ตอนที่ 362 ความงดงามแห่งสรวงสวรรค์

“ว้าว ดูนั่นสิ! ฉันไม่เคยเห็นผู้ชายที่ดูดีขนาดนี้ เพียงแค่สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวและกางเกงขายาวสีดำ”

“โอ้ ขายาวจัง ฉันไม่สามารถต้านทานกับขายาวแบบนั้นได้ เขาเป็นดาราที่เพิ่งจะเดบิวต์หรือเปล่า? เขาเท่มากเลย”

“ผู้ชายตัวผอมข้าง ๆ เขาก็ไม่เลวเหมือนกันนะ หน้าตาดีแบบเด็ก ๆ ของเขาถูกใจฉันมากเลยล่ะ”

“ผู้หญิงที่อยู่กับพวกเขาก็น่ารักเช่นกัน โครงหน้า ผิวพรรณของเธอดูดีมาก เธอเปล่งประกายจริง ๆ ฉันมองไม่เห็นรูขุมขนบนผิวสวย ๆ ของเธอเลย!”

“นี่เป็นความงามที่พระเจ้าสร้างมาแบบไหนกัน หลีกไป ๆ อย่ามาขวาง ฉันอยากจะถ่ายรูปพวกเขา”

“เอาจริง ๆ นะ ฉันอยากรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร! ทำไมเธอถึงถูกล้อมรอบไปด้วยหนุ่มหล่อเหล่านั้น!”

เฉียวเมียนเมียนไม่รู้เลยว่าเธอกำลังตกเป็นเป้าหมายของทุกคน

ขณะที่เธอเดินไป เธอก็ควงแขนเหมาเยซื่อและเฉียวเฉิน พร้อมกับคุยเรื่องอาหารที่เธออยากกินไปด้วย

เมื่อมาถึงร้านหม้อไฟ กลิ่นเนยที่คุ้นเคยกระตุ้นความอยากอาหารของเธอ

“ฉันจะสั่งผ้าขี้ริ้ว เนื้อวัว วันนี้ฉันจะกินให้พุงกางไปเลย! ที่นี่ขึ้นชื่อเรื่องเลือดเป็ด ลูกชิ้นผักชี และเต้าหู้ดำสูตรพิเศษด้วยนะ ว้าว ฉันแทบจะรอไม่ไหวแล้ว อยากจะกินให้หมดเลย!”

เมื่อเฉียวเฉินได้ฟังคำพูดจากปากเธอเช่นนั้น เขาสังเกตเห็นว่าเฉียวเมียนเมียนดูตระกละเป็นพิเศษ จึงเตือนเธออย่างอ่อนโยนว่า “พี่สาว ระวังคำพูดของพี่หน่อย พี่เขากำลังมองพี่อยู่นะ”

เฉียวเมียนเมียนจำได้ว่าเธอไม่ได้ถามเหมาเยซื่อเลย เธอจดจ่ออยู่กับการพูดคุยกับเฉียวเฉิน และไปที่ร้านหม้อไฟหลังจากนั้นทันที

ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา เหมาเยซื่อไม่ได้แสดงความคิดเห็นของเขา และเฉียวเมียนเมียนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาชอบหม้อไฟหรือเปล่า

“เหมาเยซื่อคะ คุณชอบหม้อไฟไหม?” เฉียวเมียนเมียนถามในขณะที่เธอรู้สึกว่าจำเป็นต้องขอความคิดเห็นจากเขาในเรื่องนี้

เหมาเยซื่อ มองไปที่เธอและตอบว่า “อืม.”

“เยี่ยมเลย” เฉียวเมียนเมียนตอบอย่างกระตือรือร้น

“มาเร็วเข้า ที่นี่จะแออัดในตอนกลางคืน เราอาจจะไม่มีที่นั่งด้วยซ้ำ หม้อไฟของร้านนี้เป็นสูตรดั้งเดิมที่ฉันเคยลองมาแล้ว ฉันแน่ใจว่าคุณจะต้องชอบมันแน่ ๆ”

เฉียวเมียนเมียนมีความภาคภูมิใจในการแนะนำอาหารของเธอ

เธอได้ลองร้านหม้อไฟมาเกือบสามสิบร้าน ก่อนที่จะเจอร้านนี้

เธอเคยพาเจียงหลัวลี่มาที่นี่ครั้งหนึ่ง และเธอก็กินจนเกลี้ยง

กลิ่นแรงของพริกและพริกไทโชยมาจากร้าน นี่เป็นกลิ่นที่น่าพึงพอใจสำหรับเฉียวเมียนเมียน ผู้ซึ่งชื่นชอบหม้อไฟ แต่มันไม่เหมือนกันสำหรับเหมาเยซื่อ เพราะเขาไม่ได้คลั่งไคล้อาหารรสเผ็ด

แต่เมื่อเขามองดูสีหน้าตื่นเต้นของเฉียวเมียนเมียน เขาจึงไม่สามารถคัดค้านสิ่งที่เธอเลือกได้

เธอคงจะเสียใจมาก ถ้าเขาบอกเธอว่า เขาไม่ชอบหม้อไฟเลย

*

เมื่อพวกเขาไปถึงร้านหม้อไฟ ล็อบบี้หลักเต็มไปด้วยผู้คนแล้ว มีคนต่อคิวไม่ต่ำกว่าร้อยคน

เฉียวเฉินขมวดคิ้วเมื่อเห็นเช่นนั้น เขากระซิบกับเฉียวเมียนเมียน “พี่ จะต้องรออีกนานไหม ทำไมเราไม่ย้ายไปร้านอื่น”

เฉียวเมียนเมียนมองคนจำนวนมากและพูดขึ้น “ร้านอื่นไม่ดีเท่าร้านนี้ ฉันคิดว่าเราควรรอสักครู่ ไหน ๆ ก็มาถึงแล้ว อาจมีหลายโต๊ะที่ทานเสร็จพร้อม ๆ กัน เราคงไม่ต้องรอนานขนาดนั้นหรอก”