ตอนที่ 201 ทำไมเธอถึงเศร้า

“ค่ะ” เฉียวเมียนเมียนยิ้มราวกับเธอไม่ได้คิดอะไรแล้ว

“คุณก็อธิบายเหตุผลของคุณแล้วนี่ ฉันเข้าใจค่ะ”

“ที่รัก คุณสำคัญที่สุดสำหรับผม อย่าปล่อยให้ความคิดของคุณฟุ้งซ่าน สถานที่ของคุณที่อยู่ในใจผมยังไม่เปลี่ยนไป ผมจะไม่หย่ากับคุณเพราะเรื่องนี้ อย่าคิดเรื่องหย่าอีกเลย”

“สำหรับเฉินเฉิน คุณไม่ต้องกังวลไป เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ผมจะจัดการผ่าตัดให้เขา”

“อืม”

เฉียวเมียนเมียนพยักหน้าอีกครั้ง “เข้าใจแล้วค่ะ”

เหมาเยซื่อมองเธอสักพัก แต่ยังคงกังวลอยู่เล็กน้อย “คุณเชื่อที่พูดทั้งหมดแล้วจริง ๆ เหรอ”

“คะ ฉันเชื่อจริง ๆ”

“คุณจะไม่คิดมากแล้วใช่ไหม?”

“คุณไม่ได้โกหกผมหรอกนะ”

“ไม่ค่ะ”

“ดีแล้ว” เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอกและลูบศีรษะเธอก่อนจะผละจูบออกมาอีกครั้ง

“ผมจะออกไปทำงานต่อแล้วนะ”

“อืมก็ไปสิคะ”

เหมาเยซื่อกล่าวอย่างอ่อนโยน “เฉินเฉินจะได้ออกจากโรงพยาบาลพรุ่งนี้แล้วไม่ใช่เหรอ? พรุ่งนี้ผมว่าง เราไปรับเขาด้วยกันนะ”

เฉียวเมียนเมียนพยักหน้า “คะ หมอบอกว่าเขาสามารถออกจากโรงพยาบาลได้พรุ่งนี้”

เหมาเยซื่อยิ้มอีกครั้ง “หลังจากที่เขาออกจากโรงพยาบาล เราไปฉลองให้เขากัน”

“ได้สิค่ะ”

........

เหมาเยซื่อดูเหมือนจะกลัวมากว่าเธอจะไม่พอใจ เขาคุยกับเธออีกเล็กน้อยจนกระทั่งเขารู้สึกว่าเธอสบายดีจริง ๆ ก่อนจะออกไปทำงานต่อ

เมื่อประตูห้องปิดลงรอยยิ้มของเฉียวเมียนเมียนก็หายไป

เธอปรับเสื้อผ้าให้เรียบร้อย และยังคงนั่งพิงพนักเตียงเป็นเวลานาน

อย่างที่เธอเดา เขาดูถูกเธอ

แม้ว่าเขาจะปลอบเธอตลอดเวลา แต่ก็เห็นได้ชัดว่าเขาจะไม่หยุดทำ หากเขาไม่ดูถูกเธอ

เขาทำให้ความปรารถนาของเขาที่มีต่อเธอชัดเจนตั้งแต่แรก

ดังนั้นมันจึงสมควรแล้วที่เขาจะดูหมิ่นเธอในเรื่องนี้

เธอ...ก็ไม่สะอาดอีกต่อไปแล้ว

เธอถูกทำร้ายโดยชายที่เธอไม่รู้จักด้วยซ้ำ เป็นเรื่องปกติที่เขาจะกังวลที่จะร่วมหลับนอนกับเธอ

ทุกอย่างอยู่ในความคาดหวังทั้งสิ้น

มันเป็นไปอย่างที่เธอคิดทั้งหมด

สิ่งเดียวที่ทำให้เธอประหลาดใจ ก็คือเธอเศร้าจริง ๆ

เธอคิดว่าเธอจะไม่ใส่ใจกับมันเลย

แต่ทำไมเธอถึงเศร้า?

.....

ในห้องทำงาน

เหมาเยซื่อยืนอยู่ที่หน้าต่างบานใหญ่

เบื้องหลังท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มืดมิดและแสงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามา

เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ขณะจิบไวน์แดง หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็โทรออก

ปลายสายก็รับทันที

เขาได้ยินคำแนะนำของความสนุกสนานในน้ำเสียงของอีกฝ่าย

“พี่รอง พี่ไม่เคยมีเซ้น ดังนั้นฉันจึงเข้าใจได้ที่พี่โทรหาฉันกลางดึกแบบนี้ แต่ตอนนี้พี่แต่งงานแล้ว ทำไมพี่ถึงใช้เวลาอันมีค่าของค่ำคืน เพื่อโทรหาเพื่อนของตัวเองแทนการใช้เวลาอยู่กับภรรยาของพี่ล่ะ หรือว่าเรียบร้อยแล้ว”

เหมาเยซื่อ กล่าวตอบ “ถ้านายพูดแบบนี้อีก ฉันจะไปเยี่ยมคุณอาหยางในวันพรุ่งนี้ เพื่อเตือนเขาเรื่องงานแต่งงานของนาย”

หยางเชาชิงตอบกลับ “...บ้าน่า!”

“อืม พี่รอง ฉันแค่ล้อเล่นเท่านั้นเอง พี่นี่ไม่น่ารักเอาซะเลย มีอะไรด่วนล่ะถึงโทรหาฉันตอนนี้”