ตอนที่ 36 ก็ดีนะที่เป็นคนง่าย ๆ

เฉียวเมียนเมียนนิ่งอึ้งไปทันทีเมื่อได้ยินคำถามนั้น ดวงตาเบิกกว้าง ความรู้สึกที่วูบขึ้นมาจากหัวใจทำให้เธอหายใจติดขัด แก้มของเธอเริ่มร้อนขึ้นอีกครั้งอย่างห้ามไม่ได้

“ฉะ...ฉัน...” เธอพยายามหาคำตอบ แต่กลับไม่มีอะไรหลุดออกมาจากปากเลย

เหมาเยซื่อมองเธอนิ่ง ๆ ด้วยสายตาที่แฝงไปด้วยความลึกซึ้ง เขารอคำตอบของเธออย่างไม่เร่งรัด ท่าทีของเขายิ่งทำให้เธอรู้สึกอึดอัดเข้าไปใหญ่

หัวใจของเฉียวเมียนเมียนเต้นแรงจนเธอรู้สึกว่าทุกคำพูดที่ออกมาจากปากของเขามันรุนแรงเกินกว่าจะรับไหว

“ฉัน... ฉันไม่รู้” เธอตอบอย่างตะกุกตะกัก ก่อนจะหลบสายตา “คุณอาจจะสับสนก็ได้”

“ไม่สับสนหรอก” เหมาเยซื่อพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ผมรู้ดีว่าผมรู้สึกอะไรกับคุณ”

คำพูดของเขาทำให้เฉียวเมียนเมียนใจเต้นแรงขึ้นไปอีก เธอพยายามจะควบคุมตัวเอง แต่ก็เหมือนกับว่ามันไม่ช่วยอะไรเลย เธอเงียบไปครู่หนึ่ง พยายามเรียบเรียงคำพูดในหัว

“แต่ว่า...เราเพิ่งรู้จักกัน” เธอกล่าวอย่างลังเล “คุณอาจจะยังไม่รู้จักฉันดีพอก็ได้”

เหมาเยซื่อยิ้มบาง ๆ ราวกับว่าเขารู้ดีถึงความคิดของเธอ “ไม่ใช่เรื่องของเวลา แต่เป็นความรู้สึกต่างหาก”

เฉียวเมียนเมียนเงียบไปอีกครั้ง เพราะเธอไม่รู้จะตอบกลับเขาอย่างไรดี ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินไป และตอนนี้เธอรู้สึกเหมือนถูกพายุอารมณ์พัดพาไปจนไม่สามารถควบคุมได้

“ผมไม่ได้คาดหวังให้คุณตอบอะไรตอนนี้” เหมาเยซื่อพูดเบา ๆ พลางยิ้มเล็ก ๆ “แค่รู้ไว้ก็พอ...ว่าผมชอบคุณ”

คำพูดสุดท้ายของเขาเหมือนค้อนหนักที่ทุบลงกลางใจเธอ ทำให้เฉียวเมียนเมียนไม่กล้าหันไปมองเขาอีก เธอก้มหน้ามองมือของตัวเองที่ประสานกันอยู่บนตัก รู้สึกว่าคำสารภาพนั้นทรงพลังเกินกว่าจะตอบโต้

“ผมรู้ว่าคุณยังไม่ชินกับสถานการณ์นี้ แต่ไม่เป็นไร ผมจะให้เวลา” เหมาเยซื่อพูดต่ออย่างนุ่มนวล

เฉียวเมียนเมียนพยักหน้าเบา ๆ รู้สึกได้ถึงความหนักหน่วงของคำพูดเหล่านั้น และความอุ่นใจบางอย่างก็เริ่มคืบคลานเข้ามาในหัวใจเธออย่างช้า ๆ

เธอไม่รู้ว่าตัวเองจะรับมือกับความรู้สึกเหล่านี้ได้อย่างไร แต่ตอนนี้เธอรู้เพียงว่า...เขาชอบเธอ และนั่นทำให้หัวใจของเธอเต้นไม่เป็นจังหวะตลอดมื้ออาหาร