ตอนที่ 191 สิ่งที่เขากลัวที่สุด กำลังจะเกิดขึ้น

​​​​​​​เฉียวเมียนเมียนตะลึงเล็กน้อย แต่ก็รีบพูดว่า

“ไม่เป็นไรค่ะ!”

เธอรู้จักที่ของเธอ

พวกเขาทั้งหมดเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันมากกว่าทศวรรษ หรือบางคนมากกว่าสองทศวรรษด้วยซ้ำ

แม้ว่าเธอจะแต่งงานกับเหมาเยซื่อ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้พบกับพวกเขา

เธอไม่ได้เป็นมากกว่าคนแปลกหน้าสำหรับพวกเจริง ๆ

“แล้วเจอกันใหม่”

เซินโย่วหันไปทางซ้าย

กงเซลีเดินตามหลังเธอออกไป

เขาไม่ได้กล่าวอำลาด้วยซ้ำ

เฉียวเมียนเมียนรู้สึกกดดันมากยิ่งขึ้นในตอนนี้...

เมื่อเธอหันไปมองเหมาเยซื่อ เธอก็พบว่าเขาดูเหมือนจะสูญเสียความเยือกเย็นของตัวเองไป

เซินโย่วและกงเซลีอยู่ที่ประตูแล้ว

“หยุดก่อน”

ทันใดนั้นเหมาเยซื่อก็พูดอย่างเย็นชาและเคร่งครัดว่า

“กงที่สี่ ถ้านายไม่อยากมาอีกต่อไปก็ไม่ต้องมา ตั้งแต่เมื่อกี้นายได้ทักทายพี่สะใภ้หรือยัง เธอเป็นภรรยาของฉัน ดังนั้นเธอเป็นพี่สะใภ้ของนาย”

“ถ้านายไม่ยอมรับเธอเป็นพี่สะใภ้ของนาย ก็อย่ามาเรียกฉันว่าพี่รองอีกต่อไป”

“ฉันไม่มีน้องอย่างนาย”

คำพูดของเหมาเยซื่อทำให้บรรยากาศตึงเครียดและเยือกเย็นกว่าที่เคย

ครู่หนึ่งไม่มีใครพูดอะไร

มันเงียบมาก ดูเหมือนทุกคนจะหายไป

กงเซลีอยู่ที่ประตูแล้ว

เขาหันหลังกลับมา แต่พวกเขาเห็นว่าเขากำหมัดแน่น

หยางเชาชิงกำลังภาวนาในใจ คิ้วของเขาขมวด

ให้ตายเถอะ สิ่งที่เขากลัวที่สุด กำลังจะเกิดขึ้นแล้ว

เขารู้ว่าท่าทีของกงเซลีในวันนี้จะทำให้พี่รองไม่พอใจอย่างแน่นอน

แม้ว่าเขาจะทำเช่นนี้เพื่อปกป้องเซินโย่ว แต่มันก็มากเกินไป

เขาไม่รู้หรือว่าพี่รองเป็นยังไง?

เขาจะต้องปกป้องผู้หญิงของเขาอย่างแน่นอน!

เพียงแค่อาหารมื้อนี้เพียงมื้อเดียวก็เพียงพอแล้วสำหรับหยางเชาชิงที่จะเข้าใจถึงคุณค่าของเหมาเยซื่อที่เหมาเยซื่อมอบให้เธอ

นั่นคือความเอาใจใส่และความห่วยใยที่ผู้ชายมีต่อผู้หญิง ไม่ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นก็ตาม

เขาจะยอมให้คนอื่นดูหมิ่นผู้หญิงที่เขาให้ความสำคัญขนาดนี้ได้อย่างไร?

เขาจะไม่ยอมลงให้ แม้ว่าจะเป็นเพื่อนสนิทของของเขาเองก็ตาม

“พี่รอง น้องสี่ก็แค่...” หยางเชาชิงต้องการจะไกล่เกลี่ยสถานการณ์

แต่เหมาเยซื่อรีบปิดทางเขาด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“มันไม่ใช่เรื่องของนาย อยู่เงียบ ๆ”

หยางเชาชิงพูดไม่ออก

เขาหันกลับมาเห็นท่าทางที่ไม่แสดงออกของเหมาเยซื่อ และรู้สึกหนาวสั่นถึงกระดูกสันหลังของตนเอง เขาไม่กล้าพูดอะไรไปมากกว่านี้

พี่รองขึ้นชื่อเรื่องอารมณ์ร้าย

แต่จริง ๆ แล้วเขาแทบจะไม่เสียความเยือกเย็นของตนเองเลย

อย่างไรก็ตาม ไม่กี่ครั้งที่เขาทำ ก็เพียงพอแล้วที่จะทิ้งความประทับใจไม่รู้ลืม

ถ้าเขาโกรธจริง ๆ หยางเชาชิงจะไม่กล้ายั่วโมโหเขาอีก

เมื่อเห็นมุมมองด้านหลังที่ตึงเครียดของกงเซลี

หยางเชาชิงทำได้เพียงภาวนาให้เขา ภาวนาให้สถานการณ์นี้ดีขึ้น

ไม่อย่างนั้น... สิ่งต่าง ๆ จะกลายเป็นเรื่องที่เขาไม่อยากให้เป็นจริง ๆ

การเปลี่ยนโทนเสียงอย่างกะทันหันของเหมาเยซื่อ ทำให้เฉียวเมียนเมียนตกใจ

เธอแทบจะตั้งตัวไม่ติด

เธอไม่รู้เลยว่าเขาจะทำแบบนี้

จริง ๆ แล้ว เธอก็โอเคที่กงเซลีจะไม่ชอบหรือไม่ทักทายเธอเลย

พวกเขาเป็นเพื่อนของเหมาเยซื่อไม่ใช่เพื่อนของเธอ

ไม่ใช่เรื่องแปลกที่พวกเขาจะไม่ชอบเธอ

และเธอก็พอจะรู้ว่ากงเซลีและเซินโย่ว มีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกัน เป็นไปได้ว่าความเย็นชาของเขาที่มีต่อเธอ จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเซินโย่ว

“เหมาเยซื่อคะ ไม่เป็นไรค่ะ ฉัน...” เฉียวเมียนเมียนอยากจะบอกว่ามันไม่สำคัญสำหรับเธอ

เธอรู้สึกว่าไม่จำเป็นที่เหมาเยซื่อจะต้องเป็นกังวลกับความสัมพันธ์ของเขากับเพื่อนสนิท เพราะเธอ