ตอนที่ 375 เราเคยพบกันมาก่อนเหรอ?

ณ จุดนี้ เฉียวเมียนเมียนต้องการออกไปจากร้านนี้โดยเร็ว

เธอรู้ว่ากงเซลียังคงเฝ้ามองเธออยู่

เธอแค่แสร้งทำเป็นไม่สังเกตเห็นเท่านั้นเอง

“ได้เลยค่ะ คุณผู้หญิง”

พนักงานถอนหายใจอย่างโล่งอก เมื่อเธอได้ยินเช่นนั้น

โชคดีที่รุ่นนี้ยังมีสีอื่น

มิฉะนั้น หากลูกค้าทั้งสองคนทะเลาะกัน คงเป็นเรื่องที่แย่มาก

คุณชายกงไม่ใช่คนที่ใครจะล้อเล่นด้วยได้

ในขณะเดียวกัน ผู้ชายคนนั้นกับลูกค้าคนอื่น ๆ ก็ดูเหมือนจะมีฐานะค่อนข้างสูงเช่นกัน พวกเธอไม่สามารถทำให้เขาเหล่านั้นขุ่นเคืองได้เช่นกัน

นี่คือทางออกที่ดีที่สุด ที่พวกเขาพอใจ

“คุณหญิง คุณชายกง โปรดรอสักครู่ค่ะ ฉันจะรีบห่อกระเป๋าให้ทันที” พนักงานหยิบกระเป๋าที่เฉียวเมียนเมียนเพิ่งยอมให้เขาและเดินไปที่เคาร์เตอร์เพื่อห่อมัน

หลินเฟยเอ๋อไม่แปลกใจกับเรื่องนี้มากนัก

ความสนใจของเธอไม่ได้อยู่ที่กระเป๋าอีกต่อไป

เธอสังเกตเห็นว่าสายตาของกงเซลีจับจ้องไปที่อีตัวคนนั้นเป็นเวลานาน

ที่สุดแล้ว เธอก็เริ่มรู้สึกว่ากำลังถูกคุกคามจากการปรากฏตัวของเฉียวเมียนเมียน

เธอรู้ดีว่ามันหมายถึงอะไรเมื่อผู้ชายมองผู้หญิงแบบนี้เป็นเวลานาน

ถ้าเธอยังอยู่ที่นี่ต่อไปอีก คุณชายกงคงถูกอีตัวคนนี้ล่อลวงเป็นแน่

“เร็วเข้า” หลินเฟยเอ๋อเร่งพนักงาน “เร็วหน่อย พวกเรากำลังรีบ”

“ได้ค่ะ คุณหลิน”

พนักงานไม่กล้าเสียเวลา

ในขณะเดียวกันพนักงานอีกคนก็เอากระเป๋าใบสีแดงไปห่อที่เคาร์เตอร์ด้วย

“เดี๋ยวก่อน”

จู่ ๆ กงเซลีก็พูดขึ้น “ฉันคิดว่าใบสีแดงก็สวยดีเหมือนกัน ห่อมันให้ฉัน”

พนักงานตกตะลึง “สีแดงใบนั้น? แต่คุณชายกงค่ะ คุณผู้หญิงท่านนี้ได้ตัดสินใจซื้อแล้วค่ะ”

หลินเฟยเอ๋อก็ตกใจเช่นกัน เธอเงยหน้ามองชายข้าง ๆ เธอ “คุณชายกงค่ะ กระเป๋าใบสีดำต่างหากที่ฉันอยากได้”

กงเซลีพูดขึ้นอย่างง่าย ๆ ว่า “ใบสีแดงเหมาะกับคุณมากกว่า”

หลินเฟยเอ๋อพูดตะกุกตะกัก “ตะ-แต่...”

เธอเพิ่งจะเริ่มพูด ความเย็นชาได้แพร่ออกมาจากชายคนข้าง ๆ เขามองเธออย่างดุดัน “ทำไม คุณไม่ชอบกระเป๋าสีแดงเหรอ”

หลินเฟยเอ๋อตกใจกับรังสีจ้าของเขา กระทั่งรู้สึกว่าคอของเธอตึงขึ้นมาทันที “ไม่ค่ะ ฉัน-ฉัน..”

เธอพูดอะไรไม่ได้เสียด้วยซ้ำ

กงเซลีมองเธออย่างเย็นชาแล้วเงยหน้าขึ้นมองเฉียวเมียนเมียน เขาพูดกับพนักงานอย่างเย็นชาว่า “คุณรออะไรอยู่ ไม่ได้ยินที่ฉันพูดเหรอ”

กงเซลีเป็นบุคคลที่โดดเด่น เขาเป็นลูกชายคนเดียวของตระกูลกง ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่โรงไฟฟ้าในเมืองหยุนเฉิง

ตระกูลกงมีหุ้นในห้างนี้ด้วย

พนักงานรู้จักเขาและไม่กล้าทำให้เขาขุ่นเคืองเลยแม้แต่นิดเดียว

พนักงานมองเขาแล้วหันไปทางเฉียวเมียนเมียนด้วยสีหน้าเสียใจ

“คุณคะ...อยากจะลองดูสีอื่น ๆ ไหมคะ? สีดำหรือสีเขียวหยกต่างก็ดูดีมากเช่นกันค่ะ คุณ...”

พนักงานไม่กล้าทำให้กงเซลีขุ่นเคือง ทางเลือกที่ดีที่สุดในตอนนี้คือชักชวนให้เฉียวเมียนเมียนยอมแพ้กับกระเป๋าสีแดง

แต่คราวนี้เฉียวเมียนเมียนไม่ได้ตั้งใจที่จะยอมแพ้อีกต่อไป

เธอบอกเลยว่า กงเซลีทำเช่นนี้โดยตั้งใจ

เมื่อนึกถึงคำสบประมาทและความอัปยศอดสูที่กงเซลีได้กำหนดเป้าหมายมาที่เธอ ความรู้สึกเป็นศัตรูอย่างแปลก ๆ นั่นอีก นับตั้งแต่ที่พบกันครั้งแรกแล้ว

เฉียวเมียนเมียนก็รู้สึกโกรธ เธอกัดฟันแน่นแล้วพูดว่า “กงเซลี เราเคยพบกันมาก่อนด้วยเหรอคะ”

สีหน้าของหลินเฟยเอ๋อมืดมน เมื่อเธอได้ยินเธอเรียกชื่อกงเซลี

อีตัวคนนี้ต้องมาที่นี่เพื่อล่อลวงคุณชายกงอย่างแน่นอน