ตอนที่ 109 เจ้าชายผู้มาทันเวลา
ตอนที่ 109 เจ้าชายผู้มาทันเวลา
“ฉันได้ยินว่าคุณชายคนโตของตระกูลซูมีคู่หมั้นแล้ว เป็นเด็กผู้หญิงที่เขาพาไปงานเลี้ยงของครอบครัวซู อืมเป็นผู้หญิงตัวเล็ก ๆ น่ารัก ๆ”
นั่นผู้หญิงคนนั้นหรือเปล่า เธอสวย ทำไมเขาถึงนอกใจคู่หมั้นที่สวยขนาดนี้ล่ะ”
“ผู้ชายกว้างขวางแบบนี้ แม้จะสวยเพียงใด แต่ผู้ชายก็ดึงดูดคนภายนอกเข้ามาอีกละน่า”
“ถึงอย่างนั้นก็เถอะ เห็นว่าเขาเปลี่ยนใจ ไปควงกับน้องสาวของคู่หมั้นตัวเองล่ะ”
มีบทสนทนามากมายเกี่ยวกับซูเจ๋อ
ท่าทีของเขามืดลง คล้ายกับม่านหมอกที่บดบังดวงตาของเขา
“เอาล่ะ ถ้าเธอไม่เต็มใจที่จะขอโทษ ก็อย่าหาว่าผมใจร้ายละกัน”
ด้วยเหตุนี้เขาจึงสั่งให้บอดี้การ์ดจับตัวเจียงหลัวลี่
“ซูเจ๋อตราบใดที่ฉันอยู่ตรงนี้ ฉันจะไม่ปล่อยให้คุณแตะต้องหลัวหลัวได้”
เฉียวเมียนเมียนอ้าแขนของเธอออกทันทีเพื่อปกป้องเจียงหลัวลี่ ที่อยู่ข้างหลังเธอ
ซูเจ๋อขมวดคิ้วและพูดอย่างเย็นชา
“เมียนเมียน ผมไม่ต้องการทำร้ายคุณ เรื่องนี้คุณไม่เกี่ยว ถอยไป”
“ไม่มีทาง”
เฉียวเมียนเมียนกัดฟันแน่น
“ถ้าคุณพาหลัวหลัวไป ก็พาฉันไปด้วย”
“อย่าบังคับผมเลย ถอยไป”
ซูเจ๋อก้าวไปข้างหน้า เพื่อที่จะลากเฉียวเมียนเมียนออกไป
แต่ก่อนที่เขาจะสัมผัสเฉียวเมียนเมียนก็ได้ยินเสียงที่น่ากลัวเสียก่อน
“ประธานซู ทำอะไรเสียงดังอยู่ตรงนี้ครับ แน่ใจแล้วเหรอว่าจะทนกับผลลัพธ์ที่เกิดจากตอนนี้ได้”
เสียงนั้น...
เฉียวเมียนเมียนเงยหน้าขึ้นทันที
เธอเห็นภาพเงาของเขาที่ใกล้เข้ามามากขึ้น หัวใจของเธอเริ่มเต้นเร็วขึ้น
ตอนนี้เขาใกล้เข้ามาแล้ว หัวใจของเธอเต้นระรัวอย่างไม่สามารถควบคุมได้
“เจ้าชายสุดหล่อของฉันมาแล้ว”
เห็นได้ชัดว่าเจียงหลัวลี่กระวนกระวายใจมากกว่าเฉียวเมียนเมียนอีก ดวงตาของเธอสว่างขึ้นราวกับเธอเพิ่งเห็นผู้ช่วยชีวิตของเธอ
ก่อนที่พวกเขาจะตอบสนอง เธอก็หลบออกไปจากด้านหลังเฉียวเมียนเมียน
จากนั้น...ก็เดินไปหาเหมาเยซื่ออย่างตื่นเต้น
“เจ้าชายสุดหล่อ คุณมาที่นี่ทันเวลาพอดีเลยค่ะ ถ้าคุณมาช้ากว่านี้สักนิดเดียว เมียนเมียนและฉันคงถูกรังแกโดยการจัดเหวี่ยงออกไป การมาถึงของคุณเป็นเรื่องที่น่าประทับใจและทันเวลามาก ให้คะแนนเต็มสิบเลยค่ะ”
เมื่อเห็นความกระตือรือร้นของเจียงหลัวลี่ เหมาเยซื่อก็ตกใจเล็กน้อยในตอนแรก จากนั้นเขาก็ถอยหลัง
แม้ว่าผู้หญิงคนนี้จะเป็นเพื่อนสนิทของเฉียวเมียนเมียน แต่เขาก็ไม่สบายใจที่เธอจะเข้ามาหาอย่างกะทันหัน
เจียงหลัวลี่ไม่รังเกียจหรือคิดมากที่เขาจะก้าวถอยห่างออกไป
เธอชี้ไปที่ซูเจ๋อด้วยความโกรธ
“เจ้าชายสุดหล่อคะ เยี่ยมเลยที่คุณมาที่นี่ ผู้ชายหน้าด้านคนนี้กำลังจะกลั่นแกล้งฉันกับเมียนเมียน คุณต้องช่วยเรานะคะ”
เหมาเยซื่อไม่พูดอะไร ในขณะนั้นเขาเดินไปหาเฉียวเมียนเมียน
เขาหยุดอยู่ข้างหลังเธอ
ชายคนนั้นมองลงมาที่เธอและเสียงของเขาก็เบาลง
“คุณถูกรังแกเหรอ”
เฉียวเมียนเมียนมองไปที่เขาอย่างว่างเปล่า
หัวใจของเธอสูบฉีดออกจากอกและเริ่มคงที่ก็ต่อเมื่อมีเขาอยู่ข้าง ๆ เธอ
ในที่สุดเธอเสียงที่ขาดหายไปของเธอก็กลับคืนมาหลังจากที่ช็อกไปเมื่อสักครู่
“คุณมาที่นี่ เร็วขนาดนี้ได้ยังไง?”
ผ่านไปไม่ถึง 10 นาทีนับตั้งแต่โทรคุยกัน
เหมาเยซื่อยิ้มอย่างง่ายดายและกวาดผมของเธอไปด้านข้าง
“ผมไม่ได้บอกว่าผมอยู่ใกล้ ๆ แถวนี้เหรอ? นอกจากนี้ผมก็มักจะรีบไปพบหาคุณ นี่เจอไฟแดงสองสามแยกแหนะ ไม่งั้นคงถึงก่อนหน้านี้แล้ว”