ตอนที่ 203 ที่รัก ผมดูดีไหม?

​​​​​​​เธอมีกลิ่นคล้ายน้ำผึ้งและลูกพีชจาง ๆ แต่ก็มีกลิ่นดอกไม้จาง ๆ ด้วย การผสมผสานของกลิ่นหอมทำให้เขาไม่สามารถผ่อนคลายร่างกายที่ตึกเครียดของตัวเองได้ ทันทีเมื่อเขาดึงเฉียวเมียนเมียนเข้าไปกอด

ในที่สุดจิตใจของเขาก็หยุดฟุ้งซ่าน

ในขณะนี้เขารู้สึกโล่งใจ ผ่อนคลาย และสบายใจ

และในไม่ช้าเขาก็รู้สึกง่วงนอน

เหมาเยซื่อให้ จุ๊บที่หน้าผากของเธอเบา ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ขยับศีรษะของเธอแนบกับหน้าอกของเขา “ฝันดีนะครับที่รัก พรุ่งนี้เจอกัน”

...........

ในวันรุ่งขึ้น

เฉียวเมียนเมียนตื่นขึ้นมา พบว่าเหมาเยซื่อยังคงนอนอยู่บนเตียง

เมื่อเธอลืมตาขึ้น เธอได้ยินเสียงเขาจากเหนือศีรษะของเธอ “อรุณสวัสดิ์ ที่รัก”

เธอเงยหน้าขึ้นและจ้องมองไปที่ดวงตาที่อ่อนโยนและเปี่ยมไปด้วยความรักคู่นั้น

ชายคนนี้วางมือข้างหนึ่งอยู่ใต้ศีรษะ ขณะที่เขานอนอยู่ข้าง ๆ มืออีกข้างโอบเอวของเธอและดูเหมือนว่าเขากำลังนอนอยู่บนเตียง

ก่อนที่เธอจะตอบสนองเขา เขาก็จูบลงที่ริมฝีปากของเธอ

“ทำไมคุณถึงมองผมแบบนั้น คุณไม่รู้จักผมเหรอ”

เฉียวเมียนเมียนกะพริบตาสองสามครั้ง ก่อนที่จะตั้งสติได้เต็มที่ เธอยังคงสะลึมสะลืออยู่เล็กน้อยเมื่อเธอเพิ่งจะตื่นนอน

เมื่อมองไปที่ใบหน้าอันหล่อเหลาที่อยู่ห่างจากเธอเพียงไม่กี่นิ้ว หัวใจของเธอก็วูบไหว

แต่ช่วงเวลาที่เธอจำได้ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อคืน ดวงตาของเธอก็สว่างขึ้นแล้วหรี่ลงอีกครั้ง

เธอนึกขึ้นได้

เขาบอกว่าจะพาเธอไปที่โรงพยาบาลเพื่อพาเฉียวเฉินออกจากโรงพยาบาล ซึ่งเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ เขาไม่น่ามีงานอะไรที่บริษัท

ที่จริงเฉียวเมียนเมียนตระหนักว่าเธอเคยนอนกับเหมาเยซื่อเพียงไม่กี่ครั้ง และสองครั้งสุดท้ายที่เธอตื่น เขาก็จากไปแล้ว

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาพูดกับเธอ เมื่อเธอตื่นขึ้นมาบนเตียงของเขา รู้สึก....แปลก

หัวใจของเธอสูบฉีดเร็วขึ้น ขณะที่เธอผลักเขาออกไปและลงจากเตียงอีกด้านหนึ่ง

เหมาเยซื่อยิ้มและลุกขึ้นด้วย

เสื้อคลุมนอนสีดำของเขาถูกพาดไว้รอบตัวเขาอย่างหลวม ๆ หลังจากนอนหลับมาทั้งคืนสายคล้องรอบเอวของเขาก็คลายออก และตอนนี้หน้าอกทั้งหมดของเขาก็เผยให้เห็น

เฉียวเมียนเมียนมองเห็นกล้ามเนื้อหน้าอกขณะที่เธอลุกขึ้น

เหมาเยซื่อกำลังเผชิญหน้ากับเธอด้วยร่างกายที่เกือบเปลือยเปล่าของเขา

เธอแทบจะเลือดกำเดาไหลทันที

“ที่รัก ผมดูดีไหม?”

เห็นได้ชัดว่าเขากำลังแกล้งเธอ และมันทำให้เธอพูดไม่ออก ก่อนที่เฉียวเมียนเมียนจะพูดอะไรเขาก็เข้ามาใกล้มาก หน้าอกอันเย้ายวนของเขาอยู่ห่างจากใบหน้าของเธอเพียงคืบ

ชายคนนั้นหัวเราะเบา ๆ “แค่มองจะสนุกอะไร ต้องการสัมผัสหรือเปล่า”

จับมันเหรอ?

จะ-จับ อะไรนะ!

เมื่อเหมาเยซื่อวางมือของเธอไว้บนหน้าอกของเขาเอง เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นบนฝ่ามือของเธอ เฉียวเมียนเมียนกลับมาที่ความรู้สึกของตนเอง

เธอหน้าแดงทันที

เธออยากจะดึงมือของเธอออกโดยเร็ว แต่ดูเหมือนว่าเหมาเยซื่อจะเห็นว่าเธอกำลังจะถอดมือออก เขารีบกดมือของเธอเข้ากับหน้าอกของเขาให้แน่นขึ้น เหมือนกับที่เธอกำลังจะทำ ด้วยการเคลื่อนไหวที่รวดเร็ว เขาจึงสามารถขึ้นคร่อมเธอบนเตียงได้

เฉียวเมียนเมียนเงยหน้าขึ้นมองด้วยความตกใจ “เหมาเยซื่อ คุณ...”

ชายคนนั้นโอบมือเล็ก ๆ ของเธอไว้ และตอนนี้กำลังเคลื่อนมือไปรอบ ๆ หน้าอกของเขา ค่อย ๆ สำรวจอย่างช้า ๆ