ตอนที่ 448 คืนนี้

​​​​​​​กุหลาบสีชมพูเหมาะกับการสารภาพผิดมากกว่า

เหมาเยซื่ออ่านสองผลลัพธ์แรก เขาแสดงท่าทางรังเกียจออกมาอย่างมาก

มีใครบางคนพยายามเข้ามาแทนที่เขาจริง ๆ ใช่ไหม?

เขากำลังสารภาพกับเฉียวเมียนเมียนด้วยดอกกุหลาบสีชมพูงั้นเหรอ?

เฉียวเมียนเมียนเป็นผู้หญิงที่ดูน่ารักจริง ๆ

เหมาเยซื่ออารมณ์เสียมากขึ้น

จู่ ๆ เขาก็รู้สึกว่าเขาให้ดอกไม้เธอผิด

เห็นได้ชัดว่าดอกกุหลาบสีชมพูเหมาะกับเฉียวเมียนเมียนมาก

แม้แต่คู่แข่งทางด้านความรักของเขา ยังรู้เรื่องนี้ ทว่าเขาไม่รู้และไม่ได้ทำ!

999 ดอก รักตลอดไปและตลอดกาลงั้นเหรอ?

เขายิ้มอย่างเย็นชาและหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพื่อโทรออก

อีกฝ่ายรับโทรศัพท์ทันที

ได้ยินคำทักทายที่สุภาพ “ครับ ประธานเหมา”

เหมาเยซื่อกล่าวอย่างจริงจังว่า

“ไปที่ร้านดอกไม้ทันที และรับช่อดอกกุหลาบสีชมพู 1314 ดอก”

เว่ยเจิ้งเงียบไปสองสามวินาทีจากนั้นค่อย ๆ พูดว่า

“ครับประธานเหมา เป็นดอกไม้...ของคุณผู้หญิงใช่ไหมครับ”

เหมาเยซื่อหรี่ตาของเขา “จะให้ใครอีกล่ะ”

เว่ยเจิ้งผงะ “...ขอโทษครับประธานเหมา ผมพูดผิดไป”

เหมาเยซื่อวางสายแต่ยังรู้สึกไม่พอใจอยู่ข้างใน

ถ้าคนอย่างเขามองเธอได้ ทำไมคนอื่นจะไม่สนใจล่ะ?

เฉียวเมียนเมียนยังเด็ก เธองดงามและมีบุคลิกที่ยอดเยี่ยมมาก

แน่นอนว่าต้องมีผู้ชายหลายคนที่ชอบเธอ

ไม่ใช่เรื่องน่าแปลก แม้แต่น้อยที่เธอจะมีคนเข้ามาชอบมากมาย

ในความเป็นจริง เป็นเรื่องน่าแปลกกว่าอีก ถ้าเธอไม่มีใครเข้ามาจีบ

เขาไม่ควรพูดถึงเรื่องนี้มากนัก

ที่รักของเขานั้นโดดเด่นมาก ใครบ้างล่ะที่จะไม่ชอบเธอ

แต่..

ความคิดที่จะเกิดขึ้นอีกครั้งในอนาคตทำให้เขารู้สึกรำคาญใจ

เขาและเฉียวเมียนเมียนไม่เคยมีข้อตกลงที่จะเก็บการแต่งงานของพวกเขาไว้เป็นความลับ

แต่เนื่องจากความสัมพันธ์ในปัจจุบันของพวกเขา มันเป็นการแต่งงานที่เป็นความลับ

นอกจากครอบครัวและเพื่อนสนิทของเขาแล้ว ไม่มีใครรู้ว่าเขาแต่งงานแล้ว

ดังนั้นพวกเขาจึงไม่รู้ด้วยว่าเฉียวเมียนเมียนแต่งงานแล้ว

ในมหาวิทยาลัยคนส่วนใหญ่คิดว่าเฉียวเมียนเมียนเพียงออกเดตอยู่กับเขา อาจเป็นเหตุผลว่าทำไมพวกเขาถึงยังคิดที่จะตามจีบเธอ

เหมาเยซื่อไม่พอใจกับสภาพปัจจุบันนี้มากเกินไป

เขาตั้งใจที่จะทำให้ความสัมพันธ์ของเขากับเฉียวเมียนเมียนเป็นที่รู้จัก ทว่าในที่สุดเขายังคงต้องการเธอ

เธอไม่ต้องการเปิดเผยการแต่งงานต่อสาธารณะจนกว่าเธอจะเรียนจบ

และเขาไม่ต้องการทำให้เธอไม่มีความสุข

ดังนั้นเขาจึงกลายเป็นคนไม่มีความสุขเสียเอง

เขาได้ยินเสียงเคาะประตู

เสียงเลขาของเขาดังมาจากข้างนอกห้อง “ประธานเหมาครับ การประชุมกำลังจะเริ่มขึ้นแล้วครับ”

เหมาเยซื่อมองไปที่แชตของเขากับเฉียวเมียนเมียนอีกครั้งและส่งข้อความถึงเธอในไม่กี่วินาทีต่อมา : [ผมให้เว่ยเจิ้งตามสืบเรื่องดอกไม้เหล่านั้นแล้วนะ ต่อไปให้ถามก่อนว่าดอกไม้มาจากใครก่อนรับด้วยล่ะ อย่ารับดอกไม้ที่ไม่ได้มาจากผม]

จากนั้นเขาส่งข้อความอีกครั้ง : [หาเวลาว่างสักคืนหน่อยสิ ผมจะไปหา แล้วเราไปทานอาหารเย็นด้วยกัน]

….

เมื่อเฉียวเมียนเมียนได้รับข้อความของเหมาเยซื่อ เธอได้รับโทรศัพท์จากทีมงานถ่ายทำด้วยเช่นกัน พวกเขาต้องการให้เธอไปที่บริษัทเพื่อเซ็นสัญญาในวันรุ่งขึ้น

หลังจากที่เธอเซ็นสัญญาทุกอย่างก็เรียบร้อย

แม้ว่าไป่ซู่จะยืนยันรับเธอตอนออดิชั่น ทว่าเมียนเมียนยังคงรู้สึกดีใจเมื่อได้รับข่าวดีอีกครั้งทางโทรศัพท์