คุณจะให้ผมอุ้มไปที่ห้องน้ำหรือเปล่า? ก็ได้นะ...” เสียงของชายคนนั้นแหบแห้ง

“มะ-ไม่เป็นไรค่ะ” เฉียวเมียนเมียนไม่กล้าให้เขาอุ้ม เธอเกรงว่าเขาจะกลับมามีอารมณ์อีกครั้งและทำให้เธอต้องผ่านช่วงเวลาทรมานอีกรอบ