ตอนที่ 427 เธอรอคำขอโทษจากประธานซู

​​​​​​​เขาคิดว่าเฉียวเมียนเมียนจะไม่มีวันทิ้งเขา

แต่ตอนนี้พระเจ้ากำลังลงโทษเขาอยู่ใช่หรือไม่? ว่าเขาได้ตัดสินใจผิดไป

เขายอมปล่อยให้ผู้หญิงที่เขารักไป เพียงเพราะเขาต้องรับผิดชอบ

แต่ความจริงก็คือ ‘เด็ก’ คนนั้นไม่เคยมีตัวตนอยู่จริง

มีอะไรที่น่าสงสารไปกว่านี้อีกไหม?

ผู้ช่วยมองไปที่สีหน้าเสียใจของเขา และตระหนักว่าประธานซูกำลังโศกเศร้ากับการสูญเสียความรักที่แท้จริงของเขา

หัวใจของเขายังอยู่กับคุณหนูเฉียวคนแรก

ผู้ช่วยลังเลอยู่พักหนึ่งแล้วกล่าวอย่างหวาดกลัวว่า “ประธานซู คุณและคุณเฉียวเพียงแค่เดตกันเท่านั้น ยังไม่ได้แต่งงาน ดังนั้น...ยังไม่สายเกินไปหรอกนะครับ คุณเลือกคุณหนูเฉียวคนที่สองเพราะต้องรับผิดชอบลูกของเธอเท่านั้น เนื่องจากเรื่องนี้เป็นเรื่องที่คุณถูกหลอกลวง คุณไม่ต้องรับผิดชอบอะไรคุณหนูเฉียวคนที่สองอีกต่อไป ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังคงโกหกคุณเรื่องนี้มากเกินไป ผมเชื่อว่าคุณเฉียวคงไม่กล้ามีปากเสียง ถ้าคุณจะเลิกกับเธอ”

เขาอยู่เคียงข้างซูเจ๋อมานาน เขาพอจะรู้ว่าซูเจ๋อกำลังคิดอะไรอยู่

ความหวังที่สั่นไหวสามารถมองเห็นได้ชัดในดวงตาของซูเจ๋อในขณะที่เขาพูด

ยังไม่สายเกินไปเหรอ”

ผู้ช่วยพยักหน้าทันที “ไม่ครับ ไม่สายเกินไปเลย”

“แต่...”

ซูเจ๋อจำได้ว่าทัศนคติของเฉียวเมียนเมียนที่เย็นชาต่อเขาเป็นอย่างไร และความรังเกียจที่ออกมาจากสายตาของเธอเมื่อเธอมองเขาเป็นอย่างไร เขาลังเลเล็กน้อย “ฉันทำร้ายเธอ บางทีเธอ.. อาจจะไม่ยกโทษให้ฉันแล้วก็ได้”

“ไม่เป็นแบบนั้นหรอกครับ” ผู้ช่วยพูดอย่างมั่นใจ “คุณหนูเฉียวคนแรกกับประธานซูคบหากันมากว่า 10ปี ผมแน่ใจว่าเธอยังคงมีความรู้สึกดี ๆ กับคุณ ตราบใดที่ประธานซูขอโทษเธออย่างจริงใจ และพยายามเล้าโลมเธอ เธอจะให้อภัยคุณอย่างแน่นอน”

“คุณก็รู้เรื่องนี้อยู่แล้ว ว่าเธอรอคำขอโทษจากท่านประธานซูมาโดยตลอด”

ซูเจ๋อมองเขาด้วยความแน่ใจในดวงตาของเขา “เป็นอย่างนั้นเหรอ? แต่.. เธอดูเหมือนจะเกลียดฉันไปแล้วน่ะสิ”

ไม่อย่างนั้นทำไมเธอถึงดูรำคาญนัก เมื่อเธอเห็นเขา?

ราวกับเธอแทบทนไม่ได้ที่จะมองถังขยะ

“มันเป็นอย่างนั้นแน่นอนครับ” ผู้ช่วยฟังดูเหมือนคนที่มีประสบการณ์

“ผมกับภรรยาเลิกกันมาก่อน ย้อนกลับไปตอนนั้นเธอดูเหมือนจะเกลียดผมเข้าไส้เช่นกัน แต่ผู้หญิงทุกคนมีความอ่อนโยนอยู่ข้างใน พวกเขามักไม่แสดงความรู้สึกออกมาจริง ๆ ประธานซู คุณหนูเฉียวคนแรกอาจจะยังคงโกรธคุณอยู่ หากคุณต้องการให้เอกลับมา คุณต้องอดทนตามง้อเธอ ประธานลองหาคำพูดเหมาะ ๆ และให้ของขวัญกับเธอให้มากสักหน่อย เธอจะต้องให้อภัยคุณแน่นอน”

ด้วยเหตุนี้ผู้ช่วยจึงได้กล่าวเสริมว่า

“ประธานซูเป็นคนเยี่ยมยอดอยู่แล้ว ทำไมจะชนะใจคุณหนูเฉียวคนแรกไม่ได้ล่ะครับ”

ดวงตาของซูเจ๋อเป็นประกาย

ถูกต้อง. เขาและเฉียวเมียนเมียนอยู่ด้วยกันมา 10ปี

เธอจะหมดรักเขาเร็วขนาดนั้นได้อย่างไร?

เธอยังคงรักเขา

เธอแค่มองเขาด้วยสายตาแบบนั้นเพราะเธอยังคงโกรธอยู่

แต่ลึก ๆ แล้ว เธอกำลังรอให้เขากลับไปหาเธอ

สำหรับเหมาเยซื่อนั้น..

เขาเป็นแค่ผู้ชายที่เธอคบหาด้วย เพื่อที่จะทำให้เขาหึงเท่านั้น

เขารู้จักเธอดีพอ

เธอไม่ใช่คนที่จะเปลี่ยนใจได้ง่าย ๆ

ด้วยความหวังที่จะกลับไปคืนดีกับเธออีกครั้ง เลือดเขาสูบฉีดขึ้นมาเล็กน้อย

ความตื่นเต้นของเขาได้เข้ามาแทนที่ด้วยความโกรธของเขา

เขาไม่สามารถรอได้อีกต่อไป “จ้าวไค่ สั่งดอกกุหลาบ 999 ดอกแล้วส่งไปที่มหาวิทยาลัย โอ้ให้แน่ใจด้วยนะว่าเป็นดอกกุหลาบสีชมพู เธอชอบดอกกุหลาบสีชมพู”