ตอนที่ 161 เขาคือชายลึกลับ

​​​​​​​เธอพุ่งไปที่เฉียวเมียนเมียน พร้อมกับยกแขนขึ้น

ก่อนที่จะตบลง มีใครบางคนคว้าแขนเธอไว้กลางอากาศ

บอดี้การ์ดคนหนึ่งก้าวไปข้างหน้าเฉียวเมียนเมียน และเหวี่ยงแขนของเธอออกไป

หลินฮุ่ยเซินเดินโซซัดโซเซไม่กี่เมตรจากแรงแกว่งและเสียงกรีดร้องที่ตกลงบนพื้นอย่างเชื่องช้า

เธอตกอยู่ในฐานะที่แย่มาก

“โอ้โอ๊ย หลังของฉันหักแล้ว”

เธอร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดอยู่บนพื้น

“แม่!” เฉียวอันซินเบิกตากว้างและรีบไปช่วยเธอขึ้นมา

หลินฮุ่ยเซินเอามือข้างหนึ่งวางบนหลัง ขณะที่ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความเจ็บปวด

“คุณคะ คุณต้องช่วยฉันเรื่องนี้ ฉันคงอยู่ในบ้านนี้ไม่ได้ เพราะเธอรังแกฉัน จะให้ฉันทำยังไง”

แม่บ้านสองสามคนที่พยายามจะหยุดบอดี้การ์ดก็ล้มลงกับพื้นเช่นกัน

หากไม่มีได้รับการฝึกฝนมา พวกเขาไม่เหมาะที่จะรับมือกับบอดี้การ์ดมืออาชีพเหล่านี้ได้

บอดี้การ์ดคนเดียวก็สามารถจัดการกับพวกเขาทั้งหมดได้

ส่วนที่เหลือไม่กล้าก้าวไปข้างหน้า หลังจากได้เห็นความกล้าหาญของพวกเขา

“เฉียวเมียนเมียน เธอนี่มันเป็นคนพาลที่น่ากลัวเสียจริง”

เฉียวอันซินช่วยพยุง หลินฮุ่ยเซินให้ลุกขึ้น

“แม่ของฉันเป็นแม่เลี้ยงของเธอนะ แล้วยังอายุมากกว่าเธอด้วย ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เธอไม่ควรปฏิบัติกับเธอแบบนี้ เธอคิดว่าเธอสามารถทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ เพราะมีคนหนุนหลังงั้นเหรอ?”

“ช่างไร้สาระและไม่มีจริยธรรมเสียจริง”

เฉียวหรุ่ยตัวสั่นจากความโกรธ และยกแขนขึ้นเพื่อจะตบเฉียวเมียนเมียน

คราวนี้เฉียวเมียนเมียนไม่ได้อยู่ตรงนั้นเพื่อให้โดนเขาทำร้าย

เธอเพียงหันไปทางอื่น

มือของเฉียวหลุ่ยค้างกลางอากาศ

เมื่อเห็นว่าเฉียวเมียนเมียนเพียงแค่หลบเลี่ยง เฉียวหลุ่ยก็ยิ่งโกรธมากขึ้น

“คนบาป กล้าดียังไง เธอทำเช่นนี้กับแม่ของเธอได้ ฉันต้องสอนบทเรียนให้คนบาปคนนี้เสียแล้ว”

จากนั้นเขาก็ยกแขนขึ้นอีกครั้ง

เฉียวหลุ่ยเป็นคนที่ภูมิใจในตัวเองมาก

เมื่อเห็นความเดือดร้อนของลูกสาวของเขา สิ่งที่เขาต้องการจะทำก็คือการสร้างอำนาจของเขาขึ้นมาใหม่ในฐานะของหัวหน้าครอบครัว

“คุณเฉียว ถ้าคุณไม่ต้องการให้บริษัทเฉียวพินาศเหมือน บริษัทเซิงฮุ่ย ผมขอแนะนำให้คุณอย่าทำตามอารมณ์เลย คุณอาจไม่สามารถทนรับกับผลของการลงมือตบหน้าเธอในครั้งนี้ได้”

พ่อเฉียวได้ยินเสียงที่มั่นคงและเชื่อถือดังมาจากด้านหลังเขา

เสียงของชายคนนั้นไม่ดัง แต่ในห้องเงียบไปทันทีที่เขาพูด

เฉียวอันซินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขาเริ่มตกใจ

เธอเบิกตากว้างและหันกลับมา

เธอเห็นชายร่างสูงสง่าท่าทางโดดเด่น กำลังเดินขึ้นบันไดมา

ความประหลาดใจวูบวาบฉายผ่านดวงตาของเธอ

นั่นคือเขา ชายลึกลับคนนั้น

แม้ว่าเฉียวอันซินจะถูกเขาต่อว่าในครั้งสุดท้ายที่ได้เจอกับเขา แต่เธอก็พบว่าเธอไม่สามารถลืมเขาได้หลังจากเหตุการณ์นั้น

เธอฝันถึงเขาเสียด้วยซ้ำ

เธอคิดเสมอว่าซูเจ๋อคือรักแท้ของเธอ

แต่หลังจากได้พบกับผู้ชายคนนี้ เธอก็รู้ว่าแท้จริงแล้ว เขาคือคนที่เกิดมาสำหรับเธอ เธอชอบเขาทันทีที่ได้เห็นเขา

ความกังวลใจ ความตื่นเต้น และความคาดหวัง ที่เธอรู้สึกเมื่อเผชิญหน้ากับเขา เป็นอารมณ์ที่เธอไม่เคยรู้สึกกับซูเจ๋อมาก่อน