เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 147 หืม ฉันจะแค้นพวกเธอไปจนตาย!

ตอนที่ 147 หืม ฉันจะแค้นพวกเธอไปจนตาย!

ตอนที่ 147 หืม ฉันจะแค้นพวกเธอไปจนตาย!


​​​​​​​“ดีแล้วล่ะ” เจียงหลัวลี่ถอนหายใจอย่างโล่งอก

“พรุ่งนี้วันหยุด เราไปเยี่ยมเฉินเฉินที่โรงพยาบาลกันไหม”

“ไม่ต้องหรอก” เฉียวเมียนเมียนกล่าวต่อ

“คุณหมอบอกฉันเมื่อวานว่า เฉินเฉินจะออกโรงพยาบาลวันพรุ่งนี้แล้วล่ะ วันหยุดนี้เธอไม่ต้องไปทำงานหรือ ถ้าเธอทำงานเสร็จแล้วฉันจะพาเฉินเฉินไปหา แล้วเราไปทานข้าวด้วยกัน”

“ได้เลย” เจียงหลัวลี่ไม่แน่ใจนัก

“ใช่แล้ว ฉันจะได้เงินค่าจ้างอาทิตย์หน้าล่ะ ถ้าฉันได้เงินแล้ว ฉันจะพาพวกเธอไปเลี้ยงข้าวนะ ก็รับปากไปแล้วนี่ว่าจะเลี้ยงเธอกับเจ้าชายสุดหล่อ แต่อย่าดูถูกกันล่ะ เพราะร้านที่ฉันจะพาไปไม่ได้หรูหราอะไร”

............

หลังอาหารเช้าเฉียวเมียนเมียนและเจียงหลัวลี่ เกี่ยวแขนกันเดินไปที่ชั้นเรียน

พวกเขาพบกับไป๋เสียวและจางอี้เว่ยระหว่างทาง

การแสดงออกของพวกเขาเย็นชาเมื่อเห็นเฉียวเมียนเมียนและเจียงหลัวลี่ เดินมายังทิศทางที่พวกเขายืนอยู่

ไป๋เสียวมองพวกเขาเพียงครู่ก่อนจะหัวเราะเยาะ

จางอี้เว่ยก็ทำเช่นเดียวกันแล้วหันไป “เสียวเสียวไปกันเถอะ มีใครบางคนที่มีคนหนุนหลังอยู่แถวนี้ล่ะ เราจะไปทำให้เขาขุ่นเคืองไม่ได้นะ”

ทั้งสองคนถือหนังสือเล่มเล็กคนละเล่ม พวกเขามักจะไปหาที่ปรึกษาเพื่อขอคำแนะนำ

“ถูกแล้วล่ะ เราไม่ควรทำให้เธอขุ่นเคือง” ไป๋เสียวยิ้มอย่างแปลกประหลาด

“ฉันได้ยินมาว่าเซินเยวเยว่กับคนอื่น ๆ ยังคงถูกควบคุมตัวที่สถานีตำรวจอยู่เลย ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร พวกเขาควรจะได้รับการปล่อยตัวก่อนหน้านี้แล้ว แต่บางคนก็เลวทราม มันช่างทรมานเหลือเกินที่ต้องถูกกักขังไว้ในสถานที่แบบนั้น แม้จะเป็นเวลาเพียงวันเดียว ก็ทำให้พวกเขาซึมเศร้าโดยการขังพวกเขาไว้เป็นเวลานาน”

“เฮ้อจะโทษใครได้ล่ะ เซินเยวเยว่ไม่มีคนหนุนหลังที่แข็งแกร่งพอ”

“ดีใจนะที่พวกเธอรู้แบบนั้น” เฉียวเมียนเมียนไม่ตอบสนอง แต่เจียงหลัวลี่เย้ยหยันพวกเขา

“ถ้าพวกเธอเห็นว่าเซินเยวเยว่น่าสงสาร พวกเธอจะตามเข้าไปอยู่เป็นเพื่อนก็ได้นะ เธอต้องประทับใจมากแน่ ๆ”

“เจียงหลัวลี่ เธออีกแล้วนะ!” ไป๋เสียวจ้องมองเธอและตะโกนออกไป

“เธอคิดว่าเธอเป็นใคร? เธอคิดว่าจะมาคุกคามเราได้เหรอ?”

เจียงหลัวลี่หัวเราะเบา ๆ และกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เฉียวเมียนเมียนพูดขึ้นก่อนว่า

“ไม่ว่าหลัวหลัวจะคิดยังไงมันก็เป็นแบบนั้นแหละ ยังไงซะฉันก็เป็นคน เลวทราม ฉันทำอะไรก็ได้นี่ หากเธอต้องการไปอยู่กับเซินเยวเยว่ ฉันจะสงเคราะห์ให้”

การแสดงออกที่สุภาพของทั้งสองคนหายไปจากใบหน้าของพวกเขาทันทีที่เฉียวเมียนเมียนพูดเช่นนั้น

พวกเขาได้ยินว่าเซินเยวเยว่และจ้าวหวันถิงถูกควบคุมตัวที่สถานีตำรวจ

ครอบครัวเซินและครอบครัวจ้าวพยายามจะช่วยเหลือประกันตัว ก็ไร้ประโยชน์

นอกจากนั้นพวกเขายังรู้อีกว่า การที่บริษัทเฉิงไห่ล้มละลาย นั้นมีแฟนของเฉียวเมียนเมียนอยู่เบื้องหลัง

แม้แต่ซูเจ๋อยังไม่สามารถทำให้เฉิงไห่ล้มละลายได้เพียงชั่วข้ามคืน

เห็นได้ชัดว่าแฟนคนปัจจุบันของเฉียวเมียนเมียนมีอำนาจมากกว่าตระกูลซู

เขาเป็น...คนที่พวกหล่อนไม่สามารถเป็นปรปักษ์ได้

พวกเขาเกลียดเธอมาก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้

พวกเขาสามารถจัดการกับเจียงหลัวลี่ได้ แต่ไม่ใช่กับเฉียวเมียนเมียน

เด็กสาวสองคนกัดฟันแน่น แต่ไม่มีอะไรจะพูดอีกแล้ว

“อี้เว่ยไปกันเถอะ!”

ไป๋เสียวเชิดใส่เฉียวเมียนเมียนก่อนจะเดินจากไปพร้อมกับจางอี้เว่ย

เจียงหลัวลี่ทำหน้าบอกบุญไม่รับอยู่ข้าง ๆ พวกเขา

“ฮึ่ม ฉันจะแค้นพวกเธอไปจนตาย!”

จบบทที่ ตอนที่ 147 หืม ฉันจะแค้นพวกเธอไปจนตาย!

คัดลอกลิงก์แล้ว