ตอนที่ 188 พี่รองของเขา ...หึงเหรอ?

​​​​​​​“กินต่อ ๆ อาหารเยอะแยะเลย”

หยางเชาชิงรู้สึกว่ามีคนเตะขาเขาใต้โต๊ะ

นั่นก็คือเหมาเยซื่อ

“เฮ้ พี่รอง คุณอ่อนโยนกับผู้หญิงของคุณมาก แต่กลับหยาบคายกับน้องชายของคุณนี่นะ นี่อย่าสองมาตรฐานไปหน่อยเลย”

หยางเชาชิงสะอื้น

เขาสูญเสียภาพลักษณ์ของเขา ด้วยการทำหน้ามุ่ย

เฉียวเมียนเมียนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเขา

และเสียงหัวเราะของเธอทำให้เขาจ้องมองเธอ

เขาเพิ่งจะทำหน้ามุ่ยและบ่นไปเมื่อครู่ และตอนนี้เขากำลังมองไปที่เฉียวเมียนเมียนด้วยสายตาที่ว่างเปล่า

หยางเชาชิง เข้าใจในทันทีว่า ทำไมพี่รองของเขาถึงได้ชอบพี่สะใภ้คนนี้

ว้าว พี่สะใภ้ดูสวยจริง ๆ เวลาที่เธอยิ้ม

แถมที่มุมแก้มของเธอยังมีลักยิ้มอยู่ด้วย

เขาชอบผู้หญิงที่มีลักยิ้มจริง ๆ พวกเขาน่ารักดี

มีเพียงไม่กี่คนที่รู้ว่า นายน้อยตระกูลหยางคนนี้ที่มักจะประกาศว่าเขาชอบผู้หญิงสวยเซ็กซี่ นั้นมีความสนใจผู้หญิงหวานน่ารักแทน

ผู้หญิงประเภทที่เขาชื่นชอบไม่ใช่ผู้หญิงที่ยั่วยวน และมีเสน่ห์ แต่เป็นผู้หญิงที่อ่อนหวานและบริสุทธิ์

เด็กผู้หญิงที่มีตาโต ปากเล็ก ผิวขาว มีลักยิ้ม ผมหางม้า และสูงประมาณ 1.56 เมตร ถือว่าเป็นสเปคของเขา

เขาพบว่าพวกเขายากที่จะต้านทานอย่างมาก

แม้ว่าความสูงของเฉียวเมียนเมียน จะไม่เท่าสาวที่เขาชอบ แต่รูปลักษณ์ของเธอก็เป็นแบบที่เขาชอบ รอยยิ้มและลักยิ้มของเธอก็เพียงพอแล้ว

ในขณะนั้นหยางเชาชิงรู้สึกราวกับว่าเขากำลังมองดูรักแรกของเขา

หัวใจของเขาเต้นแรง

“เฮ้ พี่รอง ทำไมคุณยังเตะฉันอีกล่ะ เจ็บนะ”

เขารู้สึกปวดเมื่อยน่องของเขาเช่นเดียวกับที่เขากำลังเพลิดเพลินจากการมองเฉียวเมียนเมียน

คราวนี้เหมาเยซื่อเตะเขาแรงกว่าเดิม

หยางเชาชิงลูบหน้าแข้งและตะคอกใส่เขา

เหมาเยซื่อมองเขาอย่างไม่แสดงออก

“งั้นก็เลิกจ้องได้แล้ว ก่อนที่ฉันจะควักลูกตานายออกมา”

หยางเชาชิงพูดไม่ออก

เขาเพิ่งจ้องมองพี่สะใภ้แค่สองสามครั้ง

เดี๋ยวก่อน พี่รองของเขา ...หึงเหรอ?

พี่รองเป็นคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่

อีกด้านหนึ่งของโต๊ะ แก้วไวน์ในมือของเซินโย่ว แทบจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ ภายใต้แรงกดนิ้วของเธอ

“อาซื่อ”

เธอหายใจเข้าลึก ๆ และรักษารอยยิ้มที่ดูเรียบร้อย เธอถามด้วยน้ำเสียงที่เป็นกันเองที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

“คุณกับเมียนเมียน วางแผนจะจัดงานแต่งงานเมื่อไหร่? ฉันจะได้แพลนเวลาไว้ล่วงหน้าได้”

เฉียวเมียนเมียนสำลักน้ำของเธอ และไอไม่หยุด

ทำไมเธอถึงต้องจัดงานแต่งงานด้วย

เธอไม่ได้คิดเรื่องจัดงานแต่งงานด้วยซ้ำ

งานแต่งงานไม่ได้หมายถึงการประกาศความสัมพันธ์ของทั้งคู่ต่อสาธารณะหรอกหรือ

“ยังหรอก มันเร็วไปน่ะ” เหมาเยซื่อลูบหลังเธอ เมื่อเธอดีขึ้นเขาก็ตอบเซินโย่ว

“ฉันต้องถามเมียนเมียนก่อนว่าเธอคิดยังไง”

คำตอบนี้ทำให้เซินโย่วตกใจเล็กน้อย

เธอขบกรามแน่น “ป้าเหมากับลุงเหมาไม่เร่งทั้งคู่เหรอ”

เหมาเยซื่อเงยหน้าขึ้นช้า ๆ

เมื่อดวงตาสีเข้มของเขาสบเข้ากับตาของเซินโย่ว เธอก็รู้สึกกลัว เธอรู้สึกเปิดเผยกับเขา

ก่อนที่เขาจะพูดมากกว่านี้ เธอก็รีบเสริมว่า

“ฉันหมายความว่า เรื่องงานแต่งของพวกคุณ ป้าเหมากับลุงเหมาคงอยากให้พวกคุณจัดงานแต่งงานกันเร็ว ๆ นี้ใช่ไหม?”