ตอนที่ 342 บริษัทเหมาคอร์ปอเรชั่น, เหมาเยซื่อ

ผู้ชายคนนั้นก็ชื่อสกุลเหมาเหมือนกัน

เขายังดูดีเป็นพิเศษ และดูเหมือนเด็ก

เขาขับรถโรลส์รอยซ์สีดำในวันนั้น โดยมีหมายเลขทะเบียนที่ซูเจ๋อไม่สามารถค้นหาข้อมูลได้ แม้จะใช้ทรัพยากรทั้งหมดของเขาไปแล้วก็ตาม

ชายคนนั้นถึงกับทำให้บริษัทเจิ้งไห่คอร์ปอเรชั่นล้มละลายในชั่วข้ามคืน

ยิ่งซูเจ๋อคิดถึงความเป็นไปได้มากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งตกใจมากขึ้นเท่านั้น ในไม่ช้าเขาก็เหงื่อแตก

“ประธานซู มีอะไรหรือเปล่า? คุณไม่สบายหรือเปล่า” ผู้อำนวยการจางสังเกตเห็นใบหน้าที่ซีดเซียวของซูเจ๋อ

ซูเจ๋ออยู่ในความงุนงง

เขาตกใจกับความคิดการคาดเดาของตัวเอง

อย่างไรก็ตาม เมื่อคิดอีกครั้ง ดูเหมือนว่าไม่น่าเป็นไปได้

ทุกคนรู้ว่าประธานบริษัทเหมาที่เพิ่งได้รับการแต่งตั้งใหม่นั้นไม่เคยมองผู้หญิงคนไหนเลย ผู้หญิงคนเดียวที่เคยปรากฏตัวใกล้ ๆ เขาคือคุณหนูเซิน

ดังนั้นจึงไม่มีทางที่เฉียวเมียนเมียนจะอยู่กับเขาได้

ความคิดนี้ทำให้ซูเจ๋อโล่งใจมาก

สีบนแก้มของเขาก็คืนกลับมา เขาเช็ดเหงื่อออกด้วยฝ่ามือของเขา เขาหยิบไม้ขึ้นมาอีกครั้งและเดินไปหาผู้อำนวยการจาง “ไม่มีอะไรครับ แค่ปวดท้องนิดหน่อย ตอนนี้ผมโอเคแล้ว”

ผู้อำนวยการจางพยักหน้าและกล่าวคำพูดบางอย่างจากนั้นก็เล่นกอล์ฟกับเขาต่อ

*

ประมาณสองชั่วโมงต่อมา ซูเจ๋อและผู้อำนวยการจางได้ลงนามในข้อตกลงและปิดฉากการแข่งขันกอล์ฟของพวกเขา

เขายืนอยู่ที่หน้าประตูทางเข้าและเห็นผู้อำนวยการจางเดินเข้าไปในรถจากัวร์ของเขา ก่อนจะหันหลังจากไป

ขณะที่เขาหันกลับมา ร่างสีดำก็เดินเข้ามาหาเขา

ท่าทีของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย เมื่อเขาหยุดชะงัก

นั่นคือเขา

ผู้ชายที่คลับเฮ้าส์ส่วนตัว

ซูเจ๋อมองดูผู้ชายที่เขาพยายามตามหานับครั้งไม่ถ้วนด้วยความตกใจ แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ ชายในชุดดำคนนี้เดินอยู่ข้างหน้า ขณะที่ประธานเฉินเดินตามหลังอย่างสุภาพ

คนหนึ่งดูเหมือนเจ้านาย ในขณะที่อีกคนดูเหมือนคนรับใช้

และคนที่ดูเหมือนคนรับใช้คือประธานเฉิน

ฉากนี้ทำให้ซูเจ๋อตกใจ

บริษัทเฉินก่อตั้งขึ้นอย่างดีในเมืองหยุนเฉิง

ตระกูลซูต้องขอร้องพวกเขาสองสามครั้งด้วยเช่นกัน

เขาต้องพูดกับประธานเฉินอย่างสุภาพว่าลุงเฉินทุกครั้งที่พบเขา

“เอ๊ะนั่น นายน้อยซูนี่?” ประธานเฉินเงยหน้าขึ้นเห็นเขา และทักทายเขาหลังจากนั้นซูเจ๋อก็ออกอาการงุนงง “ลุงเฉิน”

“เสี่ยวซู มีนัดที่นี่ด้วยเหรอ?”

พ่อของประธานเฉินและซูเจ๋อค่อนข้างสนิทกัน ดังนั้นจึงเป็นเรื่องธรรมดาที่เขาจะแสดงความกังวลบางอย่างเกี่ยวกับซูเจ๋อ

ซูเจ๋อมองไปที่ท่าทางที่เย็นชาของเหมาเยซื่อ แล้วพยักหน้า “อืม ลุงเฉินมาที่เพื่อหารือธุรกิจด้วยงั้นหรือครับ ข้าง ๆ ลุงเฉินนี่คือ..”

ความโกรธที่แปลกประหลาดเพิ่มขึ้นในใจของซูเจ๋อ ในขณะที่เขาคิดถึงความสัมพันธ์ของชายคนนี้กับเฉียวเมียนเมียน

เมื่อเขามองไปที่เหมาเยซื่อ มันมีร่องรอยของการแข่งขัน

ราวกับว่าเขากำลังมองไปที่คู่ต่อสู้แห่งความรักของเขา

ประธานเฉินไม่ได้ตั้งใจจะพูดนานขนาดนี้ เพราะกลัวว่าผู้ชายข้าง ๆ เขาจะไม่พอใจหรือรำคาญ เขาวางแผนที่จะทักทายพอเป็นพิธีการแล้วก็จะจากไป แต่ผู้ชายที่อยู่ข้าง ๆ เขาก็ริเริ่มที่จะตอบซูเจ๋อ “จากบริษัทเหมาคอร์เปอร์เรชั่น เหมาเยซื่อครับ”

ศีรษะของซูเจ๋องอขึ้นด้วยความประหลาดใจ

“คุณเป็นคนจากเหมาคอร์เปอร์เรชั่นงั้นเหรอครับ?”

เหมาเยซื่อยิ้ม “ครับ”

เขาสอดมือเขาไปในกระเป๋าของตนเองอย่างสบาย ๆ

การปรากฏตัวและออร่าของเขาเป็นไปไม่ได้ที่จะถูกเพิกเฉย