ตอนที่ 286 เรื่องแปลกของความหึงหวง

เขายุ่งมาก เขาอาจจะไม่มีเวลาอยู่บ้านมากนัก

“เขาก็เป็นพี่ใหญ่ของคุณเช่นกัน” เหมาเยซื่อแก้ไขคำพูดของเธอ

“เอ่อ พี่ใหญ่ไม่ค่อยอยู่บ้านเหรอคะ”

เหมาเยซื่อมองไปที่เธอ

“ดูเหมือนคุณจะกังวลเกี่ยวกับพี่ใหญ่มากนะ?”

เขาฟังดูสงบและปกติ

แต่สำหรับเฉียวเมียนเมียน ที่รู้จักเขาดีอยู่แล้ว เธอก็รู้สึกได้ถึงความหึงหวง

เธอไม่รู้จะพูดอะไร

เขาหึงพี่ชายหรือเปล่า?

เธอแค่ถามแบบไม่เป็นทางการ

เธอไม่เคยพบกว่าเหมาซวีเสียด้วยซ้ำ

นี่เป็นเหตุผลแปลก ๆ สำหรับความหึงหวง

“เปล่าคะ ฉันแค่ถามไปงั้น คุณไม่ต้องตอบฉันก็ได้”

เหมาเยซื่อสบตาเธอสักพัก แล้วยิ้มก่อนจะพูดว่า

“พี่ใหญ่งานยุ่งมาก คงจะดี ถ้าเขาสามารถใช้เวลาอยู่บ้านได้เดือนละหนึ่งหรือสองวัน ถ้าคุณอยากจะพบเขา ผมจะบอกเขาให้ เขาคงหาเวลากลับมาได้เองแหละ”

เฉียวเมียนเมียนไม่กล้าของอะไรต่อหน้าเหมาเยซื่อ

เขาเริ่มรู้สึกอิจฉา เมื่อเธอถามคำถามสบาย ๆ เช่นนี้

ถ้าเธอขอพบเหมาซวีเสีย ตอนนี้เขาอาจจะอารมณ์เสียได้

“เอ่อ ไม่เป็นไรค่ะ ก็พี่ใหญ่เขาไม่ว่างนี่ เราไม่ควรไปรบกวนเวลาทำงานของเขา ฉันไม่ได้อยากเจอเขาเป็นพิเศษค่ะ”

เธอรู้สึกแย่ที่ต้องพูดแบบนั้น และกล่าวอย่างรวดเร็วว่า

“ฉันหมายความว่า ยังไงสักวันฉันก็ต้องได้พบเขาเมื่อถึงเวลา ไม่จำเป็นต้องรบกวนเวลาเขาเป็นพิเศษหรอกค่ะ”

เขาเป็นรัฐมนตรีประจำกรมทหาร

คงไม่ใช่เรื่องดีที่จะขอให้เขากลับมาพบกับคนทั่วไป

แม้ว่าเหมาซวีเสียจะเต็มใจทำเช่นนั้น แต่เธอก็ยังไม่พร้อมที่จะรับการปฏิบัติพิเศษเช่นนี้

ยิ่งไปกว่านั้น เธอคิดว่าเธออาจจะกลัวเหมาซวีเสียเมื่อเธอพบเขา

เขาดูจริงจังมากในโทรทัศน์ เขาเป็นคนที่น่ากลัว

“เหวินเป่ยดูคู่หนุ่มสาวคู่นี้สิ พวกเขาหยุดกระซิบกระซาบกันไม่ได้เลย ฉันละสงสัยว่าคุยอะไรกัน” ท่านผู้หญิงเหมาคนเก่ายิ้มขณะที่เธอดูทั้งสองคนมีปฏิสัมพันธ์กัน

สำหรับเธอแล้ว ไม่มีอะไรจะดีไปกว่าการได้เห็นคนหนุ่มสาว ปักหลักแต่งงานและแสดงความรักกับคู่ครองของตน

แน่นอนว่าสิ่งต่าง ๆ จะสมบูรณ์ยิ่งขึ้นสำหรับครอบครัว หากพวกเขามีทายาทให้กับตระกูล

ความปรารถนาทั้งหมดของเธอจะสำเร็จแล้ว

คุณผู้หญิงเหมาคนปัจจุบันยิ้มอย่างไม่จริงใจ “ใช่ค่ะ คุณแม่พูดถูกแล้วค่ะ”

เธอไม่มีความสุขกับเรื่องนี้ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องฉลาดที่จะแสดงให้เห็น

ท่านผู้หญิงพอใจมากที่ได้เฉียวเมียนเมียนเป็นหลานสะใภ้ในตอนนี้

หากเธอแสดงความไม่พอใจในตอนนี้ หรือพูดอะไรที่ไม่เป็นที่โปรดปรานของเธอออกมา ก็เท่ากับว่าเธอคิดต่างจากท่านผู้หญิงเหมาอาวุโส

ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นแม่สามี แต่ท่านผู้หญิงเหมาอาวุโสท่านนี้เป็นคนกุมอำนาจภายในบ้าน เธอไม่สามารถพูดอะไรได้มากนักในตำแหน่งของเธอ

“คุณย่า ผมกำลังบอกเมียนเมียน ว่าคุณย่าชอบเธอน่ะครับ” เหมาเยซื่อเข้ามาพร้อมกับเฉียวเมียนเมียน และแม่บ้านก็ดึงเก้าอี้ให้พวกเขาทันที

“งั้นรึ?” ท่านผู้หญิงอาวุโสยิ้ม

“อืม เมียนเมียนดีใจมากเลยล่ะครับที่ได้แบบนั้น”

ที่โต๊ะ เหมาเยซื่อเหลือบมองไปที่ ที่นั่งข้าง ๆ ท่านผู้หญิงเหมาอาวุโส และพูดกับเมียนเมียนว่า

“ไปนั่งข้างคุณย่าสิ ผมเคยเป็นคนเดียวที่ได้นั่งตรงนั้น แต่ตอนนี้มีคุณเพิ่มมาอีกคนแล้ว”