ตอนที่ 159 คุณเฉียว ขออภัยที่มาช้าครับ

​​​​​​​จากนั้นเขาก็พูดอย่างสุภาพว่า

“คุณเฉียว พวกเราขอโทษที่มาช้าครับ ต้องการให้พวกเราทำอะไรบ้างครับ”

นอกจากเฉียวเมียนเมียนแล้ว ทุกคนต่างก็ตกตะลึงกับสิ่งที่เขาพูด

ดวงตาของหลินฮุ่ยเซินเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อ

เฉียวหรุ่ยตกใจไม่แพ้กัน

เฉียวอันซินตกใจในตอนแรก แต่รูปลักษณ์ของเธอกลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว

ชายเหล่านี้เป็นใคร?

ทำไมพวกเขาถึงสุภาพกับเฉียวเมียนเมียน

พวกเขาเป็นคนของ...ผู้ชายที่หน้าตาดีคนนั้นใช่ไหม

เฉียวอันซินจำได้ว่าชายในชุดดำปรากฏตัวในโรงเรียนเพื่อช่วยเฉียวเมียนเมียนด้วยเช่นกัน ตอนที่เซินโยวโยว่ทำร้ายเธอ

และท้ายที่สุดซูเจ๋อและเซินโยวโยว่ต้องชดใช้อย่างสาหัส

เห็นได้ชัดว่าทั้งสองคนยังคงถูกควบคุมตัวที่สถานีตำรวจ ในความคิดนี้ทำให้ท่าทีของเฉียวอันซินมืดลงไปอีก

ถ้าเป็นผู้ชายคนที่ส่งคนเหล่านี้มาที่นี่จริง ๆ แสดงให้เห็นว่าเฉียวเมียนเมียนมีความสำคัญกับเขามากแค่ไหน

ชายลึกลับที่มีอำนาจในการทำให้บริษัทตูล้มละลายในชั่วข้ามคืนนั้น มีความสามารถเพียงพอที่จะต่อต้านตระกูลเฉียว

ตอนนี้สิ่งที่เธอหวังก็คือ อำนาจของชายคนนั้นจะด้อยกว่าตระกูลซู ไม่อย่างงั้น เธอจะไม่อยู่ในความเมตตาของเฉียวเมียนเมียนในอนาคต

“พวก..พวกคุณเป็นใคร” หลินฮุ่ยเซินคิดว่าพวกเขามาที่นี่เพราะมีปัญหากับเฉียวเมียนเมียน แต่เมื่อเธอเห็นว่าพวกเขามีมารยาทกับเธอเพียงใด เธอก็ใจหาย

เธอคำรามใส่พวกเขา

“ที่นี่มันที่ส่วนบุคคล สิ่งที่พวกคุณทำมันผิดกฎหมายนะ”

“ฉันจะโทรเรียกตำรวจมาจับพวกคุณทุกคน”

“คุณคะ รีบให้คนของคุณไล่พวกเขาออกไปสิคะ”

เฉียวหรุ่ยตะลึงไปชั่วขณะก่อนที่เขาจะพูดว่า

“พวกเขาเป็นใคร? เมียนเมียน เธอรู้จักพวกเขาใช่ไหม”

“แน่นอนว่าเธอรู้จักพวกเขา”

ก่อนที่เฉียวเมียนเมียนจะพูดอะไร หลินฮุ่ยเซินก็หัวเราะเยาะ

“คุณคะ ลูกสาวคนนี้ของคุณน่าประทับใจมาก เธอหมายความว่ายังไงถึงเรียกคนจำนวนมากมาที่บ้านของเรา...เธอกำลังคุกคามเราอยู่ใช่ไหม?”

ชายชุดดำหลายสิบคน

พวกเขาอยู่ทั่วบ้านทั้งชั้นบนและชั้นล่าง

แต่ละคนมีความสูงอย่างน้อย 1.80 เมตร และพวกเขาดูฝึกฝนและแข็งแรง

กลุ่มแม่บ้านในวิลล่ารู้สึกกลัวอย่างเห็นได้ชัด

แม้แต่เฉียวหรุ่ยเองก็กลัวพวกเขาอยู่เล็กน้อย

“เป็นความจริงใช่ไหม” เฉียวหรุ่ยไม่กล้าเผชิญหน้ากับชายในชุดดำ เขาทำได้เพียงมองไปที่เฉียวเมียนเมียนขณะที่เขาถามว่า

“เธอเรียกคนเหล่านี้มาใช่ไหม? เธอกำลังจะทำอะไร จะทำลายบ้านหลังนี้เหรอ หรือให้พวกเขาทำร้ายพ่อ”

เฉียวเมียนเมียนมองเขาอย่างใจเย็นขณะที่เธอพูด

“ฉันไม่ได้พยายามทำอะไรทั้งนั้น แต่ถ้าใครมาบังคับจนฉันไม่มีทางออก จะมาว่าฉันไม่ได้ทีหลังไม่ได้หรอก”

“บ้าไปแล้วเหรอ ตอนนี้เธอกำลังคุกคามพ่อของเธออยู่นะ”

เส้นเลือดบนหน้าผากของเฉียวหรุ่ยปูดออกมา

ท่าทีและน้ำเสียงของเฉียวเมียนเมียนนั้นประกอบขึ้นอย่างแปลกประหลาด แต่มันเป็นความสงบที่ทำให้เธอมีพลังมากขึ้น

“ห้องนอนของแม่ จะต้องคงสภาพเดิม ไม่มีย้ายสิ่งใดเข้าหรือออกจากห้องทั้งนั้น”

เฉียวเมียนเมียนหันไปมองเฉียวอันซินที่ตอนนี้หน้านิ่ง เธออธิบายทุกคำอย่างชัดเจน

“นี่เป็นคำขอเดียวของฉัน ฉันไม่สนใจสิ่งที่หมอดูพูด นั่นมันเรื่องของคุณ ไม่เกี่ยวกับฉันและแม่ของฉัน!”