ตอนที่ 270 คุณเซิน คุณคิดว่าฉันไม่คู่ควรกับเหมาเยซื่อเหรอคะ?

เซินโย่วมีรอยยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้าของเธอ และน้ำเสียงของเธอก็อ่อนโยนเช่นกัน

เฉียวเมียนเมียนจ้องมองไปที่รอยยิ้มของเธอ ในที่สุดก็รู้ว่าทำไมเธอถึงพูดถึงไป่ซู่

เธอกำลังคิดร้ายกับเฉียวเมียนเมียน

เธอไม่เคยคิดที่จะกลายเป็นศัตรูที่แท้จริงของเซินโย่ว

นี่เป็นเรื่องยุ่งยากเกินไปสำหรับเฉียวเมียนเมียน

แต่ถ้าเธอถูกยั่วยุ เธอจะไม่ยอมอู่เงียบ ๆ

เธอจ้องไปที่เซินโย่ว สักพักก่อนที่จะยิ้ม

“คุณเซิน คิดว่าฉันไม่คู่ควรกับเหมาเยซื่องั้นสินะคะ?”

เซินโย่วยิ้ม

“คุณเฉียวอย่าเข้าใจฉันผิด ฉันไม่ได้พูดอย่างนั้น ฉันเพิ่งบอกความจริงเกี่ยวกับบางสิ่งที่ฉันรู้ เพื่อที่คุณจะได้เข้าใจอาซื่อได้ดียิ่งขึ้น ท้ายที่สุดเขาก็เป็นสามีของคุณแล้วไม่ใช่เหรอ?”

“เวลาที่คุณรู้จักกันนั้นสั้นเกินไป ดังนั้น ฉันคิดว่าคุณเฉียวยังไม่รู้จักเขาดีนัก ตั้งแต่ยังเด็ก อาซื่อเป็นคนที่จู้จี้จุกจิกเป็นพิเศษ ถ้ายังไม่ดีที่สุด เขาก็ไม่ต้องการ เขาไม่เพียงแต่เป็นคนที่มีความต้องการสูงต่อผู้อื่นเท่านั้น แต่เขายังต้องการความสมบูรณ์แบบในตัวเองด้วย”

“พูดตามตรง ฉันยังรู้สึกประหลาดใจจริง ๆ รู้ว่าเขาแต่งงานแล้ว ด้วยนิสัยใจคอของเขา เขาจะไม่มีวันแต่งงานแบบกะทันหัน เขาระมัดระวังเรื่องการแต่งงานและระมัดระวังการมีคู่ครองมาก”

“แต่ตอนนี้ฉันคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ฉันเข้าใจแล้ว ยังไงก็ตาม คุณเฉียว คุณเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ไม่ทำให้เขามีอาการแพ้ นี่เป็นสิ่งพิเศษและหายาก ถ้าอาซื่อต้องการรักษาโรคของเขา เขาก็ต้องอยู่กับคุณไปอีกนาน คงมีเพียงลู่เหยาเท่านั้น ที่สามารถตรวจสอบได้ว่าคุณมีลักษณะพิเศษของคุณมาจากไหน”

เซินโย่วหยุดไปชั่วขณะราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง หลังจากนั้นไม่กี่วินาที เธอก็มองไปที่เฉียวเมียนเมียนด้วยรอยยิ้ม “จะพูดก็พูดเถอะนะ ฉันอยากรู้จริง ๆ คุณเฉียวกับอาซื่อของเราไม่รู้จักกันมาก่อนใช่ไหม แล้วอาซื่อเขารู้ได้ยังไงว่าเขาไม่มีอาการแพ้เมื่อสัมผัสคุณ คุณเฉียวช่วยไขข้อสงสัยของฉันหน่อยจะได้ไหม”

เซินโย่วรู้สึกงงงวยจริง ๆ

เหมาเยซื่อไม่เคยปล่อยให้ผู้หญิงคนไหนเข้าใกล้เขา หรือแตะต้องเขา แม้แต่เธอก็ไม่เว้น

เฉียวเมียนเมียนจัดการกับเขาได้ยังไง?

โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเขา เธอจะเข้าใกล้เขาได้ยังไง?

ท่าทีของเฉียวเมียนเมียนสงบลง เมื่อเธอฟังที่เซินโย่วพูด

เธอตระหนักถึงความเป็นปรปักษ์ของเซินโย่วที่มีต่อเธอแล้ว

ผู้หญิงที่หึงหวงสามารถพูดอะไรก็ได้

เซินโย่ว เธอเป็นหญิงสาวที่มีชื่อเสียงของตระกูลเซิน ดังนั้นเธอจึงไม่สามารถทำตัวหยาบคายและด่าเหมือนคนปากร้ายในตลอดได้

แต่คำพูดที่ร้ายกาจของเธอก็เพียงพอที่จะทำให้คนคนหนึ่งรู้สึกชะงักงัน

เฉียวเมียนเมียนจ้องมองไปที่ดวงตาที่ยิ้มของเธอ และค่อย ๆ ยิ้มออกมา

“คุณเซินหมายความว่าที่เหมาเยซื่อแต่งงานกับฉัน เพียงเพราะเขาไม่มีอาการแพ้กับฉันงั้นเหรอคะ?”

“ถ้าไม่ใช่เพราะคุณสมบัติที่ไม่เหมือนใครแบบนี้ เขาจะไม่มองฉันเป็นครั้งที่สองงั้นเหรอคะ”

เธอยกตัวอย่างไป่ซู่เป็นตัวอย่างในการชนะเธอในครั้งแรก จากนั้นเธอก็ใช้เรื่องที่เหมาเยซื่อมีอาการแพ้ผู้หญิง เพื่อบอกว่าเขาแต่งงานกับเธอ เพราะเธอเป็นผู้หญิงคนเดียวที่เขาไม่มีอาการแพ้

หลังจากพูดซะยืดยาว เธอก็แค่อยากจะบอกกับเฉียวเมียนเมียนว่า เหมาเยซื่อไม่ได้ชอบเธอเลย

เมื่อหมอสามารถหาสาเหตุของอาการแพ้และสามารถรักษาอาการนี้ของเขาให้หายขาดได้ เธอก็จะหมดคุณค่าในทันที