ตอนที่ 413 คุณชอบมั๊ย

​​​​​​​เฉียวเมียนเมียนมองไปที่เขาสักพัก จากที่ห่างออกไปไม่กี่เมตร หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เธอกำลังจะเดินเข้าไปหาเขา เขาเงยหน้าขึ้นมองและเผชิญหน้ากับเธอ

ชายคนนั้นยิ้มเมื่อเขาเห็นเธอ และรีบเก็บโทรศัพท์มือถือในทันที

จากนั้นเฉียวเมียนเมียนเห็นเขาหันกลับเขาไปในรถ ก่อนจะหยิบดอกกุหลาบสีแดงช่อใหญ่ออกมา

ชายหนุ่มรูปหล่อพร้อมกับดอกไม้กุหลาบสีแดง และรอยยิ้มของเขา ดึงดูดความสนใจของผู้คนรอบข้าง จากนั้นเขาก็ได้เดินไปหาเธออย่างช้า ๆ

เขาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ พร้อมกับมอบดอกกุหลาบให้กับเธอ

“คุณเฉียวครับ ผมเดินผ่านร้านดอกไม้แล้วคิดถึงคุณ หวังว่าคุณจะชอบ.”

เด็กหนุ่มทุกคนในมหาวิทยาลัยไม่สามารถเทียบเขาได้ ไม่ว่าจะในแง่ของรูปลักษณ์หรือแง่มุมอื่น ๆ

ออร่าของเขาไม่เหมือนใครและดูจะเย็นชาเล็กน้อย ทำให้สาว ๆ รอบข้างลังเลที่จะเข้าหาเขา แม้ว่าพวกเขาจะต้องการก็ตามที

เมื่อเด็กผู้หญิงเหล่านั้นเห็นเขายื่นช่อดอกไม้ให้กับเฉียวเมียนเมียน

พร้อมทั้งมอบรอยยิ้มที่น่าดึงดูดและอ่อนโยนให้แด่เธอ

เขากลายเป็นคนที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับผู้ชายที่เข้าถึงยากและเย็นชาเมื่อสักครู่ที่เขายืนเพียงลำพัง

เฉียวเมียนเมียนตกตะลึงเล็กน้อยกับช่อดอกกุหลาบสีแดงขนาดใหญ่และเพียงแค่เอื้อมมือเข้าไปรับในไม่กี่วินาทีต่อมา

ดอกไม้มีน้ำหนักเพียงเล็กน้อย ดังนั้นเธอจึงวางมันไว้กับแขนของเธอ เมื่อเธอรับมัน เธอรู้สึกได้ว่าคนรอบข้างมองมาที่พวกเขา เธอกระซิบเบา ๆ ว่า “ทำไม ถึงเอาดอกไม้มาให้ฉันอีกล่ะค่ะ”

เหมาเยซื่อยิ้ม “ตอนนี้ผมไม่ได้ตามจีบคุณอยู่เหรอ ผมรู้มาว่าผู้หญิงชอบดอกไม้ แล้วคุณล่ะชอบไหม?”

เฉียวเมียนเมียนพูดไม่ออก

เธอชอบดอกไม้จริง ๆ

ผู้หญิงทุกคนชอบดอกไม้กันทั้งนั้น

แต่นี่มันบ่อยเกินไปและทุกครั้งเขาซื้อดอกไม้ช่อใหญ่ เธอรู้สึกว่ามันสิ้นเปลืองเกินไป

เมื่อเห็นว่าเธอกำลังครุ่นคิดอยู่ลึก ๆ เหมาเยซื่อวางมือบนศีรษะของเธอเบา ๆ

“มันเป็นเพียงช่อดอกไม้ ผมให้คุณได้เสมอ เท่าที่คุณต้องการ”

ถ้าเธอรักพวกมัน เขาสามารถหาช่อดอกไม้ให้เธอได้ทุกวัน

สาว ๆ แทบจะร้องเสียงหลง เมื่อเห็นว่าเขากำลังทำอะไรอยู่

“ว้าว เขาให้ความสำคัญกับเธอมากจริง ๆ”

“ใครจะรู้ว่าผู้ชายที่ดูเย็นชาแบบนี้จะมีด้านที่นุ่มนวลและอ่อนโยนได้เช่นกัน”

“เฉียวเมียนเมียนสาวคนนั้นจากคณะศิลปะการแสดงใช่ไหม? เธอเคยเห็นโพสต์บนฟอรัมของมหาวิทยาลัยหรือเปล่า? ผู้ชายคนนั้นจะต้องเป็นทายาทเศรษฐีที่เธอเพิ่งตกมาได้แน่เลย เธอมีความสามารถมากจริง ๆ ไม่นานนี่ เธอเพิ่งจะเลิกรากันอีกคน เธอก็สามารถหาผู้ชายที่ร่ำรวยและหล่อได้อีกคนแล้ว”

“เธอเป็นคนที่มีความสามารถ ฉันได้ยินมาว่าเธอคบกับทายาทเศรษฐีตั้งแต่สมัยที่เรียน ม.ปลาย เธอมีประสบการณ์เยอะเน๊าะ”

“ทำไมคนอย่างเธอถึงหาคนดี ๆ ได้เสมอ แถมยังมีวิธีหลอกล่อให้พวกเขาคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงที่อ่อนโยน ใจดี และไร้เดียงสาได้นะ ในขณะเดียวกันผู้หญิงที่ดีจริง ๆ มักจะเป็นคนขี้เหวี่ยง นี่มันไม่ยุติธรรมเลย”

“นั่นเป็นเพราะพวกเขาเก่งในการแสดงและบังเอิญเกิดมาพร้อมกับใบหน้าที่ดูไร้เดียงสา ผู้ชายเป็นสิ่งมีชีวิตด้านเดียว พวกเขาแยกไม่ออกหรอกว่าอะไรจริงอะไรปลอม มีแต่ผู้หญิงด้วยกันเท่านั้นแหละที่รู้กัน”

“ได้ยินว่าเธอเคยทำแท้งตอนเรียน ม.ปลายด้วยนี่? คนที่มีชีวิตส่วนตัวที่ยุ่งเหยิงเช่นนี้ ทำยังไงให้ผู้ชายที่โดดเด่นเช่นนี้สนใจได้นะ? ผู้ชายเหล่านี้เขาไม่สนใจที่จะตรวจสอบภูมิหลังของเธอเลยหรือ?”